ACTUEEL

Grote spelers op lijst falende verpleeghuizen

Grote spelers op lijst falende verpleeghuizen

Tussen de verpleeghuisinstellingen die onder verscherpt toezicht van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) blijven, staan een aantal grote zorgaanbieders, zoals Stichting Laurens en Stichting Humanitas. De IGZ maakte dinsdagavond de namen bekend.

De inspectie heeft het afgelopen jaar extra toezicht gehouden op 150 verpleeghuisinstellingen. Uit het rapport hierover bleek maandag dat de inspectie zeer grote zorgen heeft over elf instellingen. Deze instellingen zijn, naast Laurens en Humanitas, Zorggroep Groningen, Stichting Zorggroep Florence, Stichting WoonZorgcentra Haaglanden (WZH), Stichting Beweging 3.0, Stichting Antroz, antroposofische woonzorggroep, Stichting IJsselheem Holding, Stichting Amstelring Groep, Evean Zorg Amsterdam en Careyn.

WZH is de instelling waar de vader van staatssecretaris Van Rijn wordt verzorgd. Hij was het ook die samen met medebewoner Ben Oude Nijhuis de noodklok luidde over de toestand in sommige verpleeghuizen.

Categoriën

Nog eens 38 verpleeghuizen doen het niet goed genoeg en blijven ook onder toezicht staan.

Op de lijst van de inspectie zijn de 150 verpleeghuisinstellingen ingedeeld in vier categoriën, van 1 tot en met vier. De organisaties in categorie 1 blijven onder intensief vervolgtoezicht, die in 2 blijven onder vervolgtoezicht, die in 3 zijn in afwachting van het resultaatsverslag of er al dan niet vervolgtoezicht nodig is, en bij die in categorie 4 is het toezichttraject afgesloten.

Veiligheid

Van de 150 onderzochte zorgorganisaties heeft een derde te weinig oog voor de kwaliteit en veiligheid van de zorg en weet zich niet goed te verbeteren. Bijna de helft meldt fouten niet of gebruikt deze informatie niet om de kwaliteit te verbeteren. In bijna 60 van de 150 instellingen voert het verplegend personeel geen tweede controle uit bij het toedienen van risicovolle medicijnen.

De samenstelling van de lijst geeft de stand van zaken weer op 15 maart 2016. De inspectie wijst erop dat de situatie inmiddels gewijzigd kan zijn.

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Klaas Pool

6 juli 2016

OK, de lijst van de inspectie is gepubliceerd, dat weten we dan. Maar is naming & shaming de oplossing, of gaan we er met elkaar de schouders onder zetten en zorgen dat het echt goed komt? Maak gebruik van elkaars kennis en kunde, en zet kwetsbaarheid om in kracht, gericht op waardige en kwalitatieve zorg. Gezonde zorg in een gezonde organisatie.

Gijs van Loef

6 juli 2016

De inspectie heeft haar werk gedaan, tot zover: prima. Nu kiest het ministerie kiest voor actieve mediacommunicatie vanuit de transparantiefilosofie die onlosmakelijk verbonden is met de gedachte dat de zorg een open markt is en dat wij zorgconsumenten zijn. Er zijn een aantal vervelende konsekwenties: gedemotiveerd personeel, een media-klopjacht, het ontstaan van onjuiste informatie door gebrek aan inzicht, meer checks/controles en dus meer bureaucratie en dus minder budget voor de zorg... Het ministerie kan ook kiezen voor een strategie van minder ruchtbaarheid geven, ceteris paribus. En hier wringt de schoen. Wat is nu wijsheid? Ik heb zo mijn twijfels...

Maaike Horsten

6 juli 2016

Inderdaad, vallen en fouten maken is niet zo erg, maar blijven liggen en niet van je fouten leren is wel erg. Dus nu op staan en kijken wat we van elkaar kunnen leren.

R. M. Dalmijn

6 juli 2016

Zaterdag, middeleeuws Den Haag en een stoere blonde mevrouw . Veel mannen in blauwe blazers en uniform. Jaren eerder waren zij in voormalig Joegoslavië zonder duidelijke bevelslijn, materiaal en politieke ondersteuning op pad gestuurd. Voor velen tot op deze dag een drama.
Ik denk geregeld aan hen wanneer ik theoretisch volledig onvoorbereide , goed willende mbo gebrevetteerden zie tobben.
Na 4 maanden al afscheid moeten nemen van een inmiddels dierbare oudere. Verdriet, als bij familie en patiënt zelf.
Het Srebrenica van de zorg met een frontcommandant , platgegooid door papier, richtlijnen, dwangbevelen en een elke dag veranderende wet en regelgeving. Een bevelvoerend officier, die de staven bewust klein wil houden , een dagtaak heeft aan het adequaat reageren op een berichtenvloed van in en externe toezichthouders.
Maar gelukkig heeft VWS ook een Hennis.

Roel Klap

7 juli 2016

Leren van fouten en gebruik maken van elkaars kennis en kunde is normaal een goed uitgangspunt maar net doen of de problemen van dit moment bij de verpleeghuisinstellingen pas onlangs ontstaan zijn gaat mij te ver. De discussie over de kwaliteit is pas op gang gekomen na vele jaren van klachten van cliënten, hun familie en kritisch personeel. Pas nadat die de media zochten werden de verantwoordelijken wakker. In plaats van handelen gingen zij zich, veelal beroepend op ingewikkelde en vaak veranderende wet- en regelgeving en te weinig budget, verdedigen en vergoelijkten daarmee de situatie. De laatste tijd zijn de onderlinge verschillen tussen instellingen steeds meer inzichtelijk geworden. Daarmee wordt ook aangetoond dat er instellingen zijn die onder het zelfde regime wel aan de kwaliteits- en veiligheidsstandaarden kunnen voldoen. Noem het "blamen and shamen" maar volgens mij hebben de cliënten en de maatschappij recht op dit soort informatie. Daarnaast hebben de cliënten die in een afhankelijke positie terecht gekomen zijn ook het recht dat er iemand over de schouders meekijkt of alles grosso modo een beetje verloopt zoals het hoort of we met elkaar afgesproken hebben. De opmerking dat dit soort berichtgeving demotiverend op het personeel zou werken onderschrijf ik al helemaal niet omdat ik me nauwelijks kan voorstellen dat deze gemotiveerd raken of blijven in een klimaat waar de kwaliteit en veiligheid ver te zoeken is. Dit gaat immers vooral ook hun aan. Mijn ervaring heeft me geleerd dat iets wat al vele jaren misgaat, niet binnen een paar maanden opgelost kan worden. De praktijk zal het leren...

Top