BLOG

Maak uitkomstenmetingen in ziekenhuiszorg verplicht

Maak uitkomstenmetingen in ziekenhuiszorg verplicht

Uitkomstenmetingen in de ziekenhuiszorg staan weer volop in de belangstelling. Het recente rapport 'Zorg voor waarde' van de Boston Consulting Group is aanleiding voor berichten en reacties. Wat mij daarbij opvalt, is dat de financiering van uitkomstenmetingen een groot struikelblok lijkt te zijn.

De roep om geld om dergelijke metingen in te richten is in ieder geval groot. Impliciet wordt daarbij verwezen naar de overheid en zorgverzekeraars. Ik ben van mening dat dit te kort door de bocht is.

Zorgverzekeraars

Zorgverzekeraars worden in de komende jaren geacht om selectief zorg in te kopen. Voor instellingen en zorgverleners moet het inzichtelijk maken van de geleverde kwaliteit daarom vanzelfsprekend zijn. Investeringen in ICT om uitkomsten op patiëntniveau in het primaire zorgproces te kunnen meten, horen bovenaan de agenda van iedere zorgbestuurder te staan. Zo krijgt de discussie over de kosten hiervan een andere dynamiek.

Nut en noodzaak

Ziekenhuizen en klinieken lijken nut en vooral noodzaak van uitkomstenmetingen onvoldoende in te zien. In elk geval maken ze geen enkele haast. Dat is gegeven de financiële situatie waarin de zorg en ons land zich bevinden onverantwoord. Het lijkt mij daarom tijd om uitkomstenmetingen voor zorgaanbieders gewoon te verplichten. Iets waar in het Verenigd Kominkrijk ook al een begin is gemaakt. Na het verplichte managementsysteem voor veiligheid is dan een verplicht managementsysteem voor uitkomsten de volgende stap in de structurele verbetering van de zorg en positie van de patient.

Investeringen

Investeringen voor de meting van uitkomsten zullen uit de eigen begroting van individuele zorgaanbieders moeten komen. De kosten kunnen immers meegenomen worden in de prijsafspraken die met de zorgverzekeraars worden gemaakt. Als de verplichting wordt opgelegd aan de instellingen en de daar werkzame medisch specialisten zal de druk op de wetenschappelijke verenigingen groter worden om echt werk te maken van de ontwikkeling van uitkomstindicatoren.

Opknappen

Kiezen we niet voor de verplichte invoering van uitkomstmetingen, dan kunnen zorgverzekeraars de kwaliteit van de geleverde zorg van aanbieders niet vergelijken. Zeker niet in de laag complexe/hoog volume zorg. Dan verwordt selectief inkopen tot inkopen op prijs. Daar zal de patiënt niet van opknappen.

Jak Dekker

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

5 november 2011

Mooi betoog, maar het mag niet zo zijn dat de centra die de laag-complexe patienten helepen beter scoren omdat zij de gemakkelijke patienten hebben.

van Loon

7 november 2011

Uiteraard moet rekening gehouden worden met de verschillen in 'zorgzwaarte', zoals ook gedaan wordt binnen de kwaliteitsregistraties van de DICA (oa DSCA). Als zorgverlener WIL je toch weten hoe je ervoor staat? WIL je toch weten wat beter kan? Je WILt toch weten wat je resultaten zijn, maar ook wat de ervaringen van patienten zijn (qua zorg en qua ziektegerelateerde kwaliteit van leven)?

Zoals in recent artikel in FD vermeld wordt (http://www.clinicalaudit.nl/images/documenten/DICA%20FD.pdf), zijn de kosten voor de DICA-registraties verwaarloosbaar vergeleken met de kostenbesparingen die in het verschiet liggen door de kwaliteitsverbeteringen. Zoals in hetzelfde artikel wordt opgeroepen: stakeholders, neem uw gezamenlijke verantwoordelijkheid!

De Nederlandse Federatie van Kankerpatientenorganisateis (NFK) werkt nauw samen met de DICA om te komen tot een integraal beeld van de kwaliteit van de kankerzorg (uitkomsten, structuur & proces, vanuit perspectief zorgverleners & patienten).

Scheers

7 november 2011

Wellicht is een vergelijk met een situatie buiten de zorg leuk ter inspiratie. Bij auto dealers houdt met vast aan een (hoog) tarief voor onderhoudsmonteurs. Dat gedrag heeft ertoe geleid dat de laag-complexe (patiënten) onderhoudswerkzaamheden, autobanden vervangen, voor het grootste deel bij de auto dealers is weggestroomd. Kwikfit en Profile Tyre center hebben dat werk nagenoeg geheel overgenomen.
Natuurlijk zijn er ook genoeg voorbeelden in de zorg. Zo ken ik het voorbeeld van de plastisch chirurg die zich heeft toegelegd op enkel en alleen oog lifts. In het ziekenhuis wordt daar 1.600 euro voor gerekend. Hij doet het voor 800 euro. In plaats van 1 uur duurt de procedure nu 30 minuten, omdat hij er meer handigheid in krijgt. Daardoor is de kwaliteit van het eindresultaat ook verbeterd. Als ik zijn business model doorreken, komt zijn inkomen, (na aftrek van kosten) op een riant niveau. Waarschijnlijk zou in een normale concurrentie situatie zijn prijs naar 400 euro kunnen en dan nog zou hij een inkomen hebben waar men jaloers op wordt.
Natuurlijk is zorg complex, maar het maken en vermarkten van een smart phone ook.
De grootste weerstand tegen meten is waarschijnlijk de angst dat er veel inefficiëntie bloot komt te liggen. De beloning om zaken bloot te geven lijkt voor de betrokkenen alleen maar negatief (en zal dat in een aantal gevallen ook zeker zijn). Men kan van overheidswege iets opleggen (de kar duwen) met als gevolg zo veel mogelijk weerstand en manipulatie gedrag. Of men kan proberen het juiste gedrag te belonen (een wortel voor het paard houden). Dat laatste is in het algemeen het meest productief.
Natuurlijk zal blijken dat die partijen die het onvermijdelijke zo lang mogelijk uitstellen uiteindelijk aan het kortste eind zullen trekken.

Top