BLOG

Bedelcampagne verstoort marktwerking

Dat thuiszorginstellingen recentelijk en masse aan de bedelstaf geraakt zijn mag nauwelijks nieuws heten. Nieuw is wel het feit dat bij sommige aanbieders de nood klaarblijkelijk zo hoog gestegen is dat ze met de pet rondgaan. Een eigentijdse vorm van bedeling, waarbij de rol van nooddruftige burgers wordt ingenomen door dito dienstverleners.

Sigaar uit eigen doos

Neem bijvoorbeeld Amant Huishoudelijke Hulp in de regio Eemland. De aanbieder van huishoudelijke hulp hangt een tekort van twee miljoen euro boven het hoofd. De oorzaak van de problemen ligt net als bij vele collega-aanbieders in de thuiszorg in het aannemen van werk onder de kostprijs. Nu de consequenties van die strategie helder worden is Amant HH een bedelcampagne gestart. Met succes. De gemeente Amersfoort is bereid gevonden om de armlastige thuiszorgaanbieder een miljoen extra subsidie te fourneren. Een sigaar uit eigen doos natuurlijk, want de gemeenten hebben door laag in te zetten bij de Wmo-onderhandelingen gezamenlijk zo’n 200 miljoen euro uitgespaard.

Concurrentievervalsing

De oprisping van sociaal besef, zoals nu in Amersfoort is te zien, kan de gemeenten echter duur komen te staan. Waar één thuiszorgaanbieder subsidie krijgt, zullen andere instellingen gretig volgen. En ze hebben nog een juridisch punt ook, want het willekeurig subsidiëren van aanbieders riekt naar concurrentievervalsing. Geheid dat Amant-concurrent Verián overweegt om naar de mededingingsautoriteit of de rechter te stappen. Daar komt bij dat er in het aanbestedingscircus ook nog eens Europese regels gelden die een faire mededinging moeten waarborgen. En lukrake subsidies konden daar wel eens strijdig mee zijn.

Zwakke broeders

Tot slot staan financiële noodverbanden principieel op gespannen voet met de ook door de gemeentes zo vurig gewenste marktwerking in de thuiszorg. Die marktwerking was toch mede bedoeld om de bokken van de schapen te scheiden. Wat blijft er van dat selectieproces over als financieel zwakke broeders ten langen leste net zoveel bestaansruimte gegund wordt als sterke, efficiënte aanbieders? Of zouden gemeenten in stilte hebben geconstateerd dat elk van de thuiszorginstellingen waar ze zaken mee doen ‘systeeminstellingen’ zijn?           

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top