BLOG

Selectieve inkoop niet zonder kwaliteitsinfo patiënt

Selectieve inkoop niet zonder kwaliteitsinfo patiënt

Patiënten moeten meer gaan betalen als ze zelf willen kiezen naar welke arts of ziekenhuis ze gaan. Alleen met een duurdere restitutiepolis heeft de patiënt straks nog die keuzemogelijkheid.

Heb je een naturapolis dan ben je aangewezen op het aanbod van je verzekeraar: die bepaalt welke arts of welk ziekenhuis nog vergoed wordt. Maar waaróm je als patiënt niet naar jouw favoriete arts mag, weet je niet. Daar heb je maar mee te ‘dealen’.

Dit nieuwe plan van minister Schippers is de zoveelste vervolgstap, terwijl de eerste stap nog niet eens af is. Dat leidt tot onbegrip, boosheid en gebrek aan draagvlak. En het is slecht voor het op zich positieve proces van concentratie en spreiding.

Patiënt moet kunnen kiezen

Patiënten die kunnen kiezen voor de beste zorg, dat moet het uitgangspunt zijn. Maar er is nu nog niets te kiezen. Je hebt als patiënt geen zicht op de kwaliteit van de zorg. In de plannen van minister Schippers moet je op de blauwe ogen van de verzekeraar vertrouwen: die bepaalt wat de beste zorg voor jou is. Maar dat wil je natuurlijk niet. Je wilt als patiënt zelf kunnen bepalen wat voor jou de beste zorg is. Dat die behoefte er is blijkt uit onze meldactie over Zorginkoop van afgelopen jaar: 84 procent van de deelnemers (ruim 3000) gaf aan te willen weten waar een verzekeraar op let bij het afsluiten van contracten. Slechts in 8 procent van de gevallen krijgt de verzekerde die informatie.

De waarom-vraag

Het is niet acceptabel dat verzekeraars selectief zorg inkopen, zonder dat patiënten weten op basis waarvan dit gebeurt. En dat verzekeraars alleen maar aan hoeven te geven welke ziekenhuizen/artsen nog wel gecontracteerd worden. Ik wil als patiënt weten WAAROM bepaalde ziekenhuizen/artsen wel of niet vergoed worden door mijn verzekeraar. En ik wil daarnaast zelf kunnen bepalen welke zorg voor mij het beste is. Dat verschilt per patiënt, iedereen heeft eigen criteria.

Lang genoeg geduurd

Het vreemde is dat die informatie over kwaliteit er wel is, maar nog niet voor de patiënt. Terwijl je antwoorden wilt op vragen zoals: hoeveel operaties heeft een specialist gedaan, hoe vaak komen er complicaties voor, hoe lang is de hersteltijd gemiddeld etcetera ? Dan pas kun je echt kiezen. Die informatie wordt al jaren beloofd aan de patiënt, maar het schiet maar niet op. Het heeft nu lang genoeg geduurd. Als je een auto koopt, wil je toch niet alleen de prijs weten, maar ook weten wat de kwaliteit is?

Wilna Wind
Directeur van de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF)

8 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

26 maart 2012

Eigenlijk allemaal heel vanzelfsprekend, maar verzekeraars doen het niet, en de NPCF heeft een punt.

Frank Conijn

26 maart 2012

Mw. Wind heeft helemaal gelijk dat de kwaliteitscriteria openbaar moeten zijn. Maar ik denk dat het zinniger is als eerst de zorgverzekeraars dezelfde kwaliteitscriteria gaan hanteren, en dat die criteria ook de juiste zijn: genezing (uiteraard voor zover het aandoeningen betreft die genezen kunnen worden) en manier waarop.

Zo stelde zorgverzekeraar CZ nog maar kort geleden dat ze bepaalde ziekenhuizen niet meer wilde contracteren voor borstkankerzorg omdat de kwaliteit slecht zou zijn. Maar diezelfde ziekenhuizen eindigden in de kwaliteitsrangorde van de Borstkankervereniging Nederland bovenin, kregen zelfs een lintje.

Het lijkt me sterk dat sinds die tijd alle zorgverzekeraars in ene dezelfde en de juiste criteria zijn gaan hanteren.

Overdijk

26 maart 2012

Rijken kunnen straks nog zelf kiezen, voor armen word gekozen. Een nieuwe tweedeling is straks een feit. De Zorgverzekeraar krijgt deze macht om de zorg betaalbaar te houden. Gunstig inkopen op prijs/kwaliteitverhouding. Van prijzen en cijfers hebben ze verstand, van kwaliteit niet. Zelfs de eigen branches weten niet goed te definiëren want kwaliteit is. Ik ben het met Frank eens in de cure waar het om genezen gaat, is kwaliteit de meest volledige genezing die ook nog eens duurzaam is dus aanhoudt. Dat is lastig te vergelijken want niet iedere zorgverlener krijgt dezelfde patiënten. De betere krijgen op den duur juist de moeilijkere patiënten.

