BLOG

Kamerlid zoekt inspiratie bij werkbezoek

Kamerlid zoekt inspiratie bij werkbezoek

Als Kamerlid krijg ik regelmatig de vraag om op bezoek te komen bij een organisatie of zorginstelling. Zo kan ik met eigen ogen zien hoe het er in de praktijk aan toegaat. Maar de tijd om werkbezoeken af te leggen is schaars.

Aangezien de Tweede Kamer van dinsdag tot en met donderdag vergadert, is er op die dagen nauwelijks ruimte voor externe afspraken. Omdat er dus maar beperkte tijd is, is de vraag welk criterium te hanteren alvorens op werkbezoek te gaan. Mijn afwegingskader is steeds hoe ik als Kamerlid vanuit het perspectief van de patiënt de zorg en het zorgstelsel kan helpen verbeteren.

Algemeen belang

Echter, in de zorg waar jaarlijks zo’n 75 miljard euro omgaat, gaan verbeteringen niet vanzelf.  Er zijn veel gevestigde belangen. Bij mogelijke veranderingen vragen mensen en organisaties zich af: “Wat betekent dit voor mij en mijn organisatie?” Een gerechtvaardigde vraag. Maar als Kamerlid is het mijn taak particuliere belangen af te wegen tegen het algemeen belang.  Helaas zijn er veel organisaties die niet voorop lopen als het gaat om veranderingen en verbeteringen in de zorg.

Wat ik daarom zoveel mogelijk doe, is op bezoek gaan bij koplopers in de zorg. Mensen en organisaties die de zorg willen verbeteren. Die een visie hebben. Die initiatief nemen. Die hun nek willen uitsteken.

Proeftuin

Zo ben ik het afgelopen zomerreces op bezoek geweest in Alkmaar bij het initiatief “Samen sterker in zorg”, één van de zestien zogeheten proeftuinen die het ministerie van VWS faciliteert. In de regio Alkmaar werken de Huisartsen Organisatie Noord-Kennemerland, Medisch Centrum Alkmaar, Coöperatie VGZ, Zorgbelang Noord-Holland, Starlet Diagnostisch Centrum en GGZ Noord-Holland-Noord samen in een nieuwe netwerkorganisatie. Deze organisatie brengt regie aan in zorgketens waar verschillende zorgverleners in de buurt, in het ziekenhuis of ggz-instelling samen nodig zijn om de zorguitkomsten te verbeteren. Met andere zorgpartners en zorgfinanciers, zoals gemeenten en zorgkantoor, worden nieuwe samenwerkingsmodellen met integrale zorg- en preventieprogramma’s ontwikkeld, getest en geïmplementeerd. Dit moet leiden tot betere gezondheidszorg, hogere patiënttevredenheid en lagere zorgkosten.

Vorig jaar was ik samen met mijn collega Tamara Venrooy op bezoek bij Jan van Bodegom. Hij is een gedreven man die  vijf jaar lang heeft gewerkt aan zijn plan om het Alexander Monro Ziekenhuis, het eerste borstkankerziekenhuis van Nederland, te realiseren. Dit jaar gingen de deuren open. Inspirerend.

Kwetsbaar

Eerder schreef ik al eens over het project “Meetbaar Beter” van een aantal cardiologen uit Eindhoven. Met dat project geven zij  inzicht in de kwaliteit van zorg. Op deze weet de patiënt waar hij of zij moet zijn voor goede zorg. De cardiologen stelden zich daarmee kwetsbaar op. Uiteindelijk zullen de rest van de beroepsgroep en andere ziekenhuizen niet achter kunnen blijven.

Aan het einde van een werkbezoek vraag ik altijd hoe ik als Kamerlid deze initiatieven kan helpen. Wat zou ik moeten doen of juist moeten laten als Kamerlid? Op deze manier krijg ik inspiratie voor het nieuwe politieke jaar. 

