BLOG

Sturen met een geblindeerde voorruit

Sturen met een geblindeerde voorruit

We zijn er uit! Na enkele maanden van zwoegen, schaduwdraaien, rondrekenen, simuleren, analyseren, interpreteren en motiveren liggen onze DOT-kostprijzen voor me op tafel.

Ik ben trots op de grote club mensen binnen het ziekenhuis die binnen drie maanden de basis heeft gelegd voor een totaal nieuw systeem van registreren, factureren en declareren. In december kregen we de laatste richtlijnen over DOT, nu alles geïmplementeerd! Alle verrichtingen binnen het ziekenhuis worden nu geregistreerd.
Inmiddels is 2012 voor een kwart om. Contracten met verzekeraars hebben we nog niet, ondanks het feit dat we dichtbij het hoofdlijnenakkoord hebben willen blijven. Informatie over de waarde van de productie hebben we eigenlijk ook niet.  We werken namelijk met drie systemen: DBC’s (die vorig jaar geopend zijn kunnen nog een jaar doorlopen), DOT’s (de nieuwe DBC zorgproducten) en een schaduwbudget van aloude FB-parameters (opnames, verpleegdagen, etc.). We weten niet waar we op moeten sturen. Eigenlijk geven de FB-parameters nog het best weer hoeveel geld er waarschijnlijk in het laatje komt, omdat deze gebruikt worden om een vangnet te bepalen.

Twee keer gepakt

Het huidige systeem rammelt daarnaast aan alle kanten. Een voorbeeld: de berekening van kostprijzen ondersteunt wat we altijd al wisten. De vergoeding voor DBC’s in het A-segment was altijd al te laag. Wil je dit als ziekenhuis nu compenseren, dan wordt van deze meeropbrengst 95 procent nagecalculeerd. Je moet dit terugbetalen aan een algemeen fonds. Tegelijkertijd betekent dit dat de marges in het B-segment met vrij onderhandelbare prijzen minder klein worden. De minderomzet in dit segment moet je vol voor eigen rekening nemen. Je wordt daardoor twee keer gepakt. Als je net even niet op hebt zitten letten, of je verzekeraar heeft geen begrip voor deze systeemkronkel, ben je zo een paar miljoen lichter.

Bestuurlijke drukte

Het ingewikkelde systeem geeft verantwoordelijke managers het gevoel dat ze sturen met geblindeerde voorruit. En dat in een sector in een jaar waarin de financiële uitdagingen zo groot zijn. waarin een omzetplafond is geïntroduceerd, waarin sommige verzekeraars zonder enige onderbouwing of aankondiging besluiten dat het vijf tot tien procent goedkoper zou moeten kunnen, waarin de financiele prikkels van ziekenhuizen en medisch specialisten toch weer net niet synchroon lopen. Dit geeft de nodige bestuurlijke drukte. Maar daar wil ik nog niet direct over zeuren, hoewel de vraag toch is wat een patiënt hier nou daadwerkelijk beter van wordt.

Nieuwe vorm

Waar ik echt wat moeite mee heb, is dat er binnen drie maanden na introductie van de DOT door de minister alweer gesproken wordt over een nieuwe vorm van bekostiging, namelijk echte outputfinanciering. Ik kan alleen maar hopen dat dat een slechte 1-aprilgrap was.

Paul van der Wijk

12 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

3 april 2012

Als het Martini de werkelijke kostprijs per DOT weet dan is de voorsprong op de omliggende ziekenhuizen erg groot en veel geld waard. Uiteindelijk zal die voorsprong worden ingehaald, en juist dan kan het Martini weer een voorsprong nemen op basis van het nieuwe systeem.

Kortom ik snap dat het een hele klus was, maar als het Martini haar administratieve processen beter heeft georganiseerd dan anderen dan zal het juist baat hebben bij verandering!

