ACTUEEL

GL en CU vrezen wachtlijsten bij PvdA

GroenLinks en ChristenUnie maken zich grote zorgen dat met de plannen van de PvdA voor de zorg de wachtlijsten weer terugkeren. Dat bleek dinsdagavond tijdens het lijsttrekkersdebat in Carré, georganiseerd door RTL, het Financieele Dagblad, BNR en Elsevier.

De PvdA wil het marktdenken in de zorg terugdringen en het geld in de zorg regionaal inzetten. GroenLinks-leider Jolande Sap en ChristenUnie-voorman Arie Slob vrezen dat daarmee patiënten weer langer op een behandeling moeten wachten. "Wachtlijsten zijn het slechtste wat mensen met lage inkomens kan overkomen", aldus Sap.

Loondienst

PvdA-leider Diederik Samsom sprak de kritiek tegen. Hij wil de zorg dichter bij mensen thuis organiseren, specialisten en artsen in loondienst brengen en de operatiekamers niet meer ongebruikt laten. SP-leider Emile Roemer daagde de PvdA-leider uit na 12 september voor een kabinet met de SP te kiezen, omdat volgens hem alleen dan Samsom zijn plannen kan verwezenlijken.

Leiderschap

VVD-lijsttrekker Mark Rutte zei verbijsterd te zijn dat Samsom en Roemer tijdens het debat beweerden dat patiënten in de toekomst niet meer zullen moeten betalen voor zorg. Hij verweet hen een gebrek aan leiderschap. Ook Slob hield PvdA en SP voor een eerlijk verhaal te vertellen over de hoog oplopende kosten in de zorg.

Samsom benadrukte op zijn beurt dat in de PvdA-plannen hogere inkomens wel meer moeten betalen, de laagste inkomens niet. (ANP)

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

4 september 2012

Samson zou er beter aan doen zich te beperken tot de -- wel aantoonbaar mislukte -- marktwerking tussen zorgverzekeraars, en te pleiten voor één, publieke zorgverzekeraar. Dat scheelt overheadkosten, solvabiliteitseisen en rompslomp voor de zorgaanbieders, en levert een veel effectievere zorgregisseur op.

Marktwerking tussen ziekenhuizen (= selectieve zorginkoop) is daarentegen nauwelijks gerealiseerd, zo bleek recent uit een rondgang van deze site. De budgetfinanciering is ingeruild voor verrichtingsfinanciering (recentelijk in een macrobudgettair kader). Dat deed de wachtlijsten verkorten maar nodigde ook uit tot het doen van verrichtingen die onnodig (duur) waren.

Maar dat is iets heel anders dan selectieve zorginkoop. Dat bestaat nog nauwelijks, dus kan ook niet de oorzaak zijn van de zorgkostenstijging.

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

4 september 2012

Overigen hoeven beperkte wachtlijsten voor niet-spoedeisende klachten niet erg te zijn. Het zou zelfs niet goed zijn als men drie dagen nadat het besluit genomen is al opgenomen wordt voor een nieuwe heup wegens coxartrose. Dan is er mogelijk sprake van dure overcapaciteit.

Het probleem van budgetfinanciering is dat het geen prikkel bevat voor gelijksoortige zorgaanbieders om kosteneffectief te werken. Oftewel: de praktijkvariatie wordt er niet mee verholpen. En ook de schijnbare overtolligheid van ziekenhuizen niet. Tenzij de politiek precies weet hoeveel geld men moet uittrekken per regio zodat er noch sprake is van een tekort noch van overtolligheid, maar ik denk niet dat de politiek dat kan berekenen.

Gerrit Jan van Otterloo

5 september 2012

Het is een misverstand om te denken dat de overheid geen overbodige instellingen of afdelingen sluit. Toen in het begin van de jaren tachtig (onder een vvd staatssecretaris) de budgettering werd ingevoerd leidde dat juist tot het sluiten van overbodige ziekenhuizen. Het huidige systeem ken nu juist geen enkele werkbaar instrument (m.u.v. faillissement) om afdelingen of hele ziekenhuizen of AWBZinstellingen te sluiten. Met wat smeergeld voor het goed oplossen van de problemen zouden nu bijvoorbeeld de aantallen SEH's verminderd kunnen worden en de kwaliteit verhoogd. Het probleem van de GL en CU is dat je niet alleen moord en brand kunt schreeuwen over de stijgende kosten en tegelijkertijd via marktwerking geen rem op die kostenstijging te hebben. Het soort van volume/prijsafspraken dat de verzekeraars nu (zouden) kunnen maken kan ook door een regionaal werkende organisatie gedaan kunnen worden zonder dat de concurrent wel zaken openhoudt en de macrokosten laat stijgen.

Top