BLOG

Wie keert het bezuinigingstij?

Wie keert het bezuinigingstij?

Een keer per jaar laat ik mijn bloeddruk en bloedwaarden controleren bij een verpleegkundig specialist. Handelingen die weinig kosten en gezondheidsrisico’s verkleinen. Het ziet er echter naar uit dat ik door de aan huisartsen opgelegde bezuinigingen straks een andere weg zal moeten kiezen.

Huisartsen dreigen momenteel hun samenwerking met ziekenhuizen op te zeggen. Goed lopende samenwerkingsprojecten van huisartsen en ziekenhuizen, met als doel patiënten zo lang mogelijk in de eerstelijnszorg te houden, worden ter discussie gesteld. Huisartsen dreigen hiermee de in de afgelopen jaren opgebouwde expertise en infrastructuur op het gebied van de chronische zorg weer terug te geven aan de ziekenhuizen.

Acuut gevaar

De in de afgelopen jaren gepleegde investeringen in de opleiding van verpleegkundig specialisten en hun werk in huisartsenpraktijken lopen eveneens door deze bezuinigingen acuut gevaar. Dit alles omdat de minister van VWS besloten heeft huisartsen op hun praktijkkosten te korten. Het lijkt erop dat zij zich onvoldoende realiseert welke risico’s dit met zich meebrengt voor zowel de kwaliteit, als met name de kosten. Dit laatste denkt zij nu juist met haar maatregelen te voorkomen. Alle signalen lijken langzamerhand van oranje op rood te springen. Diverse scenario’s wijzen erop dat zonder werkelijke veranderingen in de structuur van onze zorg de kosten -en als gevolg hiervan- de premiedruk fors zullen toenemen. Ik heb het  in dit kader dan nog maar niet over de gevolgen van het grotendeels verdwijnen van het PGB en de drastische krimp in het ggz- aanbod.

Kostenexplosie

Naar aanleiding van een recente publicatie van de OECD werd de vraag gesteld waarom de kosten in de VS zo explosief blijven stijgen. In 2009 bedroegen de kosten per persoon in de VS al tweeënhalf keer zoveel als in Japan (7960 dollar p.p.). Vooral de hoge prijs die voor de zorg in ziekenhuizen in de VS betaald wordt is hier de oorzaak van. Tegelijkertijd geldt als verklaring dat door de onderontwikkeling van de primary care, lees de huisartsenzorg, de gang naar ziekenhuizen sterkt wordt beïnvloed. Patiënten waarvoor bij ons in de eerste lijn inmiddels goede (chronische) zorg beschikbaar is in de eerste lijn, gaan in de VS voor het grootste deel rechtstreeks naar het ziekenhuis.

Overconsumptie

Deze door de jaren heen sterk oplopende aantallen leiden aldaar tot veel en niet altijd strikt noodzakelijke diagnostiek. Het gevolg hiervan is sterk in  aantal toenemende interventies en farmaceutische consumptie, met alle kostenstijgingen van dien. Het is dus niet raar dat juist in de VS momenteel een sterke oproep wordt gedaan te investeren in betere eerstelijnszorg. Men verwijst daarbij naar landen als Nederland, waar deze zorg tot nu toe wereldwijd als voorbeeld geldt. Recente studies in het kader van Healthy Ageing laten bovendien zien dat 6 procent kostenreductie in de zorg mogelijk is door in ons land meer te investeren in preventie en gezond ouder worden.

Toekomstige vraag

Als het opkomend tij van het huidige bezuinigingsbeleid niet gekeerd wordt, dan lijkt zich een scenario te ontwikkelen waarin de huisartsen terugvallen op het niveau van tien jaar geleden. Dit in een tijd dat ziekenhuizen door toenemende financiële problemen veroorzaakt door wijzigingen in de financiering zich genoodzaakt zullen zien hun zorgaanbod hierop aan te passen. Hadden we tien jaar geleden ook niet de wachtlijstproblematiek, waarvan de eerste tekenen zich al weer voordoen? Bezuinigingen in deze tijd zijn onvermijdelijk, maar dan wel op een wijze die inspeelt op de toekomstige vraag en ons niet terug zet in de tijd.

Henk Bakker

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

26 januari 2012

Preventie, vroegsignalering, kwalitatief goede behandelingen tegen lage kosten.
Het lijkt zo voor de hand te liggen:

Maar samenwerking hierbij is "noodzakelijk". Gelukkig wordt er op verschillende terreinen al nadrukkelijk met elkaar samengewerkt. Ook oa. partijen als thuiszorgorganisaties, bedrijven, patiëntverenigingen, gemeenten, zorgverzekeraars horen bij de cruciale samenwerking. Wordt dit volledig overboord gegooid met de huidig keuze van zowel overheid als zorgverzekeraar.
In het kader van preventie en kostenbeheersing (kostenverdeling) "moeten" partijen het doel en de uitkomst van dat wat preventie en zorg voor ogen heeft boven de schotten van de eigen organisatie zetten. Oh ja en hier meerdere jaren voor uittrekken inplaats van 2 of 4 (een regeerperiode!).


Voor lange termijn denken is visie nodig, is wilkracht nodig en is vooral durf nodig. De durf zit hem in: durven denken buiten gangbare kaders, durven denken in daadwerkelijke oplossingen. Ook durven denken over de grenzen van partijpolitieke kaders en vooral durven denken over 'regeerperiodes' heen. En voor de zorgverzekeraars oa. niet alleen uitgaan van geld en macht
Mij is duidelijk dat de minister het een zorg zal zijn hoe en op wat voor wijze zorgNederland er na de regeerperiode erbij staat.

Kars Sterenborg

26 januari 2012

Op zich ben ik het met Henk Bakker eens. Echter... de vraag naar zorgt zou geremd moeten kunnen worden. Er is een ongebreidelde vraag, waaraan de zorgverleners maar hebben te voldoen vinden de verzekerden. Dat is op zich prima, maar dan blijven de kosten voor de zorgverzekering stijgen. Ben je daar niet mee akkoord, dan zul je je als "client" lees zorgconsument eens achter je oren moeten krabben voordat je met ieder wissewasje een beroep doet op onze best wel goede gezondheidszorg.

Top