Tech

E-health heeft nationaal programma nodig

De kwaliteit van de gezondheidszorg in Nederland is erg hoog. We scoren echter minder als het gaat om het toegang geven van de patiënt tot zijn gegevens en het hergebruiken van data.

Wat betreft e-health hebben we een bijzondere positie in de wereld, omdat de digitalisering in de zorg in hoge mate is ontwikkeld, vergeleken met andere landen. We doen het goed als het gaat om de uitwisseling van gegevens binnen de eerstelijnszorg, zoals tussen de huisarts, huisartsenpost en openbare apotheek. Maar we kunnen de processen in de zorg nog efficiënter inrichten.

Aan die knelpunten wordt door verschillende partijen hard gewerkt. Zo is het programma MedMij gestart, een landelijk initiatief dat richting geeft aan meer toegang tot medische gegevens voor de patiënt. Ook wordt er gewerkt aan het hergebruik van gegevens via Registratie aan de bron. Bij alle initiatieven merken we dat er behoefte is om de krachten te bundelen om tot een landelijke agenda te komen voor e-health, het liefst een nationaal e-healthprogramma dat in de volgende regeringsperiode van start gaat.

Doelstellingen

Het ministerie van VWS heeft drie doelstellingen geformuleerd in 2014 over de inzet van e-health. Centraal in die doelstellingen staat dat patiënten (burgers) een gelijkwaardiger positie krijgen in het zorgproces, óók waar het gaat om informatie. Die doelstellingen zijn op zich goed maar tegelijkertijd moeten we signaleren dat de implementatie van die doelstellingen achterblijft.

Sinds 2013 maakt Nictiz samen met Nivel de jaarlijkse eHealth-monitor waarin we de voortgang van eHealth in Nederland meten. De volgende monitor komt in oktober uit. Ongetwijfeld komen daaruit weer knelpunten die we de afgelopen jaren al hoorden. Patiënten, professionals, en de zorgindustrie willen graag digitaliseren. Echter, het niet kunnen koppelen van ICT-systemen wordt al jaren als één van de belangrijkste belemmeringen ervaren. De zorg en ICT-markt kan dat knelpunt kennelijk niet zelf oplossen. Daardoor stagneert opschaling.

Knelpunten

Er gaan in Nederland steeds meer stemmen op om tot een nationaal programma e-health te komen. Veel landen hebben zo’n programma om landelijke knelpunten, zoals bijvoorbeeld op het gebied van standaardisatie, op te lossen. In de VS leidt het Meaningful Use-programma en het programma Macra tot beter gebruik van ICT in de zorg. Bij de start van Meaningful use was minder dan 10 procent van de ziekenhuizen digitaal – inmiddels werkt meer dan 90 procent van de ziekenhuizen digitaal.

Door hardnekkige knelpunten in opschaling op te lossen met zo’n landelijk programma, creëer je duidelijkheid voor de zorg en ICT-markt. Dat geldt overigens niet alleen op het gebied van standaarden, maar ook op het gebied van veilige toegang tot informatie, de juiste financiële prikkels zodat e-health wordt ingebed in effectieve zorg, bewustwording bij patiënten en opleiding van professionals. Ik ben benieuwd of de politiek die kans oppakt.

Lies van Gennip

Directeur Nictiz

---

Op 4 oktober 2016 organiseren Skipr en Emerce de derde e-Health Convention. Wat zijn nieuwe, inspirerende en bewezen toepassingen van (digitale) zorgtechnologie, die de aanjagers zijn voor verhogen van kwaliteit van zorg en zorgefficiency (kostenbeheersing)? e-Health Convention, een interactieve congresdag met in totaal zo’n 25 sessies van interviews, presentaties, debatten en een info-lounge met live demo’s van innovaties. Koop nu uw kaarten >>>

Lies van Gennip_311

6 Reacties

om een reactie achter te laten

Leonard

8 september 2016

Op het moment dat zorgverzekeraars eHeakth vergoeden, is een eHealth programma feitelijk niet meer nodig. Zie ook de geweldige toename van eHealth in de GGZ. Opschalibg heeft daar plaatsgevonden door vergoeding door de zorgverzekeraars.

Dus: gewoon vergoeden zorgverzekeraars! En dat kan volledig binnen de huidige vergoedingssystematiek.

