Reader