ACTUEEL

Gemeenten voorzien pgb-strop van 300 miljoen

Gemeenten voorzien pgb-strop van 300 miljoen

De 32 grote en middelgrote gemeenten –verenigd in de G32- sturen staatssecretaris Van Rijn van VWS en de Tweede Kamer een brandbrief over de overgangsregeling voor het persoonsgebonden budget (pgb). De gemeenten voorzien een financiële strop van circa 300 miljoen euro.

De nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), die op 1 januari 2015 van kracht moet worden, voorziet in een overgangsrecht voor pgb-houders. Mensen die in 2014 een pgb kregen, behouden komend jaar het recht op dezelfde zorg onder de huidige indicatie. De gemeenten krijgen echter wel 25 procent minder budget van het rijk voor de uitvoering van het pgb.

Tijdspad

Alles bij elkaar opgeteld levert dit een bedrag van zo’n 300 miljoen euro op dat de gemeenten –als er niets verandert- uit eigen middelen moeten betalen. Daarbij dreigt de uitvoerbaarheid verder in de knel te raken door het krappe tijdspad. De gemeenten verwachten pas in september duidelijkheid te krijgen over de vraag wie een pgb krijgen. Daardoor blijft er nauwelijks tijd over om met de pgb-houders te overleggen over een eventueel goedkoper pgb-arrangement.

Gesprekken

In een G32-gemeente gaat het al snel om honderden tot soms duizenden gesprekken, waarvoor extra personeel ingehuurd moet worden. “Om toch te kunnen bezuinigen op de pgb’s moeten we met alle pgb-houders in gesprek”, licht Jannie Visscher (SP), wethouder Zorg en Welzijn in Groningen, in Binnenlands Bestuur het dilemma toe. “We moeten ze allemaal persoonlijk vragen of ze het goed vinden dat we de zorg een beetje anders organiseren, zodat het goedkoper wordt. Maar als iemand dat niet wil, kunnen we niet bezuinigen.”

Onmogelijk

De gemeente Groningen schat dat hooguit 10 procent van de inwoners met een pgb toestemming zal geven voor een goedkoper arrangement. Het pgb-overgangsrecht in de huidige vorm kan de gemeenten tussen de 14 en 15 miljoen euro kosten, oftewel de helft van het totale Groningse zorgbudget. Een onmogelijke bezuinigingsopdracht, vindt Visscher. “Misschien moet je zwembaden sluiten of bibliotheken. Je kunt ook de gemeentebelastingen verhogen, maar die mogelijkheden zijn wettelijk ook beperkt. Maar het moet uit de lengte of de breedte komen. Je zult het ergens uit de begroting moeten halen.”
Samen met de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) pleit de G32 er bij staatssecretaris Van Rijn voor dat het rijk de kosten van de overgangsregeling voor zijn rekening neemt.

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Kees Marges

4 april 2014

De hoeveelste poging is dat al niet van gemeenten om weer wat te wijzigen of geld los te krijgen. Hadden ze van te voren eens over na moeten denken en niet zo gretig moeten zijn om al die nieuwe taken binnen te halen. Toch te gek voor woorden dat lopende een reorganisatieproces telkens weer nieuwe lijken in de kast worden gevonden. Als managers in het bedrijfsleven zo hun reorganisatie zouden voorbereiden en uitvoeren zouden ze al lang zijn ontslagen.

TvZ

6 april 2014

Het overgangsrecht vloeit voort uit europesche regelgeving. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens beschouwt een afgegeven indicatie (waardeerbaar als geld) als een eigendomsrecht.

Bij de overheveling van een deel van de AWBZ-zorg naar de WMO wordt - met als argument de toekomstige (!) onbetaalbaarheid van de zorg - een overgangstermijn in de wet opgenomen van slechts één jaar. Het is aannemelijk dat die termijn juridisch zal worden aangevochten.
De staatssecretaris heeft aangegeven dat de gemeenten bij overschakeling van de oude naar de nieuwe Wmo2015 eveneens te maken krijgen met de bovennationale regelgeving en adviseert de gemeenten in hun nieuwe Wmo-verordening ook een overgangsregeling op te nemen.

Juist bij het PGB, met een indicatie in geld, is de gemeente kansloos bij het 'afschatten' van de zorgbehoefte. Maar voor zorg in natura geldt dit evenzeer. Extra geld inzetten voor extra ambtenaren voor de keukentafelgesprekken (ten laste van het zorgbudget) is een verkeerde keuze. Dat de verzamelde wethouders in VNG-verband nu pas ontdekken wat de betekenis van een indicatie is, zegt alles over het gebrek aan kennis bij die gemeentebestuurders. Veel overheidsbestuurders vinden het volstrekt normaal dat beloftes niet worden nagekomen.

Als de belangenorganisaties hun werk goed doen, zullen ze trouwens wijzen op de mogelijkheid die de wet biedt om zonder kosten een beroep te doen op een onafhankelijke cliëntondersteuner bij de gesprekken met de gemeente. Ook heeft de vice-voorzitter van de Raad van State al gewaarschuwd voor een stortvloed aan juridische procedures rond de decentralisaties. Jammer van het geld dat ook aan zorg besteed zou kunnen worden.

Anoniem

7 april 2014

De realiteit is dat veel mensen 'afhankelijk' worden van de Gemeente. De realiteit is dat mensen nu al officieel te horen krijgen dat ze hulp krijgen tot 31 december 2014 en dat het volstrekt onduidelijk is wat er daarna gaat gebeuren. Of er wel of geen verlenging komt en hoe dat er dan uit gaat zien. Zowel bij een PGB-vraag in natura als bij een PGB-budget. Mensen die daardoor (al jaren) beter kunnen functioneren wordt in een klap de grond onder de voeten weggehaald en helemaal na alle extra belastingontregelingen vanuit Den Haag, waardoor ze ook al getroffen zijn. Zowel Den Haag als de Gemeenten brengen beiden door hun visieloze houding en het gebrek aan interne kwaliteit mensen die een PGB echt nodig hebben naar een grote terugval in levenskwaliteit en de samenleving een heel, heel veel grotere toekomstige kostenpost door dat verlies aan kwaliteit van mensen, die nu goed kunnen functioneren. Participatiemaatschappij? Wanneer wordt iedereen wakker? En wanneer krijgt men bij de Gemeenten en in Den Haag het besef: het is 2 voor twaalf!

Vermeulen

7 april 2014

Naar mijn weten is de AWBZ zorg gemaximeerd via het regiobudget. Bij de PGB gaat dit niet op. Hier zit volgens mij een niet te verwaarlozen risico.

van Mullecom

13 april 2014

Het zou mooi zijn als diegenen, die onterecht een (te hoog) PGB ontvangen met onmiddellijke ingang hiervan zouden worden uitgesloten, zodat diegenen, die er het écht nodig hebben de zorg kunnen krijgen, waar ze recht op hebben.

Top