BLOG

Prestaties van prestatie-indicatoren

Prestaties van prestatie-indicatoren

Mijn vorige blog ging over de hitlijsten van de zorg: wordt de zorg er beter van? Ook in deze blog is dat de centrale vraag.

Betere zorg

Prestatie-indicatoren waren ooit bedoeld om de zorg beter te maken. Ik geloof daar wel in. Maar eerlijk gezegd: mijn geloof wankelt wel eens wanneer ik zie hoe we er nu mee om gaan. We hebben het allemaal niet zo handig aangepakt. We wilden per sector één set voor verschillende doeleinden: verbeteren, controleren, verantwoorden en informatie voor cliënten. Lekker makkelijk, zou je denken. Maar wat we nu zien is, dat dat uitgangspunt tot vervreemding heeft geleid. Zorgorganisaties verrichten grote inspanningen om de medewerkers veel gegevens te laten verzamelen. Maar voor wie eigenlijk?

Vervreemding

Die medewerkers hebben het gevoel dat ze dat voor ´de overheid´, ‘de inspectie' of ´het management´ doen, maar zelf hebben ze er niks aan. Nou ja, niks..., veel werk hebben ze er van! En dan duurt het ook nog een hele tijd voor ze er iets over terug horen. Vaak gebeurt er nauwelijks iets mee, tot de volgende meting weer wordt aangekondigd of tenzij er iets heel erg fout is. In dat laatste geval komt het - volgens hardnekkige geruchten – soms voor dat medewerkers te horen krijgen hoe ze de vragenlijsten het beste kunnen invullen. Dan is er pas écht iets fout!

‘Ding an sich'

Het probleem is, dat dit gebruik van kwaliteitsindicatoren niet goed aan het primaire proces gekoppeld is. Het is een ‘Ding an sich' geworden. ‘Het zal wel ergens goed voor zijn!', is de meest optimistische gedachte. Dat is niet bepaald stimulerend om met prestatie-indicatoren aan kwaliteit te werken.

Zowel in de gehandicaptenzorg als in de verpleging, verzorging, thuiszorg wordt daarom gezocht naar alternatieven; alternatieven die mensen van vlees en bloed in hun volwaardige bestaan in de dagelijkse praktijk laten zien. Mensen voor wie je werkt en voor wie je warm loopt! Mensen met wie je als medewerker aan kwaliteit van bestaan of kwaliteit van leven wilt werken.

Andere methoden

Er zijn dan andere methoden nodig om kwaliteit zichtbaar te maken: niet alleen optellen en aftrekken, maar ook vertellen: narratieve methoden. We komen dan ook uit bij het kristallisatiepunt van de voortdurende dialoog tussen cliënt en diens naasten en hulpverlener: het individuele ondersteunings- of zorgplan. Vanuit dat plan moeten we de indicatoren op organisatie en systeemniveau trekken. Het gaat dan over de échte zorg en ondersteuning die een organisatie biedt.

Partners

De VGN heeft onlangs deze route gekozen. Ze heeft haar partners bij de ontwikkeling van haar kwaliteitskader uitgenodigd mee dat pad op te gaan. Gezien de gedifferentieerde doelgroep van de gehandicaptenzorg is dat een pad, dat ook ruimte biedt voor massa-individualisering. Het draait de benadering van kwaliteitsmanagement 180 graden om: je begint bij het zoekproces naar een passende ondersteuning voor de cliënt. Daar ben je open over. Verbeteren, controleren, verantwoorden en informatievoorziening volgen daarop en ze gaan dan ook ergens over. De sector gaat een nieuwe generatie van kwaliteitszorg tegemoet. Medewerkers weten weer waarom het te doen is bij kwaliteitsbeleid. Het is een richting die goed is voor mijn geloof in de prestaties van prestatie-indicatoren!

Henk Nies

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Heine

3 maart 2011

Op het sociale netwerk Deeljezorg.nl, dat de Zorgbelangorganisaties gestart zijn, is het stimuleren van de dialoog en ruimte geven aan het op narratieve wijze delen van ervaringsinformatie al enige tijd een belangrijke doelstelling.

De individuele verhalen van zorggebruikers zien we als een belangrijke aanvulling op de huidige meer kwantitatieve systematieken als de CQ-index.
Het inzetten van deze 'rijke' informatie voor kwaliteitsverbetering en, in ons geval, belangenbehartiging, vergt nieuwe wijzen van 'narratieve aggregatie'. Daarnaast is de openbaarheid die een sociaal netwerk met zich meebrengt voor velen reden voor koudwatervrees.

In relatie tot bovenstaand verhaal is opvallen, is dat juist de VNG geen toestemming gaf tot de koppeling van verhalen op Deeljezorg.nl met de gegevens van de bij hun aangesloten organisaties op Kiesbeter.nl. Althans, wij zijn al een jaar in afwachting op hun definitieve standpunt in dezen.

Top