Inhoud | Navigatie | Zoeken | Service links |

Geplaatst op 10 januari 2012 door: Skipr Redactie

NZa wil simpel bekostigingssysteem voor basis-ggz

Met één helder bekostigingssysteem voor de basis-GGZ kunnen meer mensen zorg dicht bij huis krijgen. Dat schrijft de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) in een advies aan de minister.

Dure tweedelijns ggz

Mensen met lichtere en niet-complexe psychische klachten komen nu relatief snel bij duurdere tweedelijns GGZ terecht. De NZa adviseert de minister om de financieringssystemen voor lichte problematiek te vervangen door een uniform systeem met heldere zorgprestaties en vrije prijzen. De DBC-prestaties en tarieven van de specialistische GGZ zijn dan voortaan alleen nog van toepassing op de echt complexe problematiek. Verder nodigt de NZa in het advies partijen uit om met ideeën te komen voor deze nieuwe prestaties voor generalistische GGZ.

Basiszorg

De minister had de NZa om advies gevraagd omdat ze de functie Basis GGZ wil versterken. Aanleiding hiervoor is dat steeds meer mensen met lichtere psychische problemen in de specialistische GGZ terechtkomen en na specialistische behandeling keren te weinig mensen terug naar de basiszorg. Op basis van het advies van de NZa neemt de minister een beslissing over hoe zij de basis GGZ wil versterken. 

Verschillende bekostigingssystemen

Geestelijke gezondheidszorg wordt nu vanuit verschillende systemen bekostigd: vanuit de huisarts, de eerste- en de tweedelijns GGZ. Voor ieder systeem gelden verschillende vergoedingen en eigen bijdrages. Bovendien lopen verzekeraars op tweedelijns GGZ weinig risico, en op eerstelijns GGZ veel meer. Door het huidige systeem worden voor de behandeling van mensen met lichtere en niet-complexe psychische aandoeningen prijzen gerekend worden die bedoeld zijn voor de zware en complexe problematiek van de specialistische tweedelijns GGZ. 

Praktijkondersteuner ggz

De eerste opvang van psychische klachten is nu vaak bij de huisarts. Praktijken kunnen voor psychische screening en diagnostiek een praktijkondersteuner GGZ (POH-GGZ) inzetten. Omdat die betaald wordt uit een opslag op het abonnementstarief van de huisarts en omdat dit een tijdelijke ophoging betreft, zijn huisartsen terughoudend bij het aannemen van een POH-GGZ. Huisartsen hebben zelf vaak geen tijd voor een uitgebreide diagnose en mensen komen zo al snel in de tweedelijns GGZ terecht. GGZ-ondersteuners moeten breder inzetbaar worden, vindt de NZa. Dat kan door de regeling voor POH-GGZ definitief in te voeren en er vrije tarieven te laten gelden. 

Trefwoorden

Bekostiging, Ggz

Meer over dit onderwerp

Reacties (4)


  • Anoniem

    10/01/2012

    #1.  Al deze obstakels vallen in het niet bij het beheersen van het volume. Uit dit stuk blijkt niet hoe de NZa het mogelijk wil maken om mensen die geestelijke gezondheidszorg willen hebben, te onthouden van deze zorg.

    Ik ben er zeker van dat de NZa juist over deze vraag heeft nagedacht. Dus daar zouden wij als lezer graag meer duidelijkheid over hebben.

  • Mitrasing, huisarts

    10/01/2012

    #2.  Hoezo: "Huisartsen hebben zelf vaak geen tijd voor een uitgebreide diagnose en mensen komen zo al snel in de tweedelijns GGZ terecht.`
    Boute bewering. Het inzetten van een POH GGZ door een huisarts neemt een veel te hoge risico met zich mee door de lage vergoeding. Ook van toepassing op POH Somatiek.
    `vrije tarieven` is een eufemisme, welke huisarts heeft afgelopen jaar een tarief niet opgelegd gekregen door zorgverzekeraars? Vergrootglas alleen is niet goed genoeg om die te vinden.

  • Beets

    11/01/2012

    #3.  Volgens mij is het essentieel dat we naar hoger bewustzijn streven van alle zorgverleners, zodat zij inzicht krijgen in hun intenties die leiden tot onnodige hulpverlening of onnodig zware of langdurige (dure)vormen van hulpverlening. Daarmee komt er dan mer capaciteit beschikbaar voor wei het echt nodig heeft.

    Ook aan de patientkant kan verhoging van het bewustzijn van de mensen die niet echt een psychisch probleem hebben, maar gewoon even wat uit balans zijn n in die fase hulp zoeken leiden tot vermindering van het beroep dat gedaan wordt op de GGZ voorzieningen.

    M.i. is dus het stmuleren van bewustzinjsverhoging en effectief middel om p termijn kosten te beparen op de gezondheidszorg, overigens niet alleen de GGZ.

    m.v.g. Jaap Beets

  • KOOPMAN

    11/01/2012

    #4.  "Mensen met lichtere en niet-complexe psychische klachten", dat klinkt eenvoudig. Cliënten kunnen deze klachten als complex duiden en hopen op zeer deskundige hulp."Het begrip "psychische klachten" is multi-interpretabel en voer voor vele "deskundigen". Als we (NZa) kijken naar de bekostiging van het resultaat, dan kunnen effectieve behandelvormen beter centraal staan in deze afweging. De "hulp" van mantelzorgers en van niet-BIGprofessionals is niet of nauwelijks toetsbaar. Het 'babbelen" met mensen die bijvoorbeeld in de put zitten geeft wel steun. Naar mijn mening dient er echter gegarandeerd goede diagnostiek plaats te vinden alvorens er over bekostiging van hulp bij lichte klachten beslist wordt. In het verleden werd 40 % van de WAO-ers wegens psychische redenen afgekeurd. De meesten waren niet gezien door een erkend diagnosticus.


Schrijf zelf een reactie