ACTUEEL

CVZ-advies doet debat medicijnkosten oplaaien

CVZ-advies doet debat medicijnkosten oplaaien

Het conceptadvies van het College voor zorgverzekeringen (CVZ) over het schrappen van de vergoeding voor bepaalde dure geneesmiddelen heeft tot felle reacties geleid. Volgens critici is het voorstel onethisch en ondergraaft het het solidairtietsbeginsel. Anderen noemen de overweging van het CVZ moedig.

De oppositie in de Tweede Kamer heeft aangekondigd opheldering te willen over de hoge kosten van bepaalde medicijnen. Het College voor zorgverzekeringen (CVZ) pleit volgens de NOS in een conceptadvies voor het stoppen van de vergoeding van bepaalde dure medicijnen voor enkele zeldzame ziekten. De Tweede Kamer is zo ver nog niet. PVV, SP en GroenLinks zijn ertegen. "Zieke mensen hebben recht op medicijnen, ook als die duur zijn! Pak de bureaucratie in de zorg maar aan!", twitterde PVV-leider Geert Wilders. Hij uit ook harde kritiek op het CVZ, dat hij onethisch gedrag verwijt.

De medicijnen die CVZ niet langer zou willen vergoeden, zijn bedoeld ter behandeling van de ziekte van Pompe of de ziekte van Fabry. Op jaarbasis kost de behandeling voor een patiënt met Pompe tussen de 400.000 en 700.000 euro. Die voor iemand met Fabry kost zo'n 200.000 euro. In totaal gaat het om 11 miljoen euro op jaarbasis in Nederland.

Basisverzekering

De SP vindt dat de prijs van het medicijn er niet toe doet. "Mensen met een zeldzame ziekte en dure geneesmiddelen moeten een beroep kunnen doen op de solidariteit in de basisverzekering. Je kiest niet voor een zeldzame ziekte", zei SP-Kamerlid Renske Leijten tegen BNR Nieuwsradio.

Verhouding kosten en werking

Eeke van der Veen (PvdA) vindt het "niet zo gek'' dat het CVZ heeft gekeken naar de verhouding tussen de kosten van een medicijn en de werking. Hij stelt dat sommige medicijnen de kans vergroten om 2 jaar langer te leven, maar dan omgerekend wel 15 miljoen euro per jaar kosten. Van der Veen wil weten waarom sommige medicijnen zo "belachelijk duur'' zijn. "De farmaceutisch industrie kan niet zomaar z'n gang gaan.''

Snijden in bureaucratie

Ook Leijten weet wel waar ze wil beginnen. "Het geld klotst in de sector over de randen, alleen de verkeerde kanten op.'' Wat haar betreft moet er gesneden worden in bureaucratie en vergoedingen aan specialisten. "Het geld wordt niet verspild bij de patiënt.''

Hoge prijs

"De hamvraag is waarom een medicijn 7 ton per jaar per persoon moet kosten'', stelt GroenLinks. "Dat komt deels door onderzoekskosten, maar ook omdat het tot nu toe het enige medicijn is en er geen goedkopere alternatieven zijn. Een farmaceutisch bedrijf kan daardoor elke prijs vragen.'' Gezondheidseconoom Wim Groot noemt het ter discussie stellen van bepaalde vergoedingen, zoals het CVZ in het conceptadvies doet, op BNR Nieuwsradio "een moedige stap". "Een modaal gezin betaalt inmiddels al een kwart van z'n inkomen aan de gezondheidszorg", aldus Groot. "Die zitten er echt niet op te wachten om nog veel meer voor gezondheidszorg te moeten betalen."
Ook voorzitter Rien Meijerink van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) acht een verder debat over collectief te vergoeden geneesmiddelen onvermijdelijk. “Kijk systematisch naar de kosten en baten in de zorg, de gezondheidswinst," adviseert Meijerink op de RVZ-site. "Maar òòk naar de rechtvaardigheid en de ethische kant van de vergoeding van dure geneesmiddelen”. 

