BLOG

Bezuinigingsvoorstellen: preken voor eigen parochie

Bezuinigingsvoorstellen: preken voor eigen parochie

De oproep aan het veld van minister Schippers in Buitenhof om zelf met bezuinigingsvoorstellen voor de zorg te komen, heeft gretig opvolging gekregen. Misschien een beetje té gretig.

Want de voorstellen die de minister tot nu toe heeft ontvangen, hadden voornamelijk een hoog “Oratio pro domo”-(OPD)gehalte. In simpel Nederlands gesteld: preken voor eigen parochie. De huisartsen en fysiotherapeuten bijvoorbeeld vinden dat vooral de zorg in de eerste lijn moet worden versterkt. Ook de tandartsen kunnen wonderen verrichten als zij de patiënten maar vaak genoeg in de mond kijken. De NPCF vindt dat de patiënt buiten schot moet blijven zolang nog voor miljarden aan ondoelmatigheid in de zorg bestaat. De Orde van Medisch Specialisten vindt daarentegen dat de second opinion best uit het pakket kan, omdat de patiënt die wel zelf kan betalen. Maar daar staat dan weer het standpunt van de Nederlandse Federatie van Universitaire medische centra (NFU) tegenover, die de second opinion juist een goed idee vindt. Alleen moet die second opinion dan wel binnen de umc’s plaatsvinden, stelt ze. Hierbij vergeet ze gemakshalve dat veel ziekenhuizen – ook umc’s – complexe patiënten regelmatig doorverwijzen naar de expertcentra binnen de algemene en categorale ziekenhuizen. Verder vindt de NFU dat de zorg doelmatiger kan worden als de umc’s meer middelen en ruimte krijgen om wetenschappelijk onderzoek te verrichten.

Kosten beheersen

Het goede nieuws is dat de veldpartijen zich blijkbaar heel erg geroepen voelen om de kosten in de zorg te beheersen. Maar als ze dit allemaal alleen maar doen op basis van een OPD-tje schiet het natuurlijk niet op. De aanpak die het College voor Zorgverzekeringen heeft gekozen – de lage ziektelastbenadering – lijkt bij eerste beschouwing aantrekkelijker. Maar de eerste berekeningen laten al zien dat ook deze aanpak problematisch is. Bij een lage ziektelast gaat het immers ook om ziekten die zonder snel ingrijpen een groot risico op een ernstig verloop kennen.

Grenzen aan de zorg

Waarin moeten we de oplossingen dan wel zoeken? Zelf hebben we de minister een aantal voorstellen gedaan. Om te beginnen het voorstel haast te maken met de discussie over grenzen aan de zorg. Het CVZ heeft die discussie in een stroomversnelling gebracht. Nu is de politiek aan zet om hiervoor het normenkader te stellen, en de aanbieders om in hun richtlijnen meer rekening te houden met het aspect kosteneffectiviteit. Gepast gebruik stimuleren en ondoelmatigheid terugdringen liggen in het verlengde hiervan. Ziekenhuis Rijnstate voert actief beleid op het tegengaan van over- en doorbehandelen. De St Maartenskliniek neemt gerichte actie om verspilling van geneesmiddelen tegen te gaan. We hebben veel meer van zulke voorbeelden nodig.

Doelmatigheid

Zo hebben we meer maatregelen ter tafel gebracht. Meer nadruk leggen op de bewijsvoering van de meerwaarde van innovaties en de effectiviteit van behandelingen bijvoorbeeld. Onderzoek doen naar overdiagnostiek. In richtlijnen het doelmatigheidsaspect sterker benadrukken.

Termijn

Allemaal maatregelen die pas op termijn tot kostenreductie leiden, zult u zeggen. U hebt gelijk. Maar wel stuk voor stuk maatregelen die een inspanning van alle partijen vergen, in plaats van alleen maar te wijzen naar anderen. En in de tussentijd dan toch maar eigen betalingen van patiënten vragen? Natuurlijk is dat ook geen aantrekkelijk alternatief. Vooralsnog blijft de bal bij deze ingewikkelde vaag over het verzekerde pakket- zeker op de korte termijn- op het speelveld van de minister liggen.

Margot van der Starre
Directeur Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ)

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

3 juli 2013

Er dienen inderdaad grenzen gesteld te worden aan de kosten van zorg. Veertig jaar lang vier tot zeven ton euro per jaar uitgeven voor uiteindelijk twee jaar levensverlenging zonder merkbare verbetering van de levenskwaliteit, zoals bij de ziekte van Pompe, dat is gewoon te gek.

Een voorstel voor behandelkostenmaximering, met toch nog enorm grote maximumbedragen als het gaat om wel effectieve behandelingen, is te vinden op http://www.gezondezorg.org/behandelkostenmaximering.

Verder mag qua curatieve zorg veel verwacht worden van uitkomstfinanciering -- die al een bijna unanieme wens was van de Tweede Kamer plus het kabinet. En de realisatie van uitkomstfinanciering kan zeker per uiterlijk 2020, zoals de motie die erom vroeg bepaalde. Zie http://www.gezondezorg.org/uitkomstfinanciering en vooral ook http://www.gezondezorg.org/kwaliteitsassessment.

Verder is te besparen door de zorgverzekeraars te laten opgaan in één, publieke zorgverzekeraar. Zie http://www.gezondezorg.org/een-zorgverzekeraar.

Maar wat mag je verwachten van een minister die niet eens een eigen bijdrage wil invoeren voor zelfverwijzers naar de spoedeisende hulp, terwijl daar enorm veel mee te besparen is middels een simpele regeling?

Van Marken

4 juli 2013

Het OPD-tje (die hou ik er in) werkt niet goed, maar 'het hele veld' ook niet. Probleem is nu juist dat het een systeemprobleem is en dat DUS alle partijen er in 'gevangen' zitten, tot de minister aan toe. Daarom moeten we kleine initiatieven laten groeien die het huidige systeem 'uitdagen'. En dat dat systeem uiteindelijk met 'populatiebekostiging op basis van goede uitkomstmaten' het meest gebaat is, daar is het buitenland en 'het veld' het toch al mee eens? Nu de minister nog....

zwanikken-leenders

4 juli 2013

Preken voor eigen parochie :Niets nieuws in de zorg , 1961
De Godshuizen -Zorg in den Bosch en omgeving.
Alle zorg onder een koepel .
Iedereen preekte voor eigen parochie , had een eigen PREEK om voor de geldschieters, en top beleidsmakers, het zo aangenaam mogelijk te maken.
Luister naar de kleine(grootte) initiatieven van Verpleegkundige en verzorgende. die het GEWOON doen.ZIJ ZIEN HET SYSTEEM ALS GEEN ANDER,
Systeem denken in opleidingen herintroduceren.

Anoniem

4 juli 2013

Kijk naar de tarieven en of deze gerechtvaardigd zijn. Nu worden de zorgbehoevenden gekort. Waarom dus niet andersom? Ik heb een PGB en dat is al een manier van bezuinigen. Ik kon bv gespecialiseerde zorg inkopen bij een zorginstelling. Dat kostte 72,- per uur. Nu had die desbetreffende zorgverlener volgens haar urencontract geen plek meer en mocht het van de zorginstelling op eigen titel doen. Wat bleek: zij verdiende met haar HBO maar 14,50 bruto per uur en de rest is dus overhead. Ik betaal haar 18,50 per uur bruto uit het PGB en daar is ze erg blij mee. Zo kan het dus ook. Het PGB is dus wel een goede manier om te bezuinigen.

Top