Abonneer u nu op dé podcast door de redactie van Skipr en Zorgvisie over de gezondheidszorg in Nederland Beluister de afleveringen van Voorzorg hier

Reader Interactions

Reacties 2

  1. Peter Koopman

    De cie Terpstra ziet een “vitale” rol voor baanbemiddellaars ( recrouters ? ). Deze cie ( en ook VWS ) blijft uitgaan van containerbegrippen als “de zorg”, “ een baan “ en “zorgpersoneel”. Naar mijn mening moet men de mensen die professionele zorg behoeven meer zichtbaar maken en de inzet van de onderscheiden vakmensen: bijv. verzorgenden IG, verpleegkundigen of algemeen verzorgenden. En ook de betreffende zorgverlenende organisaties en het beroepsonderwijs daarin betrekken. Dus niet hoog abstract maar kleurrijk en persoonlijk. Weer een functie scheppen als bemiddelaar ( UWV term ? ) lijkt me geen werkzame oplossing. Wel kan een lokale mentor of praktijkbegeleider ( met wat beschikbare uren ) zorgen voor het passend inwerken ( en behouden ) van nieuwe collega’s. Een nationale categoriale CAO voor V&V professionals kan zeker steunend zijn. De commissie geeft voorbeelden van jobcarving: opsplitsing van taken. Dit kan. -op beperkte schaal- wel steunend zijn, maar zonder structureel betrekken van de zorgprofessionals bij deze taaksplitsingen kan hun eigen opgave daardoor ook minder interessant en voor de zorgvrager onoverzichtelijk worden. Niet meer over ons zonder ons pleisters plakken aub!

  2. Frans Fakkers

    We maken het weer veel ingewikkelder dan dat het in de praktijk werkt.
    Tenminste daar waar de wijkzuster nog werkzaam is. De wijkzuster kent de wijk , kent de mensen, weet wat nodig is en zet verplegenden en verzorgenden in vanuit die kennis, Maar ook mantelzorgers kunnen via Samen Leren in de Wijk kennis opdoen om waar mogelijk een helpende hand toe te steken. Zo simpel is het. Zorg voor elkaar is van ons allemaal.