BLOG

Dat geloof je toch zelf niet?

Voor de zoveelste keer in vele jaren lees ik in de plannen van overheid en controle-instanties dat er minder tijd besteed moet worden aan administratie en registratie.

Ik heb al zo vaak gehoord dat de administratieve lastendruk omlaag moet. Er worden percentages genoemd van vijf tot tien procent, soms nog meer. Maar na een dergelijk bericht volgen onherroepelijk een paar maanden later aangescherpte of nieuwe richtlijnen. Alsof ik de aankondigingen van een tijdje terug alweer vergeten ben.

Onzin

De NZa presteert het om in haar advies- en beleidsbrief in februari 2015 binnen één alinea zichzelf tegen te spreken.  Er dient geregistreerd te worden welke zorg geleverd is en in welke omvang, maar van zogenaamde stopwatchzorg is geen sprake. Wat een onzin. Denken de beleidsambtenaren nu werkelijk dat ze de problematiek hiermee van hun bord kunnen schuiven?
 
Alle partijen kijken vervolgens reikhalzend uit naar de oplossing van softwareleveranciers. En die roepen om het hardst dat hun software de beloofde eenvoud levert en de registratietijd verkort. Het zou gaan om verkorting van meer dan vijf procent. Er wordt direct gerekend met een toegenomen productiviteit, dus het gebruik van een ICT-plannings- en registratiehulpmiddel levert geld op! Andere leveranciers roepen dat je 'al die registratie niet moet willen'. Hij die de schoen past, trekke hem aan.

Verkeersboete

Het wordt tijd dat eerlijk verteld wordt dat er geregistreerd moet worden en dat dit nu eenmaal tijd kost. De noodzaak om te registreren is er in de hele maatschappij. Voor alle activiteiten die vergoed worden in geld, is een deugdelijke verantwoording nodig. Neem als voorbeeld een verkeersboete. Daarvoor betaal je zeven euro administratiekosten aan het CJIB. Hoe transparant wil je het hebben? Als we accepteren dat de tijd die hiermee gemoeid is vergoed wordt, dan is er niets aan de hand.

Als onderdeel van de kostprijs en van het tarief voor uitvoering van de werkzaamheden is een deel gereserveerd voor verantwoording. Wanneer opdrachtgevers durven te onderkennen dat de gevraagde verantwoording geld kost en zij hiervoor een redelijke vergoeding betalen, komt niemand tekort en is direct een rem ingebouwd om ongebreideld nieuwe registratie en verantwoording te eisen.

Eddy van de Werken

eddy van de werken_311

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn

14 april 2015

Dat er geregistreerd dient te worden welke zorg geleverd is en in welke omvang, maar van zogeheten stopwatchzorg geen sprake is, zoals de NZa kennelijk stelt, staat inderdaad gelijk aan het van het bord proberen te schuiven.

Maar dhr. Van de Werken stelt daarna dat er geregistreerd moet worden en dat dit nu eenmaal tijd kost. Dat hangt echter af van wat er geregistreerd moet worden. Er zijn heel veel structuur- en proceszaken die met een behoorlijke zorguitkomstmeting (= zorgresultaatmeting) ondervangen kunnen worden. En dus niet apart geregistreerd hoeven te worden. (Dit wordt ook wel resultaatgericht beoordelen genoemd.)

Gezien dan dat het meten van de zorguitkomsten op een manier kan geschieden die uiterst laag administratief belastend is voor de zorgaanbieder, want grotendeels geautomatiseerd en grotendeels geschiedend door de patiënt, is het wel degelijk mogelijk om de administratieve last te beperken. Voor meer informatie nodig ik dhr. Van de Werken uit op https://gezondezorg.org/assessmentwerkwijze.

Eddy van de Werken

14 april 2015

Een andere wijze van verantwoorden, zoals de heer Conijn beschrijft op zijn website, kan zeker leiden tot een afname van de administratieve lasten aan de zijde van de zorgleverancier.
Zijn voorstellen om te komen tot een andere wijze van verantwoording van geleverde zorg kunnen helpen. Maar ook bij een bekostiging op basis van behaalde resultaten, zal informatie aangeleverd moeten worden: doelen dienen beschreven te worden, metingen dienen vastgelegd te worden en rapportages dienen gemaakt te worden. Gegevens dienen op verschillende niveaus gerapporteerd te worden. Dit alles kost tijd, en dus ook geld. Mijn pleidooi is niet om de administratielast in stand te houden. Integendeel! Ik pleit wel voor een financiële component in de tarieven waarmee de kosten voor het leveren van de ‘bewijslast’ van de geleverde zorg vergoed worden.

Frank Conijn

14 april 2015

@Dhr. Van de Werken:

Het komt op Skipr zelden of nooit voor dat een blogger zelf deelneemt aan de discussie, vandaar dat ik u in de derde persoon adresseerde. (Ik waardeer uw deelname overigens zeer.)

Of het redelijk is dat voor registratieverplichtingen een vergoeding komt hangt af van de zorgsoort en de ontwikkeling van de eenheidsprijs (van een bepaalde operatie, een dag liggen in het ziekenhuis, een fysiotherapiebehandeling, etc.) daarin.

Nu weet ik, als (niet meer praktiserend) fysiotherapeut dat de eenheidsprijs in de fysiotherapie zelfs achterloopt bij alleen al de inflatie, en dat de secundaire en tertiaire verplichtingen (S&TV; primair = patiënten behandelen/verzorgen) daarin sterk gestegen zijn, in de afgelopen jaren. Hetgeen ook objectief is aangetoond, door de Stichting Economisch Onderzoek, een Erasmus-onderneming. Dus daarin zou een vergoeding vragen op zijn plaats zijn, al is dat natuurlijk wel weer afhankelijk van vraag naar en aanbod van fysiotherapie.

Het Centraal Planbureau heeft echter een onderzoek gedaan naar de oorzaken van de sterke zorgkostenstijging in primair de ziekenhuiszorg, en lijkt daarin tot de conclusie te zijn gekomen dat de eenheidsprijs daarin veel sterker gestegen is dan de algemene prijsontwikkeling. Zonder dat de zorgresultaten (gezonde levensverwachting) daarmee gelijke tred hielden. Duidelijkheid daarover hoop ik binnenkort te krijgen van het CPb, maar of in die zorgsoort ook een registratievergoeding op zijn plaats zou zijn is dus nog een vraag.

Daar komt bij dat van veel secundaire en tertiaire verplichtingen niet duidelijk is, regelmatig zelfs geheel onduidelijk, wat de invloed is op de kwaliteit van de zorg. En dat wel duidelijk is dat ze enorm tijdrovend zijn en een voor veel irritatie zorgen bij de zorgaanbieders.

Het blijft dus eerst zaak om goed te bekijken welke S&TV vervangen kunnen worden door uitkomstassessments (= hoofdzakelijk het ziektelastverloop in de cure, hoofdzakelijk de patiënttevredenheid in de care). Waarbij ik pretendeer dat met de assessmentwerkwijze die ik beschrijf, inclusief resultatenpresentatie, er toch echt een minimum aan benodigde S&TV overblijft.

Overigens ben ik nog wel op zoek naar een partij die het bijbehorende ICT-systeem gaat maken, het 'back end' gedeelte, als daarom door (een) veldpartij(en) of beleidsmakers gevraagd wordt. Wellicht is uw bedrijf dat? De blauwdruk ervoor beschrijf ik al wel op de genoemde pagina.

Top