Harm

3 april 2012

@Anoniem: Herlees uw reactie en proef het cynisme dat je bij het lezen ervan voelt opkomen. Martini HAD haar kostprijzen op orde, maar mag nu veel tijd besteden aan een systeem dat niemand echt wilde. En op basis van die snelle actie een voorsprong nemen? Is dat " marktwerking"?
De techneuten hebben de macht gegrepen en geen patient wordt er beter van. Onderhandelingen gaan over definitiekwesties en nergens over kwaliteit. Met DOT zijn we van de regen in de drup beland, net op het moment dat de focus van ziekenhuizen op heel andere zaken moet liggen.

Anoniem

3 april 2012

@ Harm van Anoniem. OK, mee eens, maar feit blijft dat Martini ook haar voordeel kan doen met haar voorsprong...

Anoniem

3 april 2012

Het is te verdrietig voor woorden. Je kosten inzichtelijk en nog geen afspraken hebben met de verzekeraars?! Wanneer mogen jullie als MZH dan beginnen met factureren en op basis van welk systeem van de 3 die er nu zijn?

Anoniem

4 april 2012

Het is volkomen terecht dat er nog geen contract is. De afspraak is BINNEN het hoofdlijnenakkoord te blijven . Gelijke monniken...

Scheers

4 april 2012

De Zorg wereld zit in een transitie periode. Zelf geeft men aan dat het een zeer complexe materie is. Veel stake holders die niet niet graag hun huidige positie willen kwijtraken. Het lijkt mij dan ook niet realistisch dat in deze periode van grote verandering er snel een perfecte oplossing gerealiseerd kan worden. Het verwachtingspatroon moet echt bijgesteld worden. Dit proces gaat lang duren. Daarbij is het niet de bedoeling om alle huidige kosten te herverdelen maar langzaam tot inzichten te komen die leiden tot meer kwaliteit tegen minder kosten. Belangrijkste effect van de huidige veranderingen in de wetgeving is dat de sector zich meer kostenbewust wordt. Het gaat om een balans tussen kosten en kwaliteit. En daar zijn genoeg voorbeelden van te vinden dat het wel degelijk mogelijk is om door slimmer te werken er nog meer kwaliteit voor de patiënt/client te realiseren is tegen lagere kosten dan nu het geval is. Iedereen die nu klaagt begrijpt niet dat dit een proces is waar de sector doorheen moet. En echt veranderen doet pijn, maar alles bij het oude laten is geen oplossing voor de toekomst. Dus: mijn advies, kijk naar de kansen en verbeeld je hoe het beter kan.
Maar wen er maar aan dat er tijdens het proces veel onprettige momenten zullen zijn. Niemand heeft de perfecte oplossing die alles binnen een jaar voor iedereen fantastisch maakt. helaas. :-)

Anoniem

4 april 2012

Kern van het gesignaleerde probleem is de weeffout door de schoning van de FB. Deze is te groot is geweest en heeft dus geleid tot te hoge prijzen in het B-segment en tot een verliesgevens A-segment. Omdat het transitiemodel niet is gebaseerd op een integraal FB (zonder schoning) en een integraal DOT-model (het zgn Z-waarde-model) zal de weeffout nog lang in de prijzen tot uitdrukking komen. Partijen hebben de kans laten lopen om de foutieve en volstrekt willekeurige schoning bij de introductie en uitbreiding van het oude B-segment te herstellen.

Frank Conijn

4 april 2012

Dhr. van der Wijk schrijft: "Waar ik echt wat moeite mee heb, is dat er binnen drie maanden na introductie van de DOT door de minister alweer gesproken wordt over een nieuwe vorm van bekostiging, namelijk echte outputfinanciering. Ik kan alleen maar hopen dat dat een slechte 1-aprilgrap was."

Dat is geen slechte 1-aprilgrap en die uitspraak wordt gesteund door alle politieke partijen op de SP na. En terecht, want outputfinanciering, ook wel uitkomstfinanciering of resultaatbekostiging genoemd, is inderdaad waar we naar toe moeten. Kosteneffectiviteit, daar gaat het om. En die kun je alleen maar bepalen als je de kwaliteit van de zorgoutput meeneemt in je assessment.

