BLOG

Hoe regel ik mijn exit?

Hoe regel ik mijn exit?

Het belangrijkste voor de bestuurder is zijn exitstrategie. Als je kop rolt en je moet moven, dan wel met een zware zak geld. Een echte bestuurder weet dat, regelt het en incasseert.

Wat dat betreft stelt Paul Smits me toch wat teleur. Die man beklimt virtuoos de apenrots, job hopt naar de hoogste regionen, verdient het meest van allen en moet nu weg met amper een kwart miljoen.

Fooi als gouden handdruk

Wat is nou een kwart miljoen! Daar kan die man net een half jaar mee rondkomen. Daarna zal hij door de turfsmurfjes van het UWV worden belaagd, die zichzelf “werkcoach” noemen. Hij moet naar de speed dating, krijgt kledingtips via zijn werkmap, moet elke week solliciteren en dat alles voor die 1700 euro (niet per dag, Paul, maar per maand)!

Derhalve een paar FAQ over de exitstrategie. Speciaal voor de bobo’s in de zorg.

Waarom een exitstrategie?

Je loopt als echte bestuurder natuurlijk allerlei risico’s. Je hebt een zware job en laten we eerlijk zijn niet alles onder controle. Dat kan ook niet. We leven in een complexe wereld, toch? Bovendien werk je in een door en door politiek mijnenveld waar grote belangen en opgezwollen ego’s de boventoon voeren. Vandaag nog koning, morgen daklozenkrantverkoper. Dat had Paul goed door.

Daarom moet je je vertrek goed regelen zolang het nog kan. Vergeet de kantongerechtsformule. Je afkoopsom wordt binnenkort 75.000 euro. Dat moet je niet willen. Alles wat je privaatrechterlijk kunt regelen: doen. Nu doen. Je wilt toch niet als een wijffie in de thuiszorg zomaar opzij gezet kunnen worden zoals bij de Viva! Zorggroep? Nou dan: regelen dus. En hoe hoger, hoe beter. Spreek dit laatste zinnetje maar eens hardop voor jezelf uit. Je zult ervaren hoe lekker het klinkt.

Wanneer regel je de ontbinding?

De doorgewinterde bestuurder weet dat hij maar één moment heeft om zijn afgang te regelen. Dat is wanneer hij tot het nederige ambt van directeur, bestuurder wordt geroepen. Dan kan hij, nee, moet hij zijn ontslag regelen. Wordt dat inclusief bonus of niet? Hoeveel jaar? Pensioendoorbetaling tot zijn 65e. Daarna kun je die onderhandelingen alleen nog doen als je zorginstelling fuseert met andere instellingen. Niet doen: dat is een te groot risico.

Hoe verloopt je exit

Wie hoog in besturen zit, heeft vleiers, vijanden en enkele vrienden. Zo lang iedereen denkt dat hij van je afhankelijk is, is er niets aan de hand. Je hoeft geen exit te vrezen. Het grootste gevaar dreigt als je raad van bestuur of toezicht de messen slijpt om die in je rug te steken. Dan is er geen houden meer aan. De exitstrategie, die je ooit bedacht, treedt in werking.

Je vijanden zullen alles doen om je te vermorzelen. Het is geen slechte eigenschap om cynisch over de macht te zijn. Je vleiers zie je in geen velden of wegen meer. Zij hebben een andere beschermheer gevonden. Je vrienden in je bestuur, die kunnen je ondergang niet voorkomen maar wel regelen dat je gouden handdruk niet in gevaar komt.

Wat te doen bij ophef

Ach, je krijgt als bestuurder in de media op je lazer. Ze zullen zeggen dat je een graaier bent, dief van de publieke middelen, een alfa-aap, een van de werkvloer losgezongen uitvreter. Ze zullen in de Tweede Kamer vragen over je stellen. Die bui drijft over. De heren, dames politici zijn niet bij machte om je contract open te breken. Stel, dat ze het wel konden! Dan zou geen enkel contract meer veilig zijn voor die jaloersige politici.

Een beetje Paul Smits kan tegen kritiek. Het resultaat telt. Gewoon zwijgen en erop wijzen dat hierover juridische afspraken zijn gemaakt waar niet aan te tornen valt: contract is contract.

Joep Schrijvers

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

20 augustus 2011

Niet een kwart ton maar een kwart miljoen zoals verderop wel goed staat.

Anoniem

20 augustus 2011

Alles wat je privaatrechtelijk kunt regelen? Wat is dat dan? Wat zijn de mogelijkheden?