Farmaceuten reageren

De farmaceutische bedrijven Genzyme en Shire, die de medicijnen tegen de ziekte van Pompe en de ziekte van Fabry maken, hebben ook commentaar op het CVZ-advies. Genzyme zou het onverantwoord vinden “om patiënten met deze ernstige ziekten een effectieve therapie te onthouden uitsluitend en alleen op basis van financiële afwegingen, terwijl die geneesmiddelen wel gewoon beschikbaar zijn." Dat meldt de NOS op basis van een schriftelijke reactie van het bedrijf. De fabrikant maakt Myozyme, het medicijn tegen Pompe en Fabrazyme, een van de twee middelen tegen de ziekte van Fabry.

Shire, producent van Replagal, het andere medicijn tegen de ziekte van Fabry, zegt het advies van het CVZ onacceptabel te vinden, meldt de NOS. "De prijs van de middelen wijkt niet af van wat jaren geleden is aangekondigd, toen in Europees verband werd besloten om middelen te gaan ontwikkelen tegen deze zeldzame ziekten."

Patiënt

Patiënt Gijsbers die de ziekte van Pompke heeft wordt slachtoffer als de minister het CVZ-advies overneemt. Gijsbers vindt de redenatie van het CVZ - 40 jaar behandelen voor 2 jaar langer leven-  niet kloppen: “Het gaat niet zozeer om het langer leven alleen. Het gaat ook over de kwaliteit van leven. Zonder de Myozyme zijn wij, Pompe-patiënten, veel sneller aangewezen op hulp, hulpmiddelen, e.d. Pompe betekent niet alleen maar een korter leven, maar ook een leven met toenemende beperkingen, motorisch, maar ook ademhalingsorgaan wordt aangetast, nier- lever- en hartfuncties worden minder, kortom, de ziekte van Pompe tast uiteindelijk het algehele functioneren aan. Hulpbehoevendheid/afhankelijkheid kost ook geld”, aldus Gijsbers in een reactie op Skipr. (Skipr/ANP)

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Ses

31 juli 2012

Verschrikkelijk, je zal maar deze ziekte hebben.
Ben het helemaal eens met Renske Leijten, een zeldzame ziekte kies je niet voor. Onze dochter heeft ook een zeldzame en voor haar moeilijk te behandelen ziekte, er is geen gerichte medicatie wat bij haar werkt. Dus morfine en alle andere pijnstillers, en veel eigen bijdragen. Kwaliteit van leven is er ook niet meer. Ik begrijp ook niet hoe dat kan dat bepaalde medicatie zo duur moet zijn. Kan daar niet eens onderzoek naar gedaan worden?

Anoniem

31 juli 2012

Het begint bij bovenstaande ziekten, en dan volgen er steeds meer andere medicijnen ook voor andere ziektes.
Pas maar op!! Dit is het begin!

tjark reininga

31 juli 2012

moeten we de RVZ van verdenken dat zij, zoals wel vaker gebeurt, om de discussie open te breken maatregelen gekozen heeft waarvan bij voorbaat duidelijk was dat de publieke opinie, en in haar kielzog de politiek, er tegen te hoop zou lopen? om nadat deze voorstellen verworpen zijn, te komen met de 'kleine ingrepen', waarvan al zoveel vaker is geopperd dat er op bezuinigd zou kunnen worden.

curieus aan het voorstel is vooral, dat de dekking voor volwassen patiënten wordt beëindigd, maar medicatie van pasgeborenen wel in het basispakket blijft. kan dit, omdat pasgborenen door medicatie voor de rest van hun leven van het gebrek verlost zijn? of gokt de RVZ er wellicht op, dat voor en door deze patiënten een nieuwe vorm van verzekering ontstaat, die de kosten op zich neemt als de vergoeding aan 'pasgeborenen' stopt (zoiets als de broodfondsen die in ZZP'kringen opgeld doen)? en waar legt de raad de grens dan?