Anne Mulder, lid Tweede Kamer VVD

 

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Mitrasing

8 januari 2014

Fijn dat Mulder over Noord Holland initiatief begint. Waar de lagere kosten zitten is mij als huisarts wel bekend. Steeds verder uitknijpen van de vergoeding van de praktijkondersteuner, middelmatige zorg en geen topzorg. Waarbij overmatig veel nutteloze controle data moeten aangeleverd. In de diabetes ketenzorg moet elk jaar de lengte v/e patiënt genoteerd worden(alsof deze ineen groter of kleiner zouden worden), elk jaar bij een diabeet noteren of je gevraagd hebt naar zijn rookgedrag(ook al heeft deze nooit gerookt, en zal deze ook nimmer gaan roken).
Als je niet voldoende “targets” haalt wordt je gekort. Het leidt eerder tot selectie: diabetespatiënten die de targets omlaag halen(omdat ze therapieontrouw zijn) worden niet aangemeld bij de ketenzorg. Terwijl juist de grootste inspanning om ze binnenboord te halen/houden juist daar ligt.
Met kwaliteit heeft het niets te maken. Ook het beroemde VICINO project heeft niets met kwaliteit te maken..alleen met schadelastreductie.

Bunnik

9 januari 2014

De zorg is ook buiten de werkdagen van de heer Mulder geopend. 24/7!!
Het zou goed zijn voor een reëler beeld van de zorg als je niet louter de koplopers bezoekt maar ook die organisaties die bijvoorbeeld onder verscherpt toezicht zijn geplaatst of gewoon goed bezig zijn met hun core business in de care en cure. De koplopers krijgen voldoende aandacht en exposure. Maar het is juist interessant om te constateren wat voor een dynamiek binnen een zorginstelling ontstaat nadat er zich een 'crisis' heeft voltrokken. Het zijn die momenten en de gesprekken met de mensen met de handen aan het bed die je de ogen openen.
Maar het is mooi dat Mulder worstelt met het dillema, het geeft aan dat hij er open voor staat.
Maarten

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

9 januari 2014

Ik ben voorstander van regulier interdisciplinair overleg, d.w.z. waarbij alle(rlei) soorten patiënten, aandoeningen en condities besproken kunnen worden. En groot voorstander als dat probleemgestuurd overleg is, waarbij de deelnemers aan het overleg zelf zaken aandragen waar ze in de praktijk tegenaan lopen.

Maar ketenzorg, waar dhr. Mulder het ook over heeft, kent een andere, veel specifiekere definitie. Daarbij worden *per aandoening/conditie* per regio multidisciplinaire eerstelijns zorgaanbiedersgroepen gevormd, waarvan telkens één aanbieder (meestal de huisarts) een budget krijgt en verdeelt binnen de groep.

Om de volgende redenen is dat een gebrekkige methode om de kosteneffectiviteit te verhogen:

1. Het is moeilijk om een passend budget te berekenen.
2. Er worden vaak geen of moeilijk toetsbare resultaatcriteria gesteld.
3. Ze levert hogere overheadkosten op dan bij regulier interdisciplinair overleg waarbij alle soorten patiënten aan bod komen.
4. Er is een reële kans op onenigheid over de geldverdeling.

Dus ik ben benieuwd naar de praktische uitwerking van deze zin uit het blog: "Deze organisatie brengt regie aan in zorgketens".

Verder noemt dhr. Mulder de patiënttevredenheid. Over het meten daarvan is heel wat te doen. ActiZ-voorzitter Van Montfort liet weinig heel van de veelgebruikte CQI-vragenlijsten; zie http://bit.ly/1a2ZKGr. En (ook) op onderzoeksmethodologisch vlak rammelen ze.

Er is echter ook goed nieuws: de vorige week gepubliceerde Universele Patiënttevredenheidsschaal biedt oplossingen voor die problemen. Zie http://www.gezondezorg.org/ptm.

Top