Koen Overdijk, Fysiotherapeut bewust zonder contract: www.koenoverdijk.nl

Kars Sterenborg

27 maart 2012

Een goede keus van de minister. Niet iedereen kan altijd overal goed in zijn en zeker niet de beste. Er zijn goede timmerlieden en minder goede, zo geldt dat ook voor artsen en ziekenhuizen. Alleen als je dingen vaak doet, wordtje vakman (specialist). Door concentratie is het ook mogelijk om écht de beste zorg te kunnen verlenen. En niet onbelangrijk, we willen en moeten de kosten beheersbaar maken en dat betekend keuzes maken. Die maken u en ik ook in het dagelijks leven.
Ik ben er van overtuigd dat als zorg geconcentreerd wordt we de echte bestpractices krijgen. En ja, die kwaliteitsnormen moeten nu eindelijk eens openbaar en uniform worden.

van Loon, NFK

27 maart 2012

Patient wil geinformeerd worden over wat hij mag verwachten van de zorg en inzicht hebben in verschillen tussen ziekenhuizen. Desgewenst zelf keuzes maken, op basis van eigen persoonlijke overwegingen. Instrumenten als de Patientenwijzers van de kankerpatientenorganisaties bieden informatie die de patient kan helpen bij bewustwording danwel keuze. Gewenste situatie: patientenorganisaties en beroepsverenigingen bepalen wat 'goede zorg' is (vanuit medisch - en patientenperspectief), per aandoening. En bepalen indicatoren/normen. Eventuele selectieve inkoop volgt daarop.
Bezoek vandaag na 10u de Patientenwijzers! Met update van 'minimale voorwaarden voor goede zorg' en resultaten 2012 per ziekenhuis. Darmkanker en bloed/lymfklierkanker. Waardevolle instrumenten; transparantie verbetert de zorg en maakt patienten bewust. http://www.nfk.nl/themas/Patientenwijzers

van der Sar

27 maart 2012

Hier worden twee dingen verbonden waar ik 't verband niet tussen zie: de beschikbaarheid van kwaliteitsinformatie voor de patiënt, en de mogelijkheid de keuzevrijheid van de patiënt te beknotten.

Ook als ik mag weten dat ziekenhuis 1 bij een heupoperatie 'beter' presteert dan ziekenhuis 2, en de verzekeraar voor zh1 gekozen heeft, kan ik zelf heel goede redenen hebben om naar zh2 te gaan. Bijvoorbeeld omdat m'n ernstige hartproblemen daar goed gedocumenteerd zijn, en er een arts is die daar alles vanaf weet. Bijvoorbeeld.

Dan laat ik nog even buiten beschouwing dat ik niet geloof in de waarde van dit soort 'kwaliteitsindicatoren'. Het is hier al eerder aangehaald: het verschil tussen de patientenpopulaties van specialismes in verschillende ziekenhuizen maakt vergelijken erg moeilijk.

Daarnaast gaat er ook nog een perverse prikkel uit van dit soort metingen met financiële consequenties: De verleiding om het dossier enigszins rooskleurig bij te houden wordt groter, en het behandelen van broze patiënten wordt minder aantrekkelijk.

Dus inderdaad een heel slechte zaak, die selectieve inkoop! Niet doen, en terugdraaien in de paramedische sector, want daar bestaat het al een hele tijd, helaas!

Ook daar hebben mensen last van: Mensen met een chronische ziekte, die niet zo mobiel zijn kunnen nu al soms geen Cesartherapeut of iets dergelijks bereiken die vergoed wordt!

Cees Smit

27 maart 2012

Comorbiditeit en selectieve inkoop

Aan het terechte rijtje van bezwaren van Wilna, kan er nog een aan toegevoegd worden: wat gaan de verzekeraars doen met patienten met comorbiditeit. De eerste verhalen komen nu al naar voren uit de hoek van patienten met hemofilie. Zij worden vrijwel uitsluitend behandeld in expertisecentra, vaak ook de academische centra.
Met name de oudere patientengroep heeft vaak complexe orthopedische operaties (knie, heupvervangingen) nodig, die in die centra verricht worden met uitgebreide controle van hun stolling door de hematologie.

Er zijn nu al patienten die te maken krijgen met verzekeraars die bij de naturapolis de heup en knievervangingen niet afsluiten bij die academische centra waar ze onder behadeling staan, maar in de kleinere ziekenhuizen waar voor deze patientengroep de gespecialiseerde hematologische begeleiding niet aanwezig is en de vergoeding van de stollingsproducten niet geregeld is.

Dit wordt - zeker bij complicaties - van goedkoop naar duurkoop

ANH Jansen

28 maart 2012

De enige echte Restitutie verzekeraar in Nederland, de ONVZ, doet er verstandig aan om te fuseren met een grote verzekeraar uit het buitenland. Ook een echte restitutie verzekeraar. Zo vangt de ONVZ meerdere vliegen in 1 klap.

E Schippers krijgt haar gewenst buitenlandse verzekeraar, het Kartel wordt zo doorbroken. ONVZ kan blijven bestaan. De burger krijgt het heft in handen: kwaliteit en prijs kan door het individu zelf worden afgewogen. Zorgverleners moeten met de billen bloot.

En VWS? Die krijgt klamme handen bij de gedachte allen al aan deze oplossing. Budget wordt dan bepaald door de burgers van dit land en dat kan VWS en MinFin niet hebben. Begroting van VWS is bepalend voor het budget en daarmee premie hoogte van de verzekeraars.

Veel krokodillentranen bij alle koepels over het debacle van het systeemmodel Zorgstelsel 2006. Afschaffing van alle ex poste verevening in combinatie met budgettering en acceptatieplicht is levensgevaarlijk voor de verplicht verzekerden. Koepel NPCF zal het KoepelKartel moeten verbreken om het vege lijf te redden.

Bel ONVZ en ga over tot een daad die hout snijdt.

Top