BLOG

Blended hulpverlening maakt zorg beter en doelmatiger

Blended hulpverlening maakt zorg beter en doelmatiger

De afgelopen jaren zijn vele succesvolle internet-interventies ontwikkeld. Wat opvalt is dat de online en offline wereld elkaar bijna nooit versterken, meestal zijn het volledig gescheiden werelden. Ten onrechte. Juist de reguliere hulpverlening kan verrijkt worden met internet. Blended hulpverlening, waarbij cliënten een geintegreerde combinatie van online en offline interventies voorgeschoteld krijgen, maakt de zorg beter, klantvriendelijker, en doelmatiger.

Hindernissen

Drie of vier bezoeken aan de instelling voordat je behandeling eindelijk kan beginnen. Vrij moeten nemen van werk omdat de afspraak alleen tijdens kantoortijden kan plaatsvinden. Een keer in de drie weken een behandelgesprek en voor de rest moet je het helemaal zelf doen. Heb je eindelijk besloten om je psychische of sociale problemen aan te pakken, dien je eerst nog allerlei extra hindernissen te moeten overwinnen.

Klantgericht

Naar verwachting zullen deze twintigste-eeuwse praktijken dankzij internet de komende jaren gelukkig grotendeels uitsterven. Het slimmer inrichten van het primaire zorgproces vanuit een klantgerichte en logistieke invalshoek, dat in ziekenhuizen steeds meer gemeengoed wordt, zal ook bij andere zorginstellingen meer en meer aandacht krijgen. Iedere patiënt zijn eigen gebruikersnaam en wachtwoord. Vanuit een beveiligde online omgeving een deel van de intakegesprekken voeren, inclusief het invullen van vragenlijsten. Relevante psycho-educatie kan op het juiste moment online aangeboden worden. Huiswerkopdrachten zoals het bijhouden van een dagboek kan de cliënt in eigen tijd, op het moment dat het hem het best uitkomt, uitvoeren.

Afhankelijk van het type patiënt, de aard van de aandoening en de fase van de behandeling zal het contact tussen hulpverlener en hulpvrager tien, vijftig of negentig procent online plaatsvinden.

Blended hulpverlening

De inzet van blended hulpverlening voorkomt onnodige bezoeken aan de instelling, automatiseert minder complexe activiteiten en zorgt ervoor dat hulpverleners zich concentreren op die taken waarin hun toegevoegde waarde het grootst is. Bijkomend voordeel is dat de kosten van de behandeling afnemen doordat de cliënt meer zelf doet en huisvestingskosten lager uitvallen. En omdat de cliënt veel actiever bezig is om beter te worden zal de effectiviteit van de behandeling ook toenemen.

Sleutel tot succes

Succes gegarandeerd? Het klinkt haast te mooi om waar te zijn. Zoals bij iedere organisatieverandering liggen ook bij de implementatie van blended hulpverlening veel beren op de weg. De ‘harde’ kant van de verandering (zoals processen & ICT) wordt pas succesvol als de zachte kant (omgeving, gedrag, vaardigheden, overtuigingen en identiteit) niet vergeten wordt.

Frank Schalken

8 Reacties

om een reactie achter te laten

Valkenberg

5 april 2011

Bedankt voor je blog. Ik ondersteun je verhaal helemaal. Ik wil je graag attenderen op de afgelopen vrijdag gelanceerde behandelmethode mijnfysioonline.nl waar mensen met aspecifieke lage rugklachten 'blended' begeleid kunnen worden. Deze methode is samen met UVIT ontwikkeld.

van Doorn

5 april 2011

Goed blog! En afsluiting helemaal eens. Hard en zacht in goede harmonie samen. Grote zorg vind ik het gat tussen wat kan en nodig is en de kennisachterstand op dit terrein van zorg en dienstverleners. Een recent onderzoek onder professionals naar hun (virtueel) leergedrag maakt opnieuw duidelijk dat er weinig focus is op deze ontwikkelingen en er angst heerst voor de verandering. Aandacht is nodig om de aanslutiing te maken tussen wat kan en wat niet gebeurt.
Met de Doe tank Andere handen bereiden STG/HMF, Vilans en Casemanagement Groep met steun van het Innovatiefonds Zorgverzekeraars een ingrijpend transitie traject voor de medewerkers in de langdurige zorg voor.
Hier zal het gebruik van technologie, of zoals mooi geduid blended hulpverlening, hoog op de agenda staan, in combinatie met aandachtigheid en ontwikkelen van samenredzaamheid. Lijkt me goed om hier te verbinden.

Post

5 april 2011

blended klinkt splended! Beren? Hopelijk blijkt Nederland ook een slecht klimaat voor deze beren

Swen

5 april 2011

uiteraard eem supergoede ontwikkeling; therapie via internet/online etc. Maar een groot deel van de psychiatrische problemen zullen toch face to face benadering nodig hebben! Niet alles kan via techniek en communicatie opgelost worden. Helaas maar waar

Anoniem

6 april 2011

Er is wel degelijk sprake van eHealth initiatieven die samen opgaan met offline begeleiding/behandeling.

Eens met dat er eigenlijk geen onderscheid meer is tussen digitale wereld en niet digitale wereld; ze zijn verstrengeld. De een kan niet zonder de ander. Dat bewustzijn is tot veel mensen nog niet echt door gedrongen, is mijn idee.

