BLOG

Het BIG-register is geen zwarte lijst

Binnenkort debatteert de Tweede Kamer over het al dan niet openbaar maken van elke tuchtmaatregel die een arts is opgelegd, dus ook waarschuwingen, berispingen en geldboetes. Een meerderheid van de politieke partijen lijkt daar voor te zijn.

 

Schorsing arts moet in BIG-register

Er kan geen twijfel over bestaan. Met maatregelen die tuchtcolleges artsen opleggen, moet iets worden gedaan. Een schorsing moet blijken in het BIG-register. Dat is daar ook voor. Het BIG-register geeft aan welke arts bevoegd is tot het voeren van de titel ‘arts' en om de bijbehorende handelingen te verrichten. Wie een beperking van de bevoegdheid is opgelegd, staat als zodanig in het register geregistreerd. Het BIG-register is openbaar en via internet te raadplegen. Iedereen kan er dus achterkomen of een arts bevoegd is. En dat is prima.

Geen beperking bevoegdheid arts bij waarschuwing of berisping

Wanneer het echter gaat om een waarschuwing of berisping, dan is beperking van de bevoegdheid niet aan de orde. Meestal gaat het dan om een incident waarvan de Tuchtraad niet vindt dat deze consequenties moet hebben voor de uitoefening van het beroep, laat staan de bevoegdheid. Wanneer deze maatregelen in het BIG-register worden opgenomen kan dat grote consequenties hebben voor de arts om wie het gaat. Zeker wanneer de vermelding niet gepaard gaat met een goed te begrijpen omschrijving van het incident op grond waarvan de maatregel is opgelegd. Dit tast het vertrouwen in de arts aan en daar wordt de arts noch de patiënt beter van.

KNMG is tegen algehele openbaarmaking maatregelen

De KNMG is dan ook tegen algehele openbaarmaking van maatregelen die geen gevolgen hebben voor de bevoegdheid van de arts. Het is momenteel zo dat alleen de IGZ standaard een afschrift ontvangt van iedere tuchtrechtuitspraak waarin is overgegaan tot opleggen van een maatregel. Te overwegen valt dat ook de raad van bestuur een afschrift ontvangt. En dat bij een aanvraag voor herregistratie moet worden aangegeven of in de voorliggende periode sprake is geweest van een maatregel naar aanleiding van een tuchtklacht en wat daarmee gedaan is. Het is immers van belang dat de aangeklaagde arts lering trekt uit de uitspraak en hetgeen daaraan vooraf ging, en vervolgens de draad weer zo goed mogelijk oppakt. Dit laat onverlet dat een verstandig arts tuchtklachten ook met collega's bespreekt indien hij geen maatregel krijgt opgelegd. Een tuchtzaak is niet alleen juridisch maar ook emotioneel belastend. Het is belangrijk dit te delen, zeker met de directe werkomgeving. Teveel artsen overwegen door een tuchtklacht hun werkzaamheden te beëindigen, of gaan daartoe daadwerkelijk over.

Vooral het leermoment is belangrijk voor de arts 

De KNMG vreest dat met openbaarmaking van maatregelen als waarschuwing, berisping en boetes de tuchtcolleges, gezien de grote consequenties daarvan voor de arts, er meer en meer toe zullen neigen om klachten gegrond te verklaren zonder het opleggen van een maatregel. En dat is het paard achter de wagen spannen. De klacht wordt erkend, maar het leermoment kan gemist worden vanwege het uitblijven van een maatregel. Want een waarschuwing of een berisping is voor een arts een zeer ingrijpende gebeurtenis en een arts én zijn of haar collega's zullen er alles aan doen om herhaling te voorkomen. Of dat ook zo is bij het uitblijven van een maatregel is onbekend en maakt het niet goed mogelijk een onderscheid te maken tussen een klacht waar een waarschuwing op zijn plaats is of een berisping.

Het publiek is geen toezichthoudende instantie

Voorstanders van openbaarmaking van waarschuwingen en berispingen zullen opmerken dat in bijvoorbeeld het Waterlandziekenhuis herhaalde berisping niet heeft geleid tot passende maatregelen. Dat is terecht. Maar dat komt niet doordat de berisping niet openbaar was voor degenen die het betrof, maar omdat na de eerste berisping geen passende maatregelen zijn genomen of konden worden genomen. Daarop moet worden toegezien door de instanties die daarvoor verantwoordelijk zijn. En dat is niet het publiek. Het publiek moet er op kunnen vertrouwen dat er gewaakt wordt over de kwaliteit van de zorg en bij nalatigheden of fouten op de juiste wijze wordt ingegrepen. Niet door het aanleggen van een zwarte lijst, maar door het herstellen van de aanleidingen voor die nalatigheid of fout. Het BIG-register is geen zwarte lijst, maar een register waarin de artsen zijn opgenomen aan wie de patiënt zijn of haar zorg op verantwoorde wijze kan toevertrouwen. En dat moet ook zo blijven.

Arie C. Nieuwenhuijzen Kruseman, voorzitter KNMG-federatie

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Mr Sophie Hankes vz SIN-NL

6 februari 2011

Voorzitter van de KNMG U bent zelf schuldig aan ernstige medische nalatigheid. Juni 2009 ontving U het zwartboek slachtoffers van medische fouten en U hebt NIETS gedaan om de positie van slachtoffers van medische fouten concreet te verbeteren, zoals duizenden van Uw collega's.
Het publiek, de patient is slachtoffer en heeft recht op informatie en adequate medische begeleiding, WGBO.
Het publiek wordt misleid, want artsen leren nauwelijks van hun fouten, 50-75% der medische fouten zijn herhalingsfouten, rapport Willems en artsen verstrekken structureel vrijwel geen eerlijke informatie en geen herstelbehandeling aan de slachtoffers, zoals erkend nov. 2007 en april 2008 door de medische sector.
Volledige transparantie met zwarte lijst : volgens de oud-voorzitter van de Orde van Medisch Specialisten dr van Hulsteijn, disfunctioneren 850 artsen in Nederland.
Voorzitter, schaam U en help slachtoffers van medische fouten, dan bent U pas geloofwaardig.

Top