BLOG

Laat het stellen van indicaties weer over aan het CIZ

Laat het stellen van indicaties weer over aan het CIZ

Zorgaanbieders zijn de afgelopen weken weer volop in het nieuws. Daar waar zij zich eigenlijk bezig zouden moeten houden met het leveren van goede zorg- en dienstverlening aan ouderen, chronisch zieken en mensen met een beperking of psychische aandoening, heerst de waan van alle dag. En dan doel ik niet op de hervormingen in de langdurige zorg.

Het zijn de debatten over upcoding, verspilling in de zorg, onterechte betalingen, gesjoemel en fraude met AWBZ-gelden die de publieke opinie en mijn agenda op dit moment overheersen.

Debat AWBZ

Laat één ding duidelijk zijn. Geld dat voor zorg bestemd is moet aan zorg besteed worden; fraude moet worden aangepakt. Maar dan moet gesjoemel met gelden of fraude als gevolg van upcoding wel worden aangetoond en met feiten worden onderbouwd. En daar schort het nog wel eens aan. Zo maar een voorbeeld. Vorige week zaten wij als gezamenlijke branches met het CIZ om de tafel om met hen verder te spreken over het onderzoek dat zij hebben uitgevoerd naar upcoding. Een thema dat vast en zeker een plek krijgt in het debat dat de Tweede Kamer deze week met de staatssecretaris over de AWBZ voert.

Geen fraude

Ook het CIZ verzekert ons dat van fraude geen sprake is. Nader onderzoek is nodig. Echter het F-woord is in de media al gevallen. En om alle vragen maar voor te zijn heeft ook de staatssecretaris als antwoord op deze onderzoeksresultaten alvast maar een aantal maatregelen aangekondigd. Meer en verdergaande controles, sancties in geval van afwijkingen en de dreiging van het terugvorderen van AWBZ-gelden. Dat zijn de plannen waar zorgaanbieders in de care vanaf november mee te maken krijgen.

Verlagen administratieve lasten

Prematuur en niet proportioneel, zo constateren de branches. En waarmee was dit allemaal ook al weer begonnen? Juist ja. Met de wens vanuit de politiek om de administratieve lasten te verlagen en ‘het werk weer aan de professional terug te geven’. Ook was de ambitie dat cliënten sneller zorg zouden krijgen en continuïteit van zorg gewaarborgd wordt. Allemaal effecten die trouwens gerealiseerd zijn (bron: Quickscan Effecten Vereenvoudiging Indicatiestelling AWBZ VVT (voorjaar 2013).

Feit blijft dat onafhankelijke en objectieve indicatiestelling door ons wordt omarmd. Er zit maar één ding op, zo werd in het overleg geconstateerd. ‘Voor een indicatie weer eerst langs Driebergen’, dat moet wellicht het advies zijn dat wij onze leden mee moeten gaan geven. Onnodige energielekken worden zo voorkomen. En we kunnen ons allemaal weer gaan richten op onze kerntaken. Het leveren van zorg en dienstverlening door aanbieders; het stellen van indicaties door het CIZ.

Hoe langer ik hier hier over nadenk, des te beter ga ik dit idee eigenlijk vinden.

Aad Koster
Directeur ActiZ

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn

6 november 2013

Het lijkt er op dat de relatie tussen zorgaanbieders, in ieder geval de zorgaanbieders die de brief hebben ondertekend, en VWS meer dan slecht is.

Want waarom meteen zulke drastische koerswijzigingen? Waarom niet gezocht naar oplossingen binnen het bestaande mandaatsysteem, naar een conditie-afhankelijk mandaatsysteem of naar nieuwe manieren van indicatiestelling?

Nu worden naar mijn mening de patiënten-consumenten er de dupe van. Immers, alles via Driebergen betekent langer wachten en minder continuïteit van zorg.

Tijd voor een mediator?

van Rijn

6 november 2013

Ik ben het eens met een objectieve indicatiestelling, als tenminste het proces op orde is zodat mensen niet nodeloos lang moeten gaan wachten. Uw conclusie, waarin u belang hecht aan 'het richten op kerntaken' is mij uit het hart gegrepen. Hier ligt naar mijn mening een belangrijke sleutel in de efficiency en kwaliteitsslag die de zorgsector de komende jaren moet maken. Het omarmen van franchise principes - waarin het ook gaat om optimaal de taken te verdelen - kan hier mogelijk toe bijdragen.
mvg
Maurice van rijn
senior franchise consultant bij Koelewijn & Partners in Baarn.

tjark reininga

6 november 2013

een begrijpelijk pleidooi, maar laten we alsjeblieft voorkomen dat met het badwater het kind wordt weggegooid. de weg langs Driebergen maakt de levering van vooral beperkte en kortdurende zorg onnodig omslachtig en kostbaar, en die moeten we dus niet gaan. en als de huidige debatten leiden tot nog meer administratieve controle, verdwijnen middelen die zo hard nodig zijn voor echte zorg.

laten we dus voor de beperkte en kortdurende zorg de indicatie dicht bij de cliënt, in de eerste lijn, houden, met een snelle controle op declaratiebasis door de financier.
en de indicatie voor chronisch zieken, mensen met een handicap en mensen in de laatste levensfase zo inrichten, dat onderhoud in de plaats komt van terugkerende herindicatie.

en laten we iedere indicatie de vorm geven van een zorgpad, waarin ook de noodzaak tot herziening een plaats krijgt. dan kan de controle in belangrijke mate aan verzekeraars en andere financiers worden overgelaten, op declaratiebasis.


Inge Schaap

6 november 2013

Persoonlijk ben ik het eens met objectieve indicatiestelling, echter vraag ik me af of dat mogelijk is.
Uit persoonlijke ervaring zie ik dat er enorme verschillen in de toegekende budgetten zijn. Het gaat dan om wat je zegt en met wie je spreekt. Verschillen van duizenden euros tussen gelijke gevallen van mensen met Down Syndroom omdat de ene iets beter praat dan de ander of omdat de ene ouder aangeeft 'hulp nodig bij aankleden' en daarmee bedoelt kleding klaarleggen terwijl de andere ouder dat als 'kan zelfstandig aankleden' ziet. Dit kan enorme financiële consequenties leveren.
Daar lijkt mij niets objectiefs aan.

Wellicht is het handig daar eerst iets aan te doen.

Top