Huib G. van den Doel, oud-direkteur Nationale ZiekenhuisRaad

31 juli 2012

Reeds in de tachtiger jaren heeft de Stichting GZ'82, onder faveur van de Nationale ZiekenhuisRaad en het Nederlands ZiekenhuisInstituut in een breed gedragen congres de grenzen van de zorg aangegegven, zopals thamns, dertig jaar later, door CVZ wordt gedaan.NOg steeds wil men mniet luisteren en blijft men denken dat de bomen tot de hemel; groeien.De avdiesorganen en het komende kabinet moeten nu doorpakken en een systeem opzetten om de kosten af te wegen tegen de gezondheidswinst. Tevens moet de gehele gezondheidszorg drastisch hervormd worden. Financiële prikkels zijn niet zozeer nodig voor patiënten maar meer voor de aanbieders van de zorg. Medisch specialisten kunnen beter in loondienst. De aanbod verhogende invloed van de farmaceutische industrie moet aan banden worden gelegd, en de patiënt moet zelf de gelegenheid krijgen goedkopere alternatieven in de zorg te kiezen.

Bonnier

31 juli 2012

Dat de discussie over de grenzen van de zorg wordt aangezet door CVZ is iets, wat al jaren geleden had moeten gebeuren. Nu het economisch minder gaat begint men ermee, maar het is geen probleem van vandaag, maar iets, wat al langer speelt. Nu het politiek komkommertijd is, immers iedereen is op vakantie en maakt zich op voor de verkiezingen, kunnen de politieke experts er tenminste weer vrolijk over twitteren en allerlei niet terzake en niets met het probleem te doen hebbend opmerkingen erover maken. Het fundamentele probleem is en blijft, wat is een mensenleven waard en hebben wij dat als gemeenschap er voor over.

van Lankeren

6 augustus 2012


Huib G. van den Doel, oud-direkteur Nationale ZiekenhuisRaad #4.

Ik ben het met je eens. Begin bij indicatie en zet door een onafhankelijke nurse practitioner op een rijtje welke mogelijkheden er kunnen worden uitgezet. Zo kan de klant meekijken naar de voor hem/haar meest haalbare vorm. Financieel moet het niet uitmaken of je rijk of arm bent. Ik ben van mening dat je bijdrage aan de gezondheidszorg een percentage van je bestaansinkomen moet zijn. Niks belastingopgave of tegemoetkomingen... betekent alleen maar stress en een probleem hoe je aan het geld komt.

Er zijn nog zoveel problematieken die geen naam hebben en daardoor "nog niet bestaan". En hier hebben we het over geneesmiddelen of onderhoudsdoses om een leefbaar leven mogelijk te maken of in stand te houden. Maar medicijnen die moeten worden ingespoten of andere hulpmiddelen.... die worden ook steeds minder vergoed of moet je eerst het basisbedrag voor besteden.

Ik zie het bij mensen met een stoma. Al wordt de bijdrage 6.000 euro per jaar, dan moeten ze dat altijd betalen, want dat is wel het minimum bedrag dat ze nodig hebben.

Anoniem

8 augustus 2012

Erg triest het college van geleerden die naar alle waarschijnlijkheid nog een forse vergoeding krijgen ook. Ik schaam me dat dit soort discussies in een ogenschijnlijk geciviliseerde samenleving oplaaien. We gooien voor miljoenen aan niet gebruikte en goed verpakte medicijnen weg, staan toe dat directies van ziekenhuizen e.d. met exhorbitante vergoedingen wegkomen terwijll de handen aan het bed minder worden. Wat is de volgende doelgroep om te bezuinigen ? Onnodige doorverwijzingen voorkomen, medicijnen niet meer vernietigen enz dan hoeven we niet te denken aan het niet vergoeden van medicijnen voor mensen met een zeldsame ziekte.

Top