Verder kun je alles financieel misschien goed regelen, de kritiek doet uiteindelijk toch echt pijn. Die kritiek mag onterecht zijn, of terecht maar eigenlijk van toepassing op de meeste bestuurders, de schande blijft.

Daarnaast is de overgang van een gevierd bestuurder naar een man alleen thuis gewoon zwaar. Daar kun je je niet op voorbereiden.

Anoniem

22 augustus 2011

Ik hoop dat de blog cynisch is bedoeld en bestuurders moet duidelijk maken dat de graaicultuur voorbij is.
Als je een topsalaris verdiend dan is het niet meer dan billijk dat je ook de gevolgen van een mogelijjk ontslag zelf regelt. Die mogelijkheden heb je. Iets wat helaas voor een hoop mensen met de handen aan de patiënt, door de 'beloningen' en verplichtingen, niet gegeven is.

Fred

22 augustus 2011

Hoezo, contract is contract? Joep haalt zelf de Viva! medewerkers aan. Ik zie naar aanleiding van de gang van zaken rond deze thuiszorgmedewerkers geen enkele reden (meer) waarom Raden van Toezicht niet direct overgaan tot het verlagen van de bezoldiging van hun bestuurders tot de Balkenendenorm. En dan bedoel ik ook gewoon onder aan de streep maximaal 187.340 euro en niet met allemaal trucjes deze grens weer oprekken. En die verwerpelijke en immorele vooraf geregelde oprotpremies dienen ook meteen uit de contracten van de bestuurders geschrapt te worden. Gelijke monniken, gelijke kappen. Of zijn de bestuurders soms toch weer meer gelijk dan het personeel op de werkvloer?

Hans Akveld

22 augustus 2011

Salaris topbestuurders ziekenhuizen boven de Balkenende norm
Op 21 juli meldt de Volkskrant dat bestuurder Paul Smits van het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam een bruto jaarsalaris inclusief bonus ontving van € 328573. Daarmee was Smits de best betaalde ziekenhuisbestuurder in 2010. Bestuurders meer in het algemeen zijn van oordeel dat verlaging van een dergelijk inkomens niet noodzakelijk lees niet aan de orde is, omdat de oude salariscode het juridisch niet mogelijk maakt een verlaging af te dwingen. Het zal zo zijn. In dezelfde krant wordt melding gemaakt van het feit, dat het Maasstad Ziekenhuis onder toezicht van de Inspectie voor de Gezondheidszorg is geplaatst vanwege de wijze waarop een gevaarlijke ziekenhuisbacterie is aangepakt en een extern begeleider wordt aangesteld. Daarbij laat ik in het midden of het opmerkelijke aantal sterfgevallen in het ziekenhuis (mede) is toe te schrijven aan deze ziekenhuisbacterie. Smits merkt zelf in ieder geval op dat door het ziekenhuis -en zijn bestuurder!!- niet voldoende alert gereageerd is op de bacterie. Een vraag is, of nog minder alert gereageerd zou zijn indien Smits niet zo’n hoge bonus zou hebben ontvangen. Een andere vraag is of de toezichthouders hem dit jaar weer een bonus toekennen. Niet vergeten mag immers worden, dat het te allen tijde de toezichthouders zijn, die de hoge salarissen en bonussen mogelijk maken. Smits en zijn collega bestuurders mag je het misschien niet eens kwalijk nemen, dat zij naar maximalisatie van hun inkomen streven. Het wachten is op verantwoorde toezichthouders die een begin van oog hebben voor wat maatschappelijk ordentelijk is.

Deze opvatting wordt nog versterkt door het feit dat op 21 augustus de heer Weeda is benoemd als interim bestuurder van het Maasstad ziekenhuis. Weeda was sinds 2005 lid van de raad van toezicht van het Maasstad Ziekenhuis. Deze functie heeft hij per direct neergelegd.

De benoeming is onthutsend. Immers Weeda maakte deel uit van de Raad van Toezicht die mede verantwoordelijk is voor de wijze waarop het ziekenhuis heeft geopereerd in de voorbije periode. Alleen al om die reden zou Weede af hebben moeten zien van deze interim job. De commissie good governance onder leiding van Pauline Meursgaf al ruim 10 jaar geleden aan, dat toezichthouders zo'n overstap niet moeten willen Dat geldt zeker in de situatie van het Maasstad ziekenhuis.

Het is tijd dat de gehele Raad van Toezicht van dit ziekenhuis zich serieus afvraagt of het niet tijd is voor een nieuwe raad.

Top