Reader Interactions

Reacties 2

  1. AvatarPeter Koopman

    Prima dat hier op een heldere manier zichtbaar wordt dat “verpleeg”-huizen vooral “draaien” op de “papieren” van dit para-verpleegkundig beroep: verzorgende IG. ! Hun rol in deze barre Covid tijd ontgaat velen omdat de “IC-bedden” ( we tellen vaak de bedden en niet de patiënten ) in de pers en bij de politiek de belangstelling hebben.

  2. AvatarJP de Breed

    Beste Marieke/ Henk,
    Wat mooi dat jullie aandacht vragen voor deze groep zorgproffesionals die een essentieel onderdeel zijn van de VVT, en wellicht ook andere sectoren, geworden bij het gebrek aan verpleegkundige.
    Verzorgende IG worden door zorgorgani- saties ingezet in de organisatiesstructuur in de rol van verpleegkundige in de volgende rollen; oudste van dienst veel al zelf beslissing moeten nemen bij (acute) situaties daarnaast de toegevoegde taken als receptionist/ telefonist, beveiliger voor de brand-/ sluitronde, ontvangst medicatie/ inboeken geleverde medicatie, ect. waneer deze functie om kosten reductie niet meer in dienst zijn en daarnaast en oohh. ja natuurlijk de (eind verantwoordelijkheid) zorg voor één/ twee afdeling met gemiddeld 25 zorgvragers).

    Sommige collegas hebben zich voldoende bijgeschoold/ werkervaring opgebouwd om deze rol op hun schouders te kunnen nemen en juist te kunnen acteren op onverwachte situaties.
    In de praktijk zie ik dat vele door gebrek aan erkenning van dit probleem en dus gebrek aan adequaat inwerken/ (bij)scholling hun weg hier in zelf moeten vinden/ ervaren (overleven?)

    Tot op heden heeft zich nog geen werkgevers-/beroepsorganisatie/ vakbond zich druk gemaakt om deze groep zorgverleners.
    Kennelijk komt het een ieder goed uit dat een zorgproffesional, bij gebrek aan …., functioneel word ingezet in een functie zonder adequate scholling (Verzorgende IG scholling loopt achter op de functie in de dagelijkse praktijk!!, erkenning (opleiding/ beroeps titel in het BIG register + betaling (CAO Fw schaal 40/45 i.p.v. 35), ect.
    Niet gek dat dat de instroom van goed gemotiveerde en gedreven mensen achter blijft op de wens van uit een chronisch onderbezette collegas op de werkvloer.

    Hoppelijk gaat deze publicatie en lopende onderzoek naar wat er leeft bij deze zorgproffesionals dit “ongezonde” beeld van een prachtig beroep zeer spoedig veranderen.