BLOG

Van Wijkzuster tot Buurtpoli

Van Wijkzuster tot Buurtpoli

Afgelopen weekend stond op teletekst: Wijkzuster goedkoper dan thuiszorg. De strekking van het bericht was dat wijkverpleegkundigen niet alleen betere kwaliteit van zorg leveren, maar dat de kosten per fte 50.000 euro lager zijn dan bij de thuiszorg. Deze conclusie volgde uit onderzoek naar de kosten en baten van tien wijkzusters in West-Brabant.

Goede zorg

Het is natuurlijk maar één onderzoek, maar het is wel opnieuw een onderbouwing voor de stelling dat goede zorg, niet gelijk duurdere zorg is. Goede (voor)zorg is niet alleen beter dan nazorg, het is nog veel betaalbaarder ook. Problemen escaleren minder vaak en mensen kunnen langer thuis wonen. Ook lichamelijke kwalen worden eerder en beter behandeld en onnodige complicaties en  ziekenhuisbezoeken voorkomen.

Betaalbaarheid

De aandacht in de discussie over de toekomst en de betaalbaarheid van de zorg gaat vaak uit naar specialisatie en concentratie. Dat is op zich niet zo gek. Complexe medische zorg is duur, de voorbeelden van praktijkvariantie vaak schokkend en onderwerpen als reistijden en het op de been houden van streekziekenhuizen zijn politiek beladen. Tegelijkertijd moet ook de spreiding van basiszorg in de discussie niet ondergesneeuwd raken. Immers ook dit voorbeeld van de wijkzusters in Brabant onderstreept weer dat het brengen van goede zorg in de buurt van mensen heel veel oplevert. Betere zorg en meer kwaliteit van leven voor een lagere prijs. Wat willen we nog meer? 

Anderhalvelijnscentra

Met elkaar komen we dan snel uit bij de anderhalvelijnscentra. Hierin moet de verbinding worden gemaakt tussen enerzijds huisartsenzorg en anderzijds ziekenhuiszorg. Meer dan bij het traditionele beeld van een huisartsenpraktijk worden hier verschillende disciplines samengebracht. De mogelijkheden voor zowel diagnostiek als behandeling worden vergroot. Hierdoor wordt een patiënt minder snel doorverwezen naar een ziekenhuis en kan gewoon in zijn eigen omgeving goed worden geholpen. Ideaaltypisch heeft het anderhalvelijnscentrum natuurlijk wel ruggespraak met de specialisten in het ziekenhuis. De scheiding tussen de eerste en tweede lijn wordt doorbroken, vandaar de naam anderhalvelijn. Die naam vind ik overigens wel een lastige. Immers wij in het zorg wereldje weten allemaal wel wat we hiermee bedoelen. Maar probeer het maar eens uit te leggen aan je tante op een verjaardagsfeestje. Mijn ervaring is dat bij het noemen van het woord anderhalvelijnscentrum er niet direct een lampje gaat branden.

Andere benaming

Misschien is een andere benaming wel een goed idee. Immers willen we dat ook de gemiddelde zorggebruiker ziet dat veranderingen in de zorg ook verbeteringen inhouden, dan is het handig dat men ook snapt wat ermee wordt bedoeld. Iedereen weet wat een huisarts is of een ziekenhuis. Maar hoe noemen we stap ertussen in? En op zo’n manier dat mensen gelijk snappen dat ze in hun omgeving meer krijgen dan ze in het verleden van een huisarts gewend waren? Eén van de namen die bij mij naar boven kwam was ‘buurtpoli’. Ik ben echter zeer benieuwd of andere Skipr-lezers een betere term kunnen bedenken of al gebruiken als laagdrempelig alternatief voor anderhalvelijnscentrum. Suggesties zijn meer dan welkom!

Diana Monissen
Voorzitter Raad van Bestuur De Friesland Zorgverzekeraar

9 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

5 oktober 2011

Ze begrijpt er dus nog steeds niets van en kletst maar weer wat mee.

van Doorn

5 oktober 2011

Gewoon dingen noemen waar ze voor zijn helpt om te begrijpen wat het is. Bij een gezondheidscentrum kan iedereen raden dat het gaat over gezondheid. Veel wijken en dorpen hebben inmiddels zo'n centrum en daar gebeurt veel moois. Juist op het gebied van preventie, gezondheidsbevordering en kwaliteit van leven.

DGo

5 oktober 2011

Zal mevr. Monissen zich al hebben afgevraagd of deze beroepsgroep inmiddels is verdwenen? Of heeft mevr. Monissen inmiddels een project opgestart om weer snel wijkverpleegkundigen op te leiden?

Anoniem

5 oktober 2011

Natuurlijk, zie een van de reacties mevr. Monissen.
Ze bestaan al en heten gewoon 'gezondheidscentrum'. Het is blijkbaar niet zo moeilijk als u dacht:)

Nu even wat geld extra erin van uw speciale fonds zodat er wat meer verpleegkundigen kunnen worden ingezet.

In de Trouw van vanochtend staat dat gelijk dan ook de marktwerking op dit gebied kan worden afgeschaft. Toch ook weer een flinke stap vooruit.

Neijenhuis

5 oktober 2011

Langzaam raak ik de weg kwijt door dit type discussies. De kosten moeten omlaag in de zorg, dat betekent dat dure arbeid door minder dure krachten in minder dure omgeving uitgevoerd moet worden. In Nederland staat dat goed op poten: de eerstelijnszorg. Het kan hier en daar meer integraal, maar over het algemeen is de kwaliteit goed. Mijn ervaring is dat de functionarissen met elkaar samenwerken; vaak wel op basis van 'piep-syteem'. Je moet als patiënt vaak aangeven dat het nodig is. Daar zit m.i. de bezuiniging. Hou de zorg simpel, dus geen extra lijnen, dan kan de patiënt zelf regisseren.

Van Troost

5 oktober 2011

Volgens mij is er al een naam voor de voorziening waar het hier over gaat, namelijk "wijkgezondheidscentrum". Zeker als we ook realiseren dat in zo'n centrum naast de gebruikelijke eerstelijnsdisciplines, inclusief de wijkverpleging!!!!, ook verpleegkundig en medisch specialisten spreekuur houden.

J.H.J. de Jong MHA

5 oktober 2011

Verbaasd over de "innovatie en experiment" omdat wij inmiddels samen met een aantal organisaties deze herpositionering en herwaardering van de professional op de werkvloer hebben gerealiseerd.
Voorts is het buurtzorgconcept al jaren een bewijsstuk dat het anders kan in de zorg.
Ik verwijs graag naar de Sophia formules op de website waar dezelfde principes nu worden toegepast op alle zorgarrangementen (intra tot extramuraal).

Stevens

5 oktober 2011

Mevrouw Monissen gebruikt het onderzoek als hefboom naar de curatieve zorg. De kern waarover het onderzoek ging was of de inzet van de wijkverpleegkundige winst zou opleveren mbt gezondheid, preventie, en daarmee ook op langere termijn patienten uit de zorg zou houden. Met daarbij de maatschappelijke (financiele) winst. Het ging in het project om de koppeling tussen de huisarts en de wijkverpleegkundige als duo vanuit de generalistische gezondheidszorg (een half woord is genoeg). Om meteen de koppeling te maken naar 'buurtpoli' en anderhalve lijn met een duidelijke curatieve insteek, gaat dan veel te ver. Laten we het vooral heel simpel houden.

Anoniem

5 oktober 2011

Heel veel sterkte 'Friesland'!
Ooit zal er een einde aan komen.

Top