BLOG

De polis bepaalt de diagnose

De polis bepaalt de diagnose

Het pleisters plakken op de gevolgen van de wijziging van artikel 13 van de Zorgverzekeringswet is al begonnen nog voordat ze is doorgevoerd. Zo pleit patiëntenorganisatie NPCF voor een afspraak tussen zorgverzekeraars en zorgaanbieders over een 'polis-check' voordat een behandeling wordt gestart. Dit om te voorkomen dat patiënten door de grote complexiteit van de vele zorgpolissen, achteraf worden geconfronteerd met rekeningen.

Veel vertrouwen in het nut van de wijziging van artikel 13 spreekt hier niet uit. Bovendien introduceert de NPCF hiermee direct de sturende hand van de zorgverzekeraar in de spreekkamer van de zorgverlener. Hoe zei Loesje het ook alweer: "Doe mij maar een diagnose die binnen mijn zorgverzekering past".

Opkomen voor de belangen van een patiënt

Zeker, het is de verantwoordelijkheid van zorgverzekeraars om de kosten in de zorg te beperken, maar dit is net zo goed de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieder als de verzekerde. Het aan banden leggen van de vrije artsenkeuze is daarvoor niet het aangewezen middel. Het is een mensenrecht, een principieel recht van de patiënt, te mogen kiezen wie er aan zijn lijf zit.

De voorkeur van een patiënt voor zorgverlener x of y is niet altijd kwantificeerbaar. Kwaliteit is meer dan alleen voldoen aan protocollen en richtlijnen. Patiënten ervaren kwaliteit ook in termen als aandacht, klantvriendelijkheid en vertrouwen. Dat kan een zorgverzekeraar niet voor je bepalen. En daar moet je geen prijskaartje aan hangen.

Restitutiepolis

Zorgverzekeraars en politici zeggen dat de restitutiepolis de Nederlandse bevolking verzekert van keuzevrijheid. Bij een restitutiepolis moeten patiënten in sommige gevallen zelf de zorgfactuur voorschieten om vervolgens na goedkeuring van de verzekeraar (een gedeelte van) deze zorgfactuur vergoed te krijgen. Een restitutiepolis is daarbij in vrijwel alle gevallen duurder dan een naturapolis. Dat is niet voor iedereen weggelegd. De discussie is daarom ontegenzeggelijk een principiële. Willen we dat alleen patiënten die dit kunnen veroorloven een vrije keuze hebben?

Puzzelen, afstrepen, rangorde maken

Moet een patiënt straks in november gaan puzzelen en afstrepen met welke zorgverleners de zorgverzekeraar een overeenkomst heeft? En moet ik dan als patiënt zelf een rangorde aanbrengen welke zorgverlener ik het belangrijkst vind? Want wat als de zorgverzekeraar wel een overeenkomst heeft met mijn huisarts en fysiotherapeut, maar niet met mijn apotheker en tandarts? Moet ik mijn behandelrelatie met onderhoudsplan van mijn huidige tandarts opzeggen en opnieuw beginnen bij een andere tandarts waarbij ik misschien niet terecht kan voor innovatieve gebitsoplossingen?

Het middel is erger dan de kwaal. Wie schiet er iets op met deze wetswijziging? Wij als zorgverleners in ieder geval niet, maar het allerbelangrijkste, de patiënt schiet er niets mee op. Die moet in november alle kleine letters van de polissen vergelijken en gaan puzzelen welke zorgverleners hij in het jaar daarop nodig denkt te hebben. Heeft iemand ook al uitgerekend wat dit allemaal gaat kosten?

Rob Barnasconi
Voorzitter Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde (NMT)

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

28 mei 2014

U heeft hier natuurlijk wel een punt maar even wat betreft de vrije artsenkeuze: dat is altijd al een wassen neus geweest. Er zijn nu eenmaal artsen/tandartsen die zo populair zijn of zulke goede resultaten boeken dat alle patienten het liefst door deze arts zouden worden behandeld. Dat is een onmogelijke zaak en dat probleem zullen we ook nooit op kunnen lossen. Dat valt met geen enkele wet te regelen.

Mars

29 mei 2014

Als een doker, specialist durft te zeggen dat weet ik niet. Bovendien zijn bepaalde ziekenhuizen gespeciaceerd in bepaalde ziektes. In mijn geval werd van als voor geschreven steunzolen, enz. Toen de orthopedische schoenmaker zei u probleem is alleen op te lossen met ortopedische schoenen met brief naar de orthopeed gegaan die te keer ging wat denk die ortopedische schoenmaker wel ik ben orthopeed. Ik ben toen gaan kijken welke ziekenhuis gespecialiseerd is dat is er maar een. Die keek verder en ondekte een tumor in het bot du wel ortopedische schoenen om de druk te verminderen later werd de tumor kwaad aardig, maar die orthopeed is niet verder gaan kijken dan de voeten terwijl de tumor in de heup zat. Bovendien beschikte het ziekenhuis niet over de juiste kennis voor onderzoek en de apparaten om dat te kunnen doen. Ik was dood geweest als ik deze stap niet had genomen. Een orthopeed die geen kennis van andere accepteerde wat in die beroep groep veel vuldig voorkomt. Je moet als patiënt behoorlijk bij de tijd zijn om dit soort dingen te kunnen doorzien als de arts het al niet kan kan de ziektekosten verzekering het zeker niet.

Jan Alberts

2 juni 2014

Een vreemde move van de NPCF: om de verzekeraar letterlijk in de spreekkamer tussen arts/ hulpverlener en patiënt te laten invoegen om de polis medebepalend te laten zijn voor de eventuele vervolgstappen.
Waarom pleit de NPCF niet voor een zelfstandig en in vrijheid kiezende patiënt die in overleg met door hem/ haar gekozen en vertrouwde professionals kiest hoe en waar die behandeld wordt? Het is 2014!

Top