Sterker nog, de hele marktwerking in de zorg is een mislukking geworden (de kosten zijn alleen maar gestegen) omdat er nooit aan outputkwaliteitsassessment gedaan is (behalve een paar slecht gecorreleerde indirecte kwaliteitsindicatoren). Daar had men mee moeten beginnen.

Frank Conijn

4 april 2012

Correctie: de hele DBC-systematiek in de zorg is een mislukking geworden (de kosten zijn alleen maar door gestegen) omdat er nooit aan outputkwaliteitsassessment gedaan is. 'Marktwerking' is een term waarvoor diverse definities bestaan, evenals visies op de reikwijdte ervan, dus die term zou vermeden moeten worden.

van der Wijk

5 april 2012

Toch even kort reageren:
@anoniem1 en @harm: zeker geeft dat een voordeel, en we gaan er ook ons voordeel mee doen, maar of we daar nu op moeten willen concurreren?
@anoniem2: zeker verdrietig. We declareren DOt's, maar krijgen budget op basis van FB-parameters. Declareren alleen als er een contract is
@anoniem3: zeker van een verzekeraar? Wij nemen ons deel van de maatschappelijke verantwoordelijkheid en soms zijn er redenen om lokaal licht af te willen wijken van macro-afspraken. Dat is dan onderwerp van gesprek. Als dat niet meer kan hebben we geen verzekeraars meer nodig. Laat de minister dan maar een brief sturen met het groeipercentage voor 2012, geldend voor alle ziekenhuizen.
@scheers: uit mijn hart! Natuurlijk gaan we voor verandering, maar wel op basis van waardecreatie en niet alleen maar kijken naar kosten....
@frank: je hebt helemaal gelijk, we moeten naar een vorm van outputfinanciering, maar laten we dat nu eens weloverwogen doen, een ruime transitieperiode nemen en dan afstappen van de gedachte dat in de hele zorgsector concurrentie leidend kan en moet zijn. Misschien heeft dat namelijk wel de kostenstijging veroorzaakt!

Frank Conijn

7 april 2012

@Paul v.d. Wijk:
Leuk dat je reageert. En zaken weloverwogen doen en pas uitrollen als mensen, werkmethodieken en materialen er klaar voor/beschikbaar zijn, daar ben ik helemaal voor.

Maar ik denk dat als de juiste volgorde was gehanteerd er een vorm van concurrentie was ontstaan die de kosteneffectiviteit had verbeterd i.p.v. de kosten te doen stijgen.

Die volgorde had moeten zijn, en moet nog steeds zijn:

1. Ontwikkel (meer) instrumenten -- bij voorkeur een universeel instrument -- om de klachtenafname te meten. Denk aan instrumenten als de Shoulder Disability Questionnaire.
2. Doe per (soort) aandoening aan kwaliteitsassessment m.b.v. het klachtenmeetinstrument en/of voor sommige aandoeningen de uitkomst van het belangrijkste biomedische onderzoek, plus de patiënttevredenheidsscore .
3. Hou per patiënt per aandoening bij wat er aan kosten (onderzoek en behandeling) wordt gemaakt.

Op die manier kun je per (soort) aandoening een kosteneffectiviteitsassessment (KEA) doen, en kunnen de zorgverzekeraars aan kosteneffectiviteitsmanagement doen door selectieve inkoop. Iets wat ze nu niet kunnen, omdat ze hooguit inzicht hebben in de kosten, niet in de effectiviteit.

Voor (veel) toename van de administratieve belasting hoef je niet bang te zijn, want met deze manier van KEA hoef je geen tijd en geld meer te spenderen aan indirecte kwaliteitsindicatoren, anders dan die door de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) verplicht gesteld zijn.

rob scheerder

8 april 2012

dit is natuurlijk een horror story. ben blij te horen dat uiteindelijk de FB parameters nog het meeste inzicht geven voor wat er in het laatje komt. Dit systeem is zogenaamd al jaren afgeschaft maar functioneert nog steeds als reddingsboei en vangnet voor alle nadien bedachte systemen die net zo min of nog minder overeenkomen met de werkelijke kosten.
Tel uit uw verlies
rob scheerder
oud voorzitter van het CTG/COTG

Top