De NCDR baseert zich op bestaande onderzoeken voor de conclusie dat niet alle patiënten in Nederland gelijk worden behandeld. Zo staat bijvoorbeeld in een studie van vorig jaar in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid dat 5 procent van de zorgontvangers discriminatie rapporteert.
Gezondheidsrisico’s
Bepaalde groepen maken vaker discriminatie mee dan andere, zoals Marokkaanse Nederlanders, lhbti’ers, mensen met ernstig overgewicht en moslims. Mensen die tot meerdere van deze groepen tegelijk behoren, bijvoorbeeld iemand met een niet-westerse migratieachtergrond, overgewicht en een beperking, rapporteren nog vaker discriminatie. “Zij worden structureel benadeeld door vooroordelen, afstandelijke of denigrerende bejegening, medische aannames en beperkte ruimte voor eigen regie”, concludeert de NCDR.
Dit leidt tot onheuse bejegening, maar ook tot gezondheidsrisico’s. De NCDR haalt voorbeelden aan uit alle hoeken van de zorgsector: van de geboortezorg tot de zorg voor kankerpatiënten. Zo noemt hij een studie over darmkanker. De onderzoekers concluderen dat darmkankerpatiënten met een Marokkaanse achtergrond minder vaak de juiste chemotherapie krijgen.
Inclusieve zorg
De oorzaken van het probleem zijn structureel, ziet de NCDR. Zo gaan richtlijnen in de zorg uit van een ‘neutrale’ patiënt: de witte cisgender heteroman zonder beperking en met een hogere sociaal-economische status. Ook ontbreekt het aan kennis over hoe aandoeningen zich uiten bij bepaalde groepen, zoals vrouwen en mensen van kleur. “Inclusieve zorg is niet goed verankerd in de sector”, aldus Baldewsingh.
Baldewsingh geeft meerdere adviezen. Hij vindt dat er snelle maatregelen nodig zijn. Zo wil hij dat er meer geld komt voor tolken en moet de geboortezorg in azc’s direct worden verbeterd. Ook pleit Baldewsingh voor een verbod op niet-noodzakelijke ingrepen bij intersekse personen en moet de zorg voor transgender personen beter.
Verder wil de NCDR een meerjarige ‘Taskforce Inclusieve Zorg’ die de structurele problemen moet aanpakken die tot discriminatie leiden. Ook moet inclusie een kwaliteitseis worden en zijn investeringen nodig in kennis over aandoeningen en zorgbehoeften bij bepaalde groepen. Baldewsingh: “Niets doen is accepteren dat de zorg er niet is voor iedereen.” (ANP)
