Lees Interacties

Reacties 2

  1. AvatarGer Haan

    Beste Aad,
    Dank voor de heldere analyse. Volkomen met je eens. Diverse malen hebben we bij Interpolis voor autoverzekeringen eenzelfde discussie gehad. Eerst kon iedereen naar ieder herstelbedrijf naar keuze, met grote kwaliteitsverschillen en vaker geritsel. Daarna hebben we gezorgd voor een landelijk dekkend netwerk van geselecteerde herstelbedrijven, met enkele klantvoordelen. Maar de klant mocht altijd kiezen om naar zijn eigen garage te gaan. Diverse keren wilde een hoge (interne) bestuurder alleen nog maar natura: controleverslaving. Gelukkig ging klantbelang in die tijd altijd voor. Inmiddels heeft het contactcentrum bij autoschadebedrijven stevige targets op sturing naar een geselecteerd herstelbedrijf. Tja, het kan vergaan.
    Bij Zorg is die vrije keuze nog veel belangrijker. Dat zeg ik als vrij mens en als gezondheidszorgeconoom. Houd vol alsjeblieft !

  2. Avatarhmcmanagement

    Het is vanaf den beginne de bedoeling van het toenmalige Kabinet geweest om de zorgverzekeraars de machtspositie te geven die nodig was om de zorgaanbieders te ‘knechten’. Immers, de overheid zelf was er al vele jaren niet in geslaagd om zorgaanbieders in de Haagse greep te houden. De eerste jaren na 2006 waren zorgverzekeraars nog bezig met het geschikt maken van de eigen organisatie voor deze regisseursrol maar nadien is rupsje nooit genoeg actief geworden. Waar dat toe kan leiden laat de geneesmiddelensector zien. Hopelijk zet de ontwikkeling door van toenemend inzicht in de kwalijke gevolgen van een private partij (Zorgverzekeraars als 1 van de marktpartijen) op de stoel van de rijksoverheid (marktregelaar). Tot nu toe echter gedragen ACM en NZa zich ‘politiek gekleurd’. Zorgverzekeraars mogen qua mededinging meer dan zorgaanbieders.