BLOG

Bureaucratie is valkuil voor outcome-financiering

Bureaucratie is valkuil voor outcome-financiering

In januari is in de ziekenhuizen de prestatiebekostiging ingevoerd en het B-segment uitgebreid tot 70 procent. De ervaring van de afgelopen jaren leert dat bij contracten de prijzen zich heel behoorlijk ontwikkelen, maar dat vooral het volume van de verleende zorg pijlsnel stijgt.

Prestatiebekostiging en kwaliteit

Prestatiebekostiging heeft het grote voordeel dat duidelijk is wat er betaald wordt: boter bij de vis. Maar het zegt nog te weinig over de geleverde kwaliteit. En zet ook geen rem op het volume, sterker nog: het kan volumegroei zelfs aanmoedigen.

Motie 'outcome’-financiering

Dit is de reden geweest dat ik bij de begrotingsbehandeling een motie heb in gediend om uiterlijk in de tweede helft van dit decennium ‘outcome’-financiering te hebben. Alleen het resultaat van medisch handelen wordt dan bekostigd, dus niet de medische handeling zelf. De motie werd breed ondersteund.

Zinnige en zuinige zorg

De afgelopen maanden is duidelijk geworden hoe noodzakelijk de stap naar outcome-financiering is. De discussie over zinnige en zuinige zorg, pleidooien voor gepast gebruik, het wijst in deze richting. Ook het onderzoek van voormalig minister Ab Klink, die aangeeft dat artsen soms ook de handen in de zakken moeten houden, past binnen de sfeer van de outcome-financiering. En last but not least, het debat over de dure medicijnen voor zeldzame ziekten. Mensen met een zeldzame ziekte hebben evenveel recht op een goede behandeling als mensen die lijden aan een aandoening die veel meer voorkomt. Maar ook hier zou outcome-financiering behulpzaam zijn.

Resultaat behandeling

Er komt nog heel wat bij kijken voordat we zover zijn. Een noodzakelijke voorwaarde is dat er duidelijkheid is over wat het resultaat van medisch handelen is, dat bekostigd wordt.  Hierover moet consensus zijn. Het zal duidelijk zijn dat de beroepsgroepen hierbij de leiding moeten nemen. Zij hebben verstand van het goede medische handelen, politici niet.

Richtlijnen

Het is dan ook van essentieel belang dat er voor elk medisch handelen richtlijnen zijn. Noodzakelijk om te bekijken of de zorgverzekeraars de goede zorg inkopen, maar ook als basis om het resultaat van medisch handelen te kunnen bekostigen. Dat zal de nodige tijd in beslag nemen.

Bureaucratie als valkuil

Het denken gaat al jaren in deze richting. De RVZ heeft hierin ook het voortouw genomen. Er is één heel grote valkuil: bureaucratie. Terecht wordt gemopperd op de papieren rompslomp, op de bureaucratie bij de DBC’s en ook bij de DOT’s .  Richtlijnen maken, implementeren en nakomen zal ook gemakkelijk kunnen leiden tot meer bureaucratie. Om de resultaten van medisch handelen te kunnen beoordelen, zal er een bepaalde mate van verslaglegging moeten zijn. Bureaucratie ligt dan op de loer. Het zal van het allergrootste belang zijn om de outcome-financiering mogelijk te maken zonder daarbij in de valkuil van de bureaucratie te vervallen. Het opstellen van vakkundige standaards is slechts de helft van de opdracht, de andere helft is om dit te doen met een summiere verslaglegging.

Margreet Smilde

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

11 september 2012

Outcomes zijn niet goed meetbaar zoals iedere onderzoeker weet. De motie is een typisch voorbeeld van goedkoop winstbejag. Wat ben ik blij dat het CDA wordt gedecimeerd na deze verkiezingen, en dat deze partij en deze mevrouw geen verdere schade zal kunnen aanrichten.

Anoniem

12 september 2012

Outcomes zijn inderdaad niet goed meetbaar.

Als een zorgaanbieder de gegevens een jaar lang verzamelt, dan geeft dat natuurlijk wel enig inzicht.
Lastig zal het wel worden hoe omgegaan moet worden met complexe problematiek (met een laag succespercentage). Ofwel, appels moeten met appels worden vergeleken...

Nog lastiger wordt het om outcomes te vertalen naar individuele prestaties (DBC's /DOT zorgproducten). Volgens mij is dat niet mogelijk...

Het enige wat je dan kan doen is een bonus of korting geven aan zorgaanbieders met goede of slechte resultaten. Daarmee krijgt kwaliteit weer (iets) meer aandacht. Da's natuurlijk een goede zaak!

Maar of je dat 'outcome financiering' kan noemen...

'outcome financiering' is m.i. gewoon weer een buzz-woordje. Een hype van politici die denken het ei van columbus te hebben gevonden.

Antoinette Vietsch

12 september 2012

Indien deze motie breed ondersteund werd, dan is de politiek wel erg ver van de praktijk geraakt.

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

12 september 2012

Uitkomsten ('outcomes') zijn wel degelijk te meten. Ik neem een patiënt met een schouderklacht als voorbeeld. Men late de patiënt tijdens het eerste consult bij de orthopeed de Nederlandse versie van de Shoulder Disability Questionnaire invullen, eventueel aangevuld met een kort pijnvragenlijstje.

Diezelfde vragenlijstjes laat men weer invullen als de orthopeed uitbehandeld is of als de patiënt naar een andere specialist wil. De medische ziekenhuisdifferentiaaldiagnose wordt aan de verschilscore gekoppeld, en men kan uitstekend appels met appels vergelijken. De correctie voor de demografische variabelen doet de zorgverzekeraar zelf.

Men kan de differentiaaldiagnose nog verder differentiëren door er speciaalcodes aan vast te plakken vanwege complicerende relevante omstandigheden. En door de implementatie van uitkomstfinanciering (zoals het heette in de motie) kan het huidige systeem van DBc's/DOT opgeheven worden.

Ook voor diverse interne klachten zijn al dergelijke vragenlijsten ontwikkeld. En er is recentelijk een Universele Ziektelastschaal (UZschaal) ontwikkeld, zie www.gezondezorg.org/kwaliteitsmeting.php. De UZschaal is zeer kort en kan de bureaucratie tot een minimum beperken.

Waar mw. Smilde m.i. echter een denkfout maakt is als ze impliciet stelt dat uitkomstfinanciering niet goed mogelijk zou zijn zonder ontwikkeling en implementatie van medische richtlijnen. Dat lijkt mij heel goed mogelijk. Alleen zullen die specialisten die de richtlijnen op gezette tijden raadplegen waarschijnlijk als kosteneffectiever uit de bus komen dan zij die dat niet doen.

Ik ga er dan wel van uit dat er voldoende wetenschappelijk onderzoek is gedaan om van een nuttige richtlijn te kunnen spreken, wat lang niet altijd het geval is. Maar uitkomstfinanciering kan m.i. los gezien worden van de beschikbaarheid en implementatie van richtlijnen.

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

12 september 2012

Correctie: de laatste zin van de voorlaatste alinea moet luiden:

Die specialisten die de richtlijnen op gezette tijden raadplegen -- wat bij het vak hoort -- zullen dan waarschijnlijk als kosteneffectiever uit de bus komen dan zij die dat niet doen. Maar gezien dat er naar verluidt in Nederland een overcapaciteit is van zo'n 15 ziekenhuizen is dat geen probleem. En anders gaan de niet-raadplegende specialisten vanzelf de richtlijnen wel raadplegen.

Top