Partner
nieuws

Powered by

Waarom hebben we het nog over eiwit?

Waarom hebben we het nog over eiwit?

Er zijn onderzoeken waarin de werking van verschillende eiwitten is onderzocht en bewezen. Toch spreken we binnen de zorg over een aanbevolen dagelijkse hoeveelheid ‘eiwit’, in plaats van specifieke eiwitten.

Tobias Camps – Product development FoodforCare

De samenstelling van gerechten is op moleculair niveau inzichtelijk te maken. Het is daarom opmerkelijk dat binnen de facilitaire dienstverlening patiënten- en cliëntenvoeding in de zorg wordt gerefereerd naar een verzamelterm, namelijk: eiwitten. Daar waar onder andere de stuurgroep ondervoeding advies uitbrengt op moleculair niveau, namelijk: essentiële aminozuren.

De hoeveelheid essentiële aminozuren in een maaltijd staat in verband met een verbeterde anabole respons. Toch worden gerechten binnen care en cure beoordeeld aan de hand van eiwitten, ongeacht soort, verhouding of verdeling van aanbieden over de dag. Zelfs precaire groepen (bijvoorbeeld geïdentificeerd middels MUST of SNAQ) krijgen een streefbehoefte mee van ‘een aantal gram eiwit’ per dag, berekend op basis van lichaamsgewicht. Deze groep is gebaat bij een lager volume met dezelfde voorziening van voedingswaardenbehoefte omdat het veelal patiënten en cliënten betreft die moeite hebben met eten drinken.

Onderzoek

FoodforCare is gestart met eiwitten in gerechten op moleculair niveau in kaart te brengen. Met deze informatie is het mogelijk om een assortiment op basis van een ‘nieuw’ criterium te beoordelen en door te ontwikkelen. Door de eiwitsamenstelling van alle ingrediënten in het assortiment in kaart te brengen zijn we in staat een index (per gerecht) van dit assortiment te maken en kunnen we beoordelen en aanpassen op:

-       mate van gewenste volume van essentiële aminozuren;

-       mate van gewenste verhouding op basis van behoefte per ziektebeeld of leeftijdsgroep;

-       mate van gewenste verdeling aanbieden eiwitten over de dag.

Om ondervoeding in de zorg tegen te gaan, zijn er voor wat betreft ‘menu engineering’ twee parameters: het volume verhogen (meer voeden), of de kwaliteit verbeteren (efficiënter voeden). Door op moleculair niveau te kijken naar wat je aanbiedt kun je efficiënter gaan voeden.

Oorverdovend stil

Op wetenschappelijk niveau is de kennis openbaar beschikbaar om patiënten gerichter te voeden. Onderzoek naar de effecten van eiwit (in voeding) op lichamelijk herstel is breed. We zien een explosie aan publicaties vanaf de millenniumwisseling op dit vlak, maar geen vertaling in het voeding en drank aanbod in ziekenhuizen, zorg- en verpleegtehuizen.

In de niche van facilitaire dienstverlening patiëntenvoeding waar kosten en facilitaire mogelijkheden de drijfveren voor doorontwikkeling zijn geweest, is behoefte aan waardevermeerdering van product en dienst. Op het gebied van kwaliteit en beleving is de markt in beweging gekomen, maar specifiek kijkend naar doorontwikkeling van voedingsconcepten op basis van wetenschappelijk onderzoek (evidence based) is het oorverdovend stil geweest.

FoodforCare onderscheidt zich door actief onderzoek te faciliteren en bestaand onderzoek te gebruiken binnen de doorontwikkeling van voedingsconcepten in de zorg. Differentiatie in aanbod tussen ziektebeelden, leeftijdsgroepen en individuen is een vast uitgangspunt. Met de kennis van nu is het niet meer te verantwoorden dat twee patiënten met verschillende ziektebeelden hetzelfde assortiment aangeboden krijgen.

Meer informatie: info@foodforcare.nl

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top