BLOG

Kansen e-health blijven onbenut

Kansen e-health blijven onbenut

Deze week wordt in de Tweede Kamer de begroting van VWS voor 2012 behandeld. Aan de ene kant gaat er steeds meer geld naar de zorg, aan de andere kant heeft de minister grote bezuinigingen aangekondigd. Een van de weinige zaken waar meer geld naar toe gaat is e-mental health. In normaal Nederlands geestelijke hulpverlening via internet.

Subsidie

De minister heeft twee miljoen euro subsidie toegezegd voor anonieme online hulpverlening. Dat klinkt aardig, maar is volstrekt ontoereikend om de vele goede online-initiatieven die momenteel met hap snap middelen in de lucht worden gehouden, te behouden.

Grote instroom

Internet leent zich bij uitstek om mensen te bereiken die zich schamen voor hun probleem. Instellingen die de afgelopen jaren anonieme online hulpsites zijn gestart rond taboevolle onderwerpen zien veel vraag ontstaan. Nadat het FIOM abortusverwerking.nl startte voor vrouwen die psychosociale problemen hebben overgehouden aan een abortus, was de online instroom al snel even groot als bij de face-to-face hulpverlening. En toen ggz-instelling Accare begin september 99gram.nl lanceerde voor meiden met meer dan gemiddelde interesse in eten, gewicht en uiterlijk hadden ze na twee weken online al meer jongeren met boulimia in behandeling dan in de twee jaar daarvoor binnen het reguliere circuit!

Anonimiteit

Ook minster Schippers is enthousiast over de mogelijkheden van anonieme online hulpverlening. Zo opperde ze begin dit jaar dat het goed zou zijn als pedoseksuelen anoniem online hulp zouden kunnen krijgen.

Minister laat kans liggen

Waar internet in andere branches een vliegwiel is geworden voor innovatie, meer keuzevrijheid, betere dienstverlening en lagere bedrijfskosten laat de minister in de zorg een grote kans liggen. Anonieme online hulpsites bereiken mensen eerder, voordat de problemen uit de hand lopen, en voorkomen zo schooluitval, ziekteverzuim en extra zorgkosten in de tweedelijn. Reeds vier jaar geleden heeft de Tweede Kamer de toenmalige minister van VWS opgeroepen met een degelijk regeling te komen. Na lang aandringen is er nu middels een subsidieregeling voor zowel 2012 als 2013 twee miljoen euro beschikbaar voor anonieme online hulp. Voor het in de lucht houden van bestaande online interventies is echter naar schatting vijf à tien miljoen euro nodig. En om alle goede plannen te realiseren die nog op te plank liggen eenzelfde bedrag. In dat licht kan de nieuwe subsidieregeling, die opvallend genoeg alleen bestemd is voor de ggz, beter gezien worden als ontmoedigingsbeleid.

Meer geld nodig

Wil de minister echt de zorg doelmatiger inrichten door meer preventie, meer zelfmanagement en de zorg dichter bij de mensen thuis te brengen, dan zal ze de daad bij het woord moeten voegen. Door een substantiëler bedrag beschikbaar te stellen én te zorgen dat zorgverzekeraars en gemeenten ook hun verantwoordelijkheid nemen en mee gaan betalen aan anonieme e-mental health.

Frank Schalken
oprichter en directeur van de stichting E-hulp.nl

 

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

13 november 2011

Jammer dat je volledig voorbij gaat aan de talloze onderzoeken die de afgelopen anderhalf- twee jaar zijn gepubliceerd dat anonieme online hulpverlening in eerste instantie een grote toestroom heeft, maar dat de drop out ongelooflijk hoog is (ik meen rond de 70%) en dat vaak deze vorm van hulpverlening te weinig beslag heeft.

Ik ben zeker geen tegenstander van online hulpverlening (ik heb en doe er onderzoek naar), maar hier stel je het wel erg rooskleurig voor.

Frank Schalken

21 november 2011

Beste Anoniem,
Therapietrouw is inderdaad een aandachtspunt bij online hulpverlening. Steeds meer online initiatieven zetten met succes expliciet beleid in om dit te verhogen. Onlangs zijn hierover nog aanbevelingen gedaan tijdens het congres online hulpverlening (http://www.congresonlinehulp.nl/wp-content/uploads/2011/11/16-Marloes-Postel-en-Martine-Fledderus-klein.pdf)

Het verschil met face-to-face hulpverlening lijkt echter helemaal niet zo groot als wel eens gesuggereerd wordt. Bij online hulp wordt iemand die een behandeling van 19 sessies na 18 sessies stopt omdat hij het gevoel heeft 'klaar te zijn' als drop-out gezien. In de face-to-face hulpverlening wordt zo'n iemand bijna nooit als drop-out geteld.

Een lagere therapietrouw of niet, de effectiviteit blijkt uit heel veel onderzoeken minimaal gelijkwaardig aan de reguliere hulpverlening.

Top