Tech

Het schriftje van de thuiszorg

Iedereen die bij mevrouw Jansen langs komt, schrijft er belangrijke zaken in op. Voor iedereen toegankelijk, op een vaste plek en in het gezelschap van een pen. Ik heb het over het schriftje van de thuiszorg op de keukentafel. Ontzettend handig maar er kleven ook nadelen aan.

Mantelzorgers en andere helpende handen zijn niet elke dag in huis en missen vaak de meest actuele info. Frustrerend, want ze hebben behoefte aan inzicht en overzicht van de dagelijkse verzorging van een dementerende moeder. Dit blijkt uit het actieonderzoek ‘Helpende handen’.  Ik heb helemaal niets tegen het schriftje -never change a winning team-  maar als je tegenwoordig zelfs zwarte gaten ver weg in het heelal kunt vastleggen, dan moet het toch mogelijk zijn op een eenvoudige manier praktische informatie digitaal met elkaar te delen? Ik zie communicatiemodules als onderdeel van digitale platformen, portalen en persoonlijke gezondheidsomgevingen (PGO’s) als de oplossing.

Partners in communicatie?

Ouderen die kwetsbaar zijn, hebben een netwerk van mensen om zich heen: (klein)kinderen, de huisarts, de wijkverpleegkundige, buren, de tuinman, schoonmaakster, etc. De onderlinge communicatie tussen al deze partners is noodzakelijk, maar is vaak lastig te organiseren. Ook op digitaal gebied. Informatie wordt soms niet vastgelegd in systemen en waar dat wel gebeurt, wordt die informatie niet gedeeld. Het resultaat is dat niemand overzicht heeft. Helpende handen zitten dagelijks met veel vragen waar niet altijd direct antwoord op komt. Hoe is mijn vader de nacht doorgekomen? Wanneer is welke wijkverpleegkundige bij mijn dementerende moeder langs geweest? Hoe vindt de fysio dat het gaat? Heeft de buurman al boodschappen gedaan? Makkelijk kunnen communiceren met iedereen in het netwerk en dit soort informatie uitwisselen maken het zorgen voor minder ingewikkeld.

Van anoloog schriftje naar digitale communicatiemodule

De digitaliseringsslag kan ook het schriftje nieuw leven inblazen. Het integreren van communicatiemodules in opkomende diensten als PGO’s is een mooie oplossing. Wat moet je allemaal kunnen met een communicatiemodule? Drie woorden: communiceren, informeren en samenwerken. Gevoed door het onderzoek ‘Helpende handen’ denk ik als onderdelen van de module aan een kort verslag per bezoek, formeel en informeel chatten en een lijst van vragen die gesteld moeten worden aan de huisarts. Maar ook een agenda voor zowel afspraken met de zorgprofessionals als privéafspraken. De communicatiemodule moet voor iedereen toegankelijk zijn. Dit vraagt om verschillende niveaus van inzage en een modulaire aanpak. De huisarts hoeft bijvoorbeeld niet mee te kijken in de broers- en zussenchat, maar de familie wil wel graag op de hoogte blijven van medische informatie.

Een communicatiemodule biedt helpende handen de kans om makkelijker op een digitale plek zaken voor hun naaste te regelen, het overzicht te behouden en continu te beschikken over actuele informatie. Zo worden mantelzorgers ontzorgd en kunnen ze beter zorgen. Laten we de lat hoog leggen en de kans optimaal benutten om voor het analoge schriftje een waardige opvolger te maken.

Charlotte Schreuder

E-health adviseur bij Nictiz

Charlotte_Schreuder_311

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Marijke Blommendaal

17 mei 2019

Al jaren geleden hadden mijn zussen, broer en ik een 'wiki' om informatie over mijn steeds ouder wordende ouders te delen. In 5 minuten aangemaakt en iedereen kon erbij. Er stond een agenda in, waarop je kon zetten wanneer je er heen ging, een soort voortgaand bericht met 'laatste nieuws'. Daar schreven we ook in welke boodschappen gehaald moesten worden en andere zaken die even geregeld moesten worden. En nog tal van andere pagina's. Goud waard! Alleen was dat alleen voor ons als mantelzorgers en hoefde het niet te voldoen aan allerlei AVG wetgeving. Ik kan me voorstellen dat als je een portaal combineert waarop zowel mantelzorgers als professionals communiceren, dat het ingewikkelder wordt. En, vanuit mijn functie als manager in de eerstelijns gezondheidszorg, weet ik dat het bij mantelzorgers ook verwachtingen kan wekken dat professionals allerlei dialogen gaan voeren met mantelzorgers. Maar dat zijn de knelpunten en die kunnen vast opgelost worden. Lijkt me fijn dat de zorg die we bieden aan kwetsbare mensen, handig gedeeld kan worden.

Michiel KLINGE

21 mei 2019

Mooi betoog Charlotte. Die kant gaan we zeker op.
Wij zijn ook zo’n schriftje tegen gekomen, welke we nu digitaliseren. Dit is het schriftje van Hospital@Home, een zorgprogramma waar kwetsbare ouderen thuis ziekenhuiszorg krijgen wanneer dat nodig en mogelijk is. Dit zorgprogramma wordt nu gepilot in Noord Nederland door UMCG. De arts van het ziekenhuis komt 1x per dag bij de patiënt (bijvoorbeeld met longontsteking en dementie). De verpleegkundige taken worden door de thuiszorgorganisatie uitgevoerd, TSN in dit geval.

Dit betekent dus een extra moeilijkheid, immers 1 patiënt, 1 behandeling en meerdere zorginstellingen, elk met hun eigen EPD. Hier wordt nu dus ook het schriftje gebruikt.

Als Lemon Care, een jonge start-up ontstaan uit een hackathon, lossen we dit op door de gegevens uit de verschillende EPD's samen te brengen in een app. We lezen de gegevens op basis van de ZIB's (Registratie aan de Bron), slaan de data niet op, tonen alleen en daarmee dus realtime. Daarin zijn we anders dan PGO's.

Uiteraard heeft ook de patiënt en de mantelzorger toegang. Wat bovendien mooi is, we maken gebruik van blockchain (ethereum parity) waardoor we de patiënt kunnen laten zien wie toegang heeft tot zijn data en ook wie zijn data geraadpleegd heeft.

Toekomstige uitbreidingen om ook gegevens te kunnen toevoegen en dus communicatie mogelijk te maken, staan in de planning.

Ook ik ben heel benieuwd wanneer we dergelijke toepassingen normaal gaan vinden en dat niet langer zien als de lat hoog leggen.

Michiel Klinge |Lemon Care | Groningen

Top