BLOG

Geld is het probleem niet in de zorg

Geld is het probleem niet in de zorg

Geld is het probleem niet in de zorg. Veel gepensioneerden beginnen welvarend aan hun oude dag. Ze consumeren er vrolijk op los. “Maar zodra hun laatste dure jaar aanbreekt en zij verzorging of verpleging nodig hebben, houden ze de hand op bij de overheid. Dan doen ze een beroep op de solidariteit van de generaties die na ons komen.”

Scheidend SER-voorzitter Alexander Rinnooy Kan wil daar op zijn minst een groot vraagteken bij zetten. (Interview ‘Sommige ouderen worden slapend rijk, Skipr magazine, 7/8 juli 2012, pagina 20). De ouderenzorg zelf heeft het afgelopen jaar de grootste moeite gehad om voor de plots beschikbare honderden ‘gedoogmiljoenen’ extra handen aan het bed te vinden.

Budgetten gehandicaptenzorg

Of neem de gehandicaptenzorg, waarover Skipr een ontmoeting met afzwaaiende bestuurders arrangeerde: “Hoe somber de vooruitzichten soms waren, het kwartet bestuurders geeft unisono aan dat hun organisaties nooit in budget zijn teruggegaan. Elk jaar namen de budgetten toe.” (Skipr magazine, 7/8 juli 2012, pagina 53)

'Werkloze innovatiemiljoenen’

Geld is het probleem niet in de zorg. Honderden miljoenen euro’s voor innovatie klotsen tegen de spreekwoordelijke plinten. Investeerders kunnen hun geld niet kwijt. Vernieuwers weten de middelen slechts druppelsgewijs af te tappen bij participatiemaatschappijen, investeringsfondsen en venture kapitalisten. Het mer à boire voor de echte ondernemers ligt er rimpelloos bij. (Coververhaal ‘Werkloze innovatiemiljoenen’, Skipr magazine, 7/8 juli 2012, pagina 10).

Geld is het probleem niet. Een wonderlijke constatering in een periode waarin iedereen zich grote zorgen maakt over de betaalbaarheid en houdbaarheid van de zorg. Niet de beschikbaarheid van geld is het probleem, maar de verdeling ervan. Hamvraag: wie zal dat betalen?

Ruud Koolen
hoofdredacteur Skipr

Bestel dit nummer van Skipr magazine of neem een abonnement

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Koo Koningsberger

9 juli 2012

Ik ben het met de titel van dit artikel eens, het probleem in de ouderenzorg is niet het geld maar het vasthouden door alle actoren aan het oude model dat aanbodgerichte intituties verantwoordelijk zijn voor diensten en producten. En dat burgers/cliënten passieve afnemers zijn. We moeten toe naar een transitie in de domeinen zorg/welzijn en wonen, waarin we investeren in sociale innovatie en burgerkracht. Burgers moeten zich weer zelf verantwoordelijk gaan voelen voor het organiseren van de nodige arrangementen in de laatste levensfase. En instellingen moeten ze daarbij actief helpen! Nieuwe Oude Dag (NOD) is een coalitie van PGGM, Rabobank, ActiZ en AT Osborne die ik mocht helpen smeden. NOD heeft als doel burgerinitiatieven en buurtondernemingen te bevorderen in de domeinen zorg, welzijn en wonen. Kleinschalige en menselijke concepten voor en door ouderen kunnen een 'tegenbeweging' van de institutionele en grootschalige aanbodstructuren teweegbrengen. Instituties moeten uit hun comfortzone komen waarin systemen en versnipperde producten en diensten worden aangeboden. De tijd is rijp voor actieve burgers die als coproducenten zelf verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van innovatieve concepten, in samenwerking met buurtgenoten, vrijwilligers, innovatieve ondernemers. NOD heeft ervoor gekozen in de stad Utrecht te starten met voorbeelpraktijken. We willen 'bewijzen' dat deze paradigmaverandering mogelijk is en zoeken contact met burgers, professionals, vrijwilligers en ondernemers die deze buurt/burgerinitiatieven tot ontwikkeling willen brengen. Partners van NOD Utrecht zijn - naast de landelijke partners - onder meer de Kamer van Koophandel Midden Nederland, de Vrijwilligerscentrale Utrecht, de samenwerkende ouderenbonden (Cosbo-stad-Utrecht) en de Universiteit voor Humanistiek.
Koo Koningsberger, Koningsberger Consult, kwartiermaker Nieuwe Oude Dag.
06 40 46 87 30

koole

9 juli 2012

Veel gepensioneerden zwemmen inderdaad in het geld en proberen desondanks hun zorgkosten op de gemeenschap af te wentelen. Als ik even naar mijn eigen ouders van ca. 75 kijk; groot huis ingeruild voor appartement, geen woonlasten meer en 2 ton overgehouden, sinds 59 een volledig pensioen op basis van laatst verdiende salaris en toch bij alles klagen dat 'het' allemaal zo duur is geworden! Aanpakken deze categorie ouderen! Ze leven feitelijk al sinds hun 59-ste op de zak van hun kinderen, die samen met partner fulltime moeten werken om 4 ton hypotheek te kunnen ophoesten (voor dat grote huis) en straks met een minimaal pensioentje en een onbetaalbaar zorgstelsel oud mogen worden.

otto reuchlin

9 juli 2012

Beste Ruud Koolen,

U schrijft: geld niet het probleem in de zorg.

Bent u geïnteresseerd om mijn laatste blog op te nemen? Deze ligt qua strekking deels in het verlengde. Het gaat niet (alleen) om geld, het gaat ook om aanpak: http://www.ottoreuchlin.nl/2012/07/small-is-beautiful-leve-de-patient-leve-de-markt/ Small is beautiful: leve de patiënt, leve de markt.

Een citaat: 'Buurtzorg Nederland blijft een prachtvoorbeeld. De organisatie concurreert om opdrachten van gemeenten. Marktwerking! De wijkverpleegkundigen organiseren vervolgens zelf hun werk, binnen een bepaald budget. Dit model blijkt razend succesvol: goed én voordelig. Het lijkt Zeeuws meisje wel. Tal van andere landen nemen het nu over. Buurtzorg is net zo’n Hollandse exporthit als Big Brother.'

Met vriendelijke groet,

Otto Reuchlin

Stel

15 juli 2012

Geld, innovatiekracht en gemeenten

Vanuit mijn ervaring met praktische zorgvernieuwing ben ik het met Koole eens dat geld in elk geval niet het enige probleem is in de gezondheidszorg. In de zorg voor ouderen wordt ook naar mijn beleving met te weinig kracht en te te weinig 'breed' geinnoveerd.
Het versnipperde veld van aanbieders van woon, welzijns en zorg-diensten is daarvoor teveel primair met de eigen -veelal prima- activiteiten bezig.
Patiënten, consumenten en burgers geven ook slechts beperkt gebundelde inbreng voor structurele en duurzame vernieuwing.

Vraag is waar de noodzakelijke impuls voor diepergaande verbetering dan wel vandaan moet komen.
Naar mijn mening zouden de gemeenten daar een veel sterkere rol in moeten gaan vervullen. Ook in regie naar financiers en verzekeraars rond wonen, welzijn en zorg.
Dit vraagt naast een minimum schaalgrootte om sterke capaciteiten van ambtenaren en bestuurders.

Met de snel toenemende taken en verantwoordelijkheden van gemeenten op het terren van zorg ligt hier een grote opgave. Dat kost ook het nodige, maar is voorwaarde voor 'baet' van zinnige zorgverbetering.

Top