ACTUEEL

Zilveren Kruis-topvrouw ziet brandende noodzaak tot samenwerking

Zilveren Kruis-topvrouw ziet brandende noodzaak tot samenwerking

Belanghebbenden in de zorg zijn pas bereid tot ingrepen in het zorgstelsel wanneer crisis hen daar toe dwingt. Dat betoogt directievoorzitter Georgette Fijneman van zorgverzekeraar Zilveren Kruis in het maartnummer van Skipr magazine. “Om tot echte veranderingen te komen, heb je een burning platform nodig,” zegt zij. “Een dringende noodzaak, een sense of urgency. Er moet iets aan de hand zijn, zo kan het niet verder."

“Dat stadium hebben we bereikt met de Hoofdlijnenakkoorden”, zegt Fijneman in een gesprek met Skipr-interviewer Willem Wansink. “De kosten worden afgeremd, anders zouden die scherp stijgen.”

Schaarste

Fijneman is ervan overtuigd dat de schaarste aan arbeidskrachten de bereidheid om te veranderen stimuleert. “Als de mensen er niet zijn, dan moet je het anders organiseren. In de grote steden werken we eraan om bij kinderen met overgewicht of in ingewikkelde wijken samen met de gemeenten op te treden.” Bovendien is er steeds meer techniek beschikbaar. “Bij Zilveren Kruis hebben wij het thema ‘Zorg Veilig Thuis’ geïntroduceerd. We willen dat 10 procent van alle zorg in 2021 thuis wordt verricht.”

Beter een app 

“Door de technische mogelijkheden wordt het makkelijker om met een app of via beeldbellen een check up te doen waarna de arts achter zijn bureau zegt: ‘Die patiënt hoeft wel te komen en die niet.’ Mooie ontwikkelingen, ook voor artsen, die zich kunnen richten op waarvoor ze geleerd hebben en leuk vinden om te doen. Dus: Beter een app op je telefoon dan de gang naar de cardioloog.”

Samenwerking 

Voorwaarde voor veranderingen is wat Fijneman betreft samenwerking tussen zorgverzekeraars en zorgaanbieders. “Het kan niet anders, de politieke druk is groot. Wij hebben elkaar nodig om te garanderen dat de zorg in Nederland op hoog niveau blijft functioneren. [...] Wij nemen onze verantwoordelijkheid. Met elkaar laten we de goede voorbeelden zien. Geen enkele partij in de zorg kan achterover hangen en denken: ‘Ik heb het prima voor elkaar, ik hoef niets te doen’. Niemand kan nog zeggen: ‘Ik hoef niet mee te doen, laat maar aan mij voorbijgaan’. Dat is voorbij.”

Failliete MC-ziekenhuizen 

Over de sluiting van MC Slotervaart in Amsterdam, de perikelen bij MC Zuiderzee in Lelystad en Emmeloord en de aangekondigde sluiting van HMC Bronovo in Den Haag wil zij weinig kwijt, behalve dat zakelijke beslissingen en emotionele ervaringen vaak door elkaar heen lopen. “Mensen hebben onvoldoende beeld van het speelveld of hoe ingewikkeld het zorgstelsel is. Ze zijn bezig met gewone behandelingen. Daar hoort emotie bij, want het gaat over ziekte, over leven en dood. Mensen maken zich daar terecht zorgen over.”

Opdracht 

Fijneman: “Als je in Lelystad woont en het ziekenhuis sluit, terwijl jij negen maanden zwanger bent, dan zeg je toch: ‘Shoot, stel dat het straks niet goed gaat, wat dan?’ Dat is ok, de zorg is van iedereen en iedereen heeft er een mening over. Dan is het mijn taak uit te leggen dat goede zorg geborgd en toegankelijk blijft en de premie volgend jaar niet waanzinnig omhooggaat. Dat is onze opdracht.”

Lees het interview met Georgette Fijneman in Skipr magazine 2-3, februari 2019.

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Gijs van Loef

23 februari 2019

https://www.skipr.nl/blogs/id3350-kwaliteit-nederlandse-zorg-achteruit-door-marktwerking.html

Gijs van Loef

23 februari 2019

https://www.skipr.nl/blogs/id3350-kwaliteit-nederlandse-zorg-achteruit-door-marktwerking.html

Jaap van den Heuvel

25 februari 2019

Voor samenwerken is vertrouwen nodig..........

DGo

25 februari 2019

Ja Jaap, maar ook (h)erkenning van betrokken partijen, mn de overheid, dat los van elkaar niet het beste product kan worden geleverd.

Het vraagt erkenning van de overheid dat het marktdenken voor enkele vormen van dienstverlening niet goed werkt dan wel veel extra kosten met zich meebrengt.

Er was nog niet zo lang geleden een grote drang om op vele gebieden marktwerking in te voeten (wie vroeg daar ook al weer om?) echter de destijds gekozen deelgebieden vragen nog steeds om een eenduidige ‘infrastructuur’.
De opdeling van de markt heeft voor de dienstverlening met één noodzakelijke en eenduidige infrastructuur geen toegevoegde waarde gehad.

> Binnenkort weer één PTT.
> Over wellicht wat langere tijd één zorgverzekeraar.
> Nu de belasting over de energie niet meer ver af zit van 90% à 99% van de doorberekende kosten op de factuur is één energieleverancier voldoende.
> NS en ProRail zijn ook beter af wanneer de aansturing plaatsvindt vanuit één eindverantwoordelijk Bestuurlijk orgaan.
NB De paar korte treintrajecten van derden kunnen daarbinnen goed functioneren.

Heeft iemand de moed om uit te rekenen wat alle marktwerkingsdrift heeft gekost en hoe dat in verhouding staat met het uiteindelijke voordeel voor de consument/ kiezer?

Top