BLOG

Internationaal vergelijken levert veel op

Internationaal vergelijken levert veel op

De actuele stand van de wetenschap is geen nationale aangelegenheid. Door internet weten professionals nu veel meer en eerder wat er buiten ons land gebeurt. En daar kunnen we nog veel meer gebruik van maken.

Enkele weken geleden was ik namens Santeon in Boston voor de jaarlijkse conferentie van het International Consortium for Health Outcomes Measurement , een conferentie met ruim 450 deelnemers uit 28 landen. ICHOM draagt de visie uit dat medische zorg waarde moet toevoegen voor de patiënt en dat die waarde aantoonbaar en meetbaar moet zijn door uitkomstindicatoren. Michael Porter is een van de founding fathers van deze beweging en organisatie. Zijn gedachtegoed, Value Based Health Care, krijgt er handen en voeten.

Onderwerp van de conferentie was het gebruik van uitkomstindicatoren in de gezondheidszorg en dan vooral in ziekenhuizen. Uitstekende voorbeelden van substantiële verbetering van zorg uit Zweden en de Verenigde Staten inspireerden de deelnemers.

Beoogde waarde

Ook minister Edith Schippers sprak in een videoboodschap de conferentie toe, waarbij zij het jaar 2015 uitriep tot het jaar van de transparantie in de Nederlandse gezondheidszorg. Interessant dus om te bedenken wat wij daar mee kunnen. Hoe gebruiken wij uitkomsten in onze gezondheidszorg? Levert de geleverde medische zorg inderdaad de beoogde waarde voor de patiënt? Duidelijk is dat het ook in de internationale kaders meer en meer gaat over de relevante medische uitkomsten voor patiënten en niet alleen meer over het proces of de structuur in de zorg, uiteraard overigens ook niet onbelangrijk. 

Goed nieuws

En dat is goed nieuws. Want als we de effecten van behandelingen transparant durven te maken, profiteert de patiënt. Nationale en internationale benchmarks zijn daarin essentieel. Want verbeteren kun je alleen als je weet waar je staat. Je weet pas dat je het niet goed doet als je andere, betere uitkomsten ziet.

Klein

En dan is Nederland maar klein. Het definiëren van uitkomstindicatoren kost tijd, veel tijd. En hoe logisch is het dan om te gebruiken wat elders al is ontwikkeld. ICHOM ontwikkelt, bundelt en stimuleert de internationale standaardisatie van uitkomstindicatoren. Dit bespaart niet alleen tijd en geld, maar levert ook vergelijkbare benchmarks tussen aandoeningen en daarmee voer voor kwaliteitsverbeteringen.

Leonique Niessen
Directeur Santeon

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn

30 december 2014

Qua grondgedachte helemaal eens met mw. Niessen. Maar niet waar ze stelt dat het definiëren van uitkomstindicatoren heel veel tijd kost. Dat is al grotendeels gebeurd, al zeg ik het zelf.

Het gaat in de zorg qua uitkomsten om ziektelastverloop en patiënttevredenheid. In de cure om beiden, al is het ziektelastverloop daar waarschijnlijk het belangrijkste. In de care gaat het primair om de patiënttevredenheid.

Verder moet, qua ziektelastverloop, een onderscheid gemaakt worden tussen wetenschappelijk onderzoek (WO) en de klinische praktijk.

In WO kan volstaan worden met meting van de kwaliteit van leven (KvL, welke altijd gemeten moeten worden omdat daarin ook de bijwerkingen tot uiting komen). Soms gecombineerd met assessment van bepaalde pathologie-indicatoren. Bijvoorbeeld als het gaat om cholesterolverlagers, waarvan het effect op de KvL pas veel later volledig zichtbaar wordt.

In de klinische praktijk kan het een heel ander verhaal zijn, als men de uitkomstindicatoren wil gebruiken om de zorgaanbieders onderling te vergelijken. Dan moet gecorrigeerd worden zaken als leeftijd en sociaal-economische, culturele en leefstijlvariabelen.

Een ziekenhuis in Amsterdam-West, met zijn hoge concentratie etnisch allochtonen, heeft immers een heel ander patiëntenbestand dan een ziekenhuis in Blaricum. Verder moet gecorrigeerd worden voor de gevraagde belastbaarheid/weerstand in termen arbeid en hobby's. Vooral bij kleinere patiëntengroepen, zoals met weinig voorkomende aandoeningen of in eenmanspraktijken, is dat belangrijk.

KvL-meetinstrumenten corrigeren daar niet voor, dus daarvoor moet een instrument gebruikt worden dat dat wel doet. Dat instrument is er echter inmiddels: de Universele Ziektelastschaal. Zie https://gezondezorg.org/ziektelastmeting.

Frank Conijn

30 december 2014

Ten overvloede wellicht, maar voor de zekerheid toch maar even gemeld: de reden waarom er in WO niet voor de genoemde zaken gecorrigeerd hoeft te worden is dat daarin gerandomiseerd wordt. Uitgaande van een voldoende 'statistical power' van het onderzoek zijn die variabelen dus gelijkelijk verdeeld over de groepen.

Top