Leonard Witkamp, bijzonder hoogleraar TeleMedicine vanuit KNMG aan Afd Klinische Informatiekunde AMC

Marco Jansen

9 september 2016

Inderdaad is het belangrijk dat financiers e-health vergoeden. Zorgverzekeraars zijn echter behoorlijk verschillend in hun definitie van e-health. Ik ken GGZ instellingen die e-mailverkeer met cliënten onder e-health vinden vallen. Volgens mij is het Meaning full use programm ook gericht op een andere manier van financieren: van fee for service naar cost effectiveness en quality of care. Dus een landelijk programma om e-health te stimuleren en scherpere inkoopeisen van financiers kunnen goed samen gaan.

Hans

9 september 2016

Goed plan van Lies! Aan wie adresseer je plan van aanpak? Ik denk dan niet aan een poldermodel-oplossing maar echt via een aanpak langs de lijnen van een maatschappelijke innovatie, burgerinitiatief etc. We polderen er al lang over maar zijn gevangen door veel en best begrijpelijke bezwaren en privacy aspecten rond eHealth.
Ipv deze stuk voor stuk te detecteren en te adresseren besteden we te lang aandacht aan waarom het niet kan. Mijn idee is dus in bijv 6 maanden alle bezwaren te inventariseren ( roept u maar) en vervolgens te sorteren en adresseren in weer 6 maanden. Betrek daarbij aanstormend en jong talent die via problemfindinf willen bijdragen aan problemsolving. Onconventionele oplossingen zijn daarbij welkom. Met graag rugnummers wie het oppakt.

Denk maar eens aan het proces van de opstelling wetenschapsagenda 2015/2016. Was zo gek nog niet die aanpak. Lies: doe je mee? Hoe verder?

Hans de Goeij, oud DG van de Volksgezondheid.

Veronica van Nederveen

11 september 2016

Ieder plan van aanpak is welkom, als het maar consequent wordt uitgevoerd. Dus wellicht ook dat van Hans de Goeij. Of de praktische oplossing van Leonard Witkamp.
Ten behoeve van de effectiviteit op langere duur moet wel bij alle besluiten het belang van de patiënt voorop staan. Om dat goed te doen moeten echte patiënten van meet af aan gelijkaardig meebeslissen.
Veronica van Nederveen
www.patientenstem.nu

Lies van Gennip

13 september 2016

Dank voor uw reacties. Waardevolle suggesties die heel goed passen in een landelijke en niet vrijblijvende eHealth agenda.
Het GGZ voorbeeld laat zien hoe een landelijke maatregel (hier het besluit om zorg te schuiven van 2e naar 1e lijn) verschil kan maken. Dat kan natuurlijk ook in een agenda. En natuurlijk kan zo'n agenda alleen gemaakt worden voor en mét de patient. Ik denk wel dat we de probleemanalyse fase voorbij zijn. Uit de eHealth monitors weten we voldoende waar de schoen wringt. Nu aan de slag met de (niet vrijblijvende) oplossingen in een nationaal plan. Sturing door voorwaarden te stellen aan financiering kan daarbij heel goed helpen.

Gijs van Loef

15 september 2016

Een nabrander. 'De kwaliteit van de gezondheidszorg in Nederland is erg hoog' is de openingszin. Dat is aantoonbaar onjuist. Nederland heeft zoals de meeste moderne, hoogontwikkelde economieën een technisch hoogontwikkelde zorg. Qua levensverwachting zijn we 14e in de wereld (Mark Britnell, Wereld Bank). Qua kosten (%BNP) een van de duurste ter wereld (OESO). Op het ultieme kengetal Prijs:Prestatie scoort Nederland dus onder gemiddeld tov. de landen waarmee vergeleken mag worden.
De principes van het huidige gereguleerde marktstelsel Betaalbaarheid, Toegankelijkheid en Solidariteit staan zwaar onder druk: 10% van de bevolking mijdt medische zorg om financiële redenen, dat zijn 1,7 miljoen mensen (NOS).

U was co-auteur van het ronkende artikel 'Nederlandse zorg als exportproduct naar China' (april 2014), hoe staat het nu met onze zorgexport?

A propos, natuurlijk moeten er landelijke e-Standaarden worden geregeld en geïmplementeerd, daarin geef ik u gelijk. Dat betekent nog minder ruimte voor marktwerking, dat wel uiteraard. Maar stop aub. met dit ronkende verhaal.

Top