BLOG

Nieuwe wegen: zorgsparen

Nieuwe wegen: zorgsparen

Bij ongewijzigd beleid verdubbelen de uitgaven voor de AWBZ in de komende vijftig jaar. De AWBZ premie neemt dan toe van ruim 12 procent nu tot meer dan 24 procent. Het grootste deel van de AWBZ- uitgaven is gerelateerd aan de ouderenzorg. Vorig jaar was het aandeel ouderenzorg 65 procent (bijna 16 miljard) van de totale AWBZ uitgaven.

Kostenreducties

Langzaam maar zeker begint de discussie hierover scherper te worden: oplossingen in de sfeer van kostenreducties, het meer laten betalen door ouderen zelf, hogere eigen bijdragen etc. Het zijn in zekere zin allemaal klassieke oplossingen, met als belangrijkste probleem dat besluiten pas genomen worden als het onhoudbare uitgavenwater tot aan de lippen staat en dat de dan doorgevoerde bezuinigingen hard aankomen bij de minst draagkrachtige burgers.

Pensioensysteem

Juist bij de AWBZ zouden we eens moeten kijken wat de voor en nadelen van het pensioensysteem zijn: een door de overheid geregelde eerste pijler, een door werknemers en werkgevers geregelde (verplichte) tweede pijler en een individuele derde pijler. Ik weet het: het is vast niet zo populair om het pensioensysteem in deze tijd als voorbeeld op te voeren, maar  bij een lange termijn vraagstuk is een kapitaalgedekt systeem dat risico’s – ook tussen generaties – kan delen verreweg het beste.

Actuaris

Jelle de Boer, Erwin Fransen en Arjen Hussem, allen werkzaam bij PGGM, schreven onlangs in het vakblad De Actuaris een artikel over zorgsparen: “Zorgsparen vermindert druk op de generatiesolidariteit in het zorgstelsel”. Zoals het hoort bij actuarissen kijken zij lange tijd vooruit. En hun betoog is zowel baanbrekend als simpel. Een gefaseerde overstap van een omslaggefinancierde AWBZ naar een kapitaalgedekt systeem zorgt er voor dat de generatielasten beter worden verdeeld, de eigen verantwoordelijkheid van burgers voor hun eigen ouderenzorg wordt vergroot en de AWBZ premie minder hoeft te stijgen. Dat laatste komt vooral door het gegeven dat als iemand vroeg begint met zorgsparen ook een bescheiden rendement gewoon meer oplevert dan de premie in een omslagstelsel.

Collectief zorgsparen

Ik weet ook dat zorgsparen niet dé oplossing is voor stijgende zorguitgaven. Maar dat collectief zorgsparen een bijdrage kan leveren en dus serieuze overweging verdient, is wel zeker. Maar dan moeten we wel echt op lange termijn willen kijken. Ik ben er van overtuigd dat de SER die gevraagd is te adviseren over de groeiende verbinding tussen pensioen, zorg en wonen die lange termijn wel voor ogen heeft.

Martin van Rijn

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

29 november 2011

Dit is een vals stukje. Zo is het helemaal niet vanzelfsprekend dat de toekomstige bezuinigingen hard zullen aankomen bij de minst draagkrachtige burgers. Dat hangt af van de dan zittende regering. Zorgsparen garandeert juist dat de lasten terechtkomen bij de minst draagkrachtige burgers. Immers, als de zorg toch wel wordt geleverd gaat niemand zich verzekeren. De zorg komt dus terecht bij degene die zich hebben verzekerd.

En welke groepen zullen zich verzekeren? Juist de draagkrachtigen. Kortom, een tweedeling zit ingebakken in de voorstellen van Martin van Rijn.

Nee dit is niet de route voor een samenleving die graag rechtvaardig wil zijn. Het sparen dient niet op individueel niveau maar op samenlevingsniveau plaats te vinden. Dan kun je zorg voor iedereen garanderen. Natuurlijk houdt de PGGM daar geen geld aan over en dat is jammer voor Martin. Maar voor alle hardwerkende verzorgenden/mantelzorgers zou het heel fijn zijn om te weten dat wanneer zij oud zijn zij ook toegang hebben tot de zorg waar zij hun hele leven hard voor hebben gewerkt.

Anoniem

30 november 2011

Wij van WC Eend propageren WC Eend. PGGM voorzitter Martin van Rijn steunt zijn werknemers zonder blikken of blozen.

Zorgsparen lijkt leuk, maar is het bewezen niet. De stadstaat Singapore komt ervan terug. Tevens was zorgsparen daar bedoelt voor de financiering van de luxe zorg. De basiszorg krijgt iedereen.

Sparen gaat ten koste van de economie. De spaargelden mogen immers niet risico vol worden belegd omdat de spaartegoeden moeten worden gegarandeerd voor de zorg van de spaarder op latere datum. Net zo als dat nu het geval is met de pensioenen. Dat zijn ook spaargelden die apart zijn gezet door werknemers om te kunnen genieten van een goed pensioen na een lang en hard bestaan als werknemer.

PGGM is zo'n pensioenfonds en hoe hard is het opgespaarde pensioen? Afstempelen?

Hoe moet dat dan gaan met het zorgspaarfonds dat wordt afgestempeld? Individueel sparen is altijd slechter dan gezamenlijk omslaan. De zorguitgaven stijgen inderdaad met het stijgen met van de leeftijd, maar de grootste kosten worden niet gemaakt door de ouderen. De hoogste kosten aan zorg wordt gemaakt door burgers met pech in hun bestaan: door genetische gebreken, door pech, door ongevallen, door wat dan ook buiten hun invloed: denk aan militairen die worden uitgezonden naar oorlogsgebieden om politie agenten op te leiden en die op een bermbom stuiten. De politiek beslist hierover met haar volle verstand.

Het zorgstelsel is ingevoerd met hulp van Martin van Rijn. Als dank voor bewezen diensten mocht hij doorschuiven naar een lucractieve post bij PGGM.

Individualisering van kosten is bij Martin van Rijn ingebakken. Echter hij spreekt zichzelf tegen: De laagste kosten krijg door deze om te slaan over het grootst aantal deelnemers.

De vervreemding van de ambtenaar met de samenleving kan niet beter worden beschreven door deze inbreng van Martin van Rijn.

De gemiddelde ambtenaar kost de samenleving inmiddels 100- 150.000 euro per jaar. Deze ambtenaar wil daar niets van delen met de samenleving die zijn salaris ophoest. Dat is de crux van de hele discussie over de stijging van de zorgkosten in dit land. De rekening wordt gelegd bij de inkomensklassen onder de 50.000 euro per jaar. 35% van de beroepsbevolking is ambtenaar.

Zie hier het probleem waarheen Martin van Rijn omheen draait.

Als de SER werkelijk de lange termijn voor ogen heeft zal zij met een plan komen waar de ambtenaren geen brood van lusten. Politiek en ambtenarij zijn ooit ingevoerd om een samenleving in goede banen te leiden en met de vaart der volkeren mee te doen gaan. Nederland loopt al jaren achter de feiten aan en inkomen per hoofd van de bevolking blijft achter met dat van andere landen.

Toegevoegde waarde van het Openbaar Bestuur moet dan ook ter discussie worden gesteld. Het Openbaar Bestuur, zelfs nog zonder het Onderwijs, is inmiddels de grootste uitgaven post van de Overheid. Niet de zorguitgaven voor de algehele bevolking.

Laat de economen daar eens naar kijken.

De Bekker

30 november 2011

En wederom is het makkelijk anoniem reageren. Jammer.

Martin van Rijn heeft het grootste gelijk van de wereld. Een doorstijgende AWBZ premie naar 24% is ab-so-luut ongewenst. Daar zal iedereen, rijk of arm, het mee eens moeten zijn.

Het voorbeeld Singapore wordt door allerlei lieden misbruikt die een klok hebben gehoord, maar niet weten waar de klepel hangt. Je kunt de Health Savings Accounts alleen goed beoordelen in hun complete context, inclusief demografie, cultuur en instituties in een land.

Het is evident dat "besparen op het pakket" vaak een verschuiving zal betekenen van collectief naar individueel gefinancierde zaken. Als dat om "basiszorg" gaat vinden we dat politiek en maatschappelijk onwenselijk, als het om "aanpalende domeinen" gaat (luxe zorg, ineffectieve zorg, welzijn, wonen, ondersteuning) dan is het veel meer geaccepteerd dat wensen van mensen verschillen.

Heel veel zaken komen nu al voor eigen rekening en verantwoording. En dat zal vanwege de druk op het collectief verder toenemen. Juist op dat gebied kan individueel of collectief sparen oplossingen bieden!

Kortom: Martin, dank voor de impuls aan de discussie.

Anoniem

30 november 2011

@ Piet de Bekker. Kritiek op anoniem reageren is onterecht. Allereerst kunnen sommige mensen vanuit hun positie alleen anoniem reageren, terwijl anderen (jij misschien ook?) vanuit hun positie niet vrijuit kunnen spreken. Vrijwel altijd zien we dat mensen die hun naam gebruiken en organisatie vertegenwoordigen uitspraken doen die in het verlengde liggen van de belangen van die organisatie. Zo denk ik dat de Zorgambassade nou niet bepaald kritisch zal zijn op jouw bijdrage. En dus weet ik niet wat Piet zou werkelijk zelf vindt.

Verder denk ik dat we de argumenten moeten bestrijden en niet de persoon (anoniem of niet). Ik vind het dan ook jammer dat je dat niet doet. Zo maakt het voor de bijdrage aan de AWBZ niet uit of er privé of collectief wordt gespaard. En verder geef je alleen maar aan dat het lastig is en dat je er over na moet denken en dat er vele kanten zitten aan deze zaak. Dat is jammer want volgens mij ben jij tot veel meer in staat.

Schulte

30 november 2011

Anoniem of niet, het is prettig dat iemand kanttekeningen plaatst bij de marketingpraat. En als iemand de directeur van het PGGM en machtigste man in zorgland graag publiekelijk likt dan vind ik het wel vermakelijk om te zien wie dat is. Kortom, anoniem en met naam en toenaam moet blijven bestaan.

CE Jansen

4 december 2011

Niet anoniem reageren aub. Heb je geen eigen mening of wordt je mond gesnoerd door je werkgever?

Anoniem

5 december 2011

@ CE Jansen. Maar wie bent u dan? Google even op CE Jansen en je krijgt 6100 hits en 3422 boeken zijn geschreven van de hand van CE Jansen. Verder zie ik een tandarts, een thuiszorgmedewerker en een verpleeghuisarts die allen luisteren naar naam CE Jansen.

Als ik moet gokken dan bent u een van de artsen, want als u enig gevoel voor hierarchie nodig had in uw baan, dan zou u niet vragen waarom mensen liever anoniem blijven.

Top