Eén van de resultaten van mijn onderzoek is dat mensen wel degelijk behoefte hebben aan persoonlijk contact, ook aan persoonlijke gesprekken; juist aan persoonlijke gesprekken. Dus het beeld dat je schetst van 'onhandigheid' (afspraken tijdens kantooruren etc.) wordt niet door iedereen zo beleefd. Je kunt het ook omdraaien (wat ook in menig ziekenhuis gebeurt), en de behandelaar aanwezig laten zijn buiten kantoortijden, of naar de cliënt toekomen (momenteel is een project bezig om dit op te zetten).

Anoniem

22 mei 2011

Mooie blog, maar wij zijn het er gedeeltelijk mee eens. U praat over enkele hindernissen die een mens moet overwinnen voordat de behandeling ‘eindelijk’ kan beginnen. Het is ook zo dat de wachtlijsten lang kunnen zijn bij een instelling, en dat het lastig kan zijn om een afspraak te plannen buiten de werktijden om.
Anderzijds zitten er ook hindernissen aan de internetinterventies, ook wel blended hulpverlening. Er is zelfdiscipline nodig om de eigen gebruikersnaam en wachtwoord überhaupt te gebruiken. De cliënt kan wel huiswerkopdrachten meekrijgen die hij in zijn eigen tijd, op het moment dat het hem het beste uitkomt kan maken, maar met zo’n vaag en te open streven vragen wij ons af of de cliënt hier op zit te wachten. De cliënten hebben een psychisch en/of sociaal probleem, kunnen we dan verwachten dat hij de discipline heeft om thuis aan zijn opdrachten te werken? Wij denken van niet.

U zegt dat de kosten lager zullen worden en de effectiviteit omhoog zal gaan. Met het eerste zijn wij het eens, met het laatste niet. Wij denken dat de cliënt helemaal niet actiever bezig is, dat hij juist iemand nodig heeft die hem controleert en stimuleert, hem tips geeft in zijn bijzijn en iemand die hem steunt, en dat kan niet via het internet. De non-verbale communicatie is erg belangrijk tijdens een hulpverleningstraject. Wij vinden dat men naar de problematiek en de persoon moet kijken om te bepalen of blended hulpverlening toegepast kan worden. Een gemotiveerd, zelfgedisciplineerd persoon met een niet al te heftige problematiek, zou in onze ogen in aanmerking kunnen komen voor blended hulpverlening. In andere gevallen zeggen wij ‘nee’ tegen blended hulpverlening. De goede hulpverlening moet voorop blijven staan, niet de kosten!

Anoniem

22 mei 2011

Mooie blog, maar wij zijn het er gedeeltelijk mee eens. U praat over enkele hindernissen die een mens moet overwinnen voordat de behandeling ‘eindelijk’ kan beginnen. Het is ook zo dat de wachtlijsten lang kunnen zijn bij een instelling, en dat het lastig kan zijn om een afspraak te plannen buiten de werktijden om.
Anderzijds zitten er ook hindernissen aan de internetinterventies, ook wel blended hulpverlening. Er is zelfdiscipline nodig om de eigen gebruikersnaam en wachtwoord überhaupt te gebruiken. De cliënt kan wel huiswerkopdrachten meekrijgen die hij in zijn eigen tijd, op het moment dat het hem het beste uitkomt kan maken, maar met zo’n vaag en te open streven vragen wij ons af of de cliënt hier op zit te wachten. De cliënten hebben een psychisch en/of sociaal probleem, kunnen we dan verwachten dat hij de discipline heeft om thuis aan zijn opdrachten te werken? Wij denken van niet.

U zegt dat de kosten lager zullen worden en de effectiviteit omhoog zal gaan. Met het eerste zijn wij het eens, met het laatste niet. Wij denken dat de cliënt helemaal niet actiever bezig is, dat hij juist iemand nodig heeft die hem controleert en stimuleert, hem tips geeft in zijn bijzijn en iemand die hem steunt, en dat kan niet via het internet. De non-verbale communicatie is erg belangrijk tijdens een hulpverleningstraject. Wij vinden dat men naar de problematiek en de persoon moet kijken om te bepalen of blended hulpverlening toegepast kan worden. Een gemotiveerd, zelfgedisciplineerd persoon met een niet al te heftige problematiek, zou in onze ogen in aanmerking kunnen komen voor blended hulpverlening. In andere gevallen zeggen wij ‘nee’ tegen blended hulpverlening. De goede hulpverlening moet voorop blijven staan, niet de kosten!

Dirk

23 mei 2011

@ Anoniem: Ik snap uw beweegredenen, u zegt dat er discipline voor nodig is om deel te nemen aan internet interventies, maar daar ben ik het niet volledig mee eens. Hebben cliënten geen discipline nodig om überhaupt deel te nemen aan een hulpverleningstraject?
Daarnaast praat u over de kosten en effectiviteit, daar ben ik het helemaal met u eens. De kosten kunnen naar beneden maar of de effectiviteit verbeterd... Lijkt me niet. Sterke argumenten! Alleen het non-verbale communicatie probleem kan worden opgelost door bijvoorbeeld een webcam.
Wat de meeste cliënten afschrikt zijn de lange wachtlijsten en daardoor zouden de internetinterventies een goed alternatief zijn. Wat wel van belang is dat de cliënten geschikt moeten zijn voor deze soort hulpverlening. Een (of meerdere) intake gesprek(ken) zou hier een goede uitkomst bieden om vast te stellen welke cliënten geschikt zijn voor deze tak van hulpverlening.
Uit mijn verhaal kunt u concluderen dat ik het op een aantal punten met u eens ben, en op een aantal punten niet. Als ik deze punten bij elkaar afweeg komt er uit naar voren dat ik het er mee eens ben, mits de cliënt "gescreend" wordt om te concluderen of deze geschikt of ongeschikt is voor de internetinterventies.

Top