BLOG

Zuiverend bankroet: het vermaledijde F-woord

Er was eens een tijd waarin slechts een enkeling durfde te spreken over marktwerking in de gezondheidszorg. Het was weliswaar in de vorige eeuw, maar toch niet zo heel lang geleden. Wat niemand destijds kon bevroedenen wat zich tegenwoordig vrijwel niemand herinnert, gebeurde in die dagen. De inkomsten schraal, de schulden torenhoog: er gingen als een donderslag bij de heldere hemel ziekenhuizen failliet. Zo viel het doek voor ziekenhuis Berg en Bosch in Bilthoven en Stadsziekenhuis Kampen. Onwetende belastingbetalers betaalden de openstaande rekeningen. Die tijden zijn veranderd.

Zwoegen en zuchten onder de tucht van de markt

Anno 2009 presteert, zwoegt en zucht de zorg onder de tucht van de markt. Schakelt tussen samenwerking, competitie en concurrentie. Een strijd met winnaars en verliezers. Wie er niet in slaagt de inkomsten gelijke pas te laten houden met de uitgaven, raakt aan de bedelstaf. Maar wees niet ongerust, in de moderne verzorgingsstaat laten we bedelaars niet vallen. We steunen en stutten hen opdat ze zelfstandig verder kunnen strompelen. Slechts met grote vreze nemen we het F-woord in de mond. De zorg blijkt nog altijd geen business as usual.

Marktwerking zonder risico’s

Zelden of nooit leidt wanpresteren tot een onvermijdelijk bankroet. Misschien is dat goed. Een overname – zoals Cordaan dat het gevallen Amsterdam Thuiszorg onder de arm neemt – beperkt de schade. Zoals uitstel van betaling elders een adempauze kan creëren voor het ontdekken van onorthodoxe vluchtwegen. Marktwerking, maar dan zonder de bijbehorende eisen en risico’s aan het ondernemerschap van collega’s. U stoort zich daaraan, blijkt uit de resultaten van de Skipr-enquête.

Overheid bevoordeelt slecht presterende instellingen

Zorginstellingen moeten net als ieder bedrijf failliet kunnen gaan. Dat vindt driekwart van de beslissers in de Nederlandse gezondheidszorg, Zo blijkt uit de enquête en het coververhaal van het meinummer van Skipr dat deze week verschijnt. Om kort te gaan: de overheid moet zich terughoudender opstellen wanneer zorgaanbieders in de problemen raken. Overheidssteun verstoort het marktmechanisme en bevoordeelt slecht presterende instellingen. Zie daar de negatieve bijeffecten van op zich goed bedoeld beleid. Eigenlijk betekent overheidssteun een beloning voor collega’s die er een potje van maken. En dat kan toch niet de bedoeling zijn.

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

19 april 2009

Het is nogal een eufemisme om in het geval van Meavita te spreken van "een adempauze creëren voor het ontdekken van onorthodoxe vluchtwegen". Er is rechtuit sprake van een (politiek?) faillissement. Meer dan 6000 schuldeisers, groot en klein, zijn de dupe. Meavita geeft een persbericht uit met "we vragen geen surseance aan" en het zorgkantoor (VWS regie?) verlegt de bevoorschotting naar een gereedgezette stichting. Alle personeel gaat onverkort over. Hoezo tucht van de markt? Regie van VWS? Debiteuren hebben het nakijken.

Top