BLOG

Anything goes, maar ziekenhuizen blijven

Ook zo nerveus voor de Dag des Oordeels? Vandaag –inderdaad vrijdag de 13e- maakt het kabinet duidelijk wie de rekening van de crisis betaalt. Worden het de huizenbezitters of de werkende zestigers? Het moeizame crisisberaad doet vermoeden dat de soep niet zo heet gegeten zal worden als ze wordt opgediend. En dat terwijl het kabinet zo manmoedig aan de bezuinigingsoperatie begon. Of het nu de aftrek van de hypotheekrente was,  of de verhoging van de AOW-leeftijd, geen heilig huisje zou onbesproken blijven.  Anything goes, dus.

Aanbod

Dit credo indachtig was het een goed idee geweest om de ziekenhuiskaart van Nederland opnieuw uit te tekenen. Die is met een kleine honderd ziekenhuizen nog altijd vol gekalkt. Ondanks vrome voornemens om te specialiseren, houdt het gros van die ziekenhuizen amechtig een volledig behandelaanbod in de lucht. Alsof dat niet dringen genoeg is, telt Nederland ook nog eens acht academische ziekenhuizen. Plus zo’n twintig grote algemene ziekenhuizen die met hun claim van topreferente zorg in hetzelfde vaarwater zitten. Het uitblijven van strategische herpositionering, is vanuit bestuurlijke optiek begrijpelijk. Bestuurders die het behandelaanbod binnen hun ziekenhuis willen uitdunnen of specialisten hun topreferente speeltje weigeren, kunnen gaan wieberen. Als de specialisten al niet gaan steigeren, doet de plaatselijke bevolking het wel.

Circus

Dus blijft een broodnodige herschikking van het curatieve stelsel uit. De politiek vindt het allemaal wel best. Geen politicus die de burger durft duidelijk te maken dat er aan het curatieve circus in zijn huidige vorm een gepeperd collectief prijskaartje hangt. Sterker nog: politici sterken de burger telkenmale in het idee dat iedere Nederlander recht heeft op een volledig geoutilleerd, state of the art ziekenhuis op loopafstand. Terwijl er veel valt te zeggen voor –pakweg-  een halvering van het aantal ziekenhuizen. De bijhorende behandelingen kunnen goedkoper, efficiënter en klantvriendelijker in anderhalfdelijnscentra worden gedaan.

Systeemziekenhuizen

Wie minister Klink heeft zien schipperen in de affaire rond de IJsselmeerziekenhuizen, kan voorzien dat dergelijke plannen de komende jaren in de diepst denkbare bureaulade verdwijnen. Ieder ziekenhuis -hoe onbetekenend ook- zal tot het einde der tijden met gemeenschapsgeld overeind gehouden  worden. Want als een disfunctionerende polderkliniek waarvan de helft van de patiënten is weggelopen al een systeemziekenhuis is, welk  ziekenhuis is dit dan niet?

Philip van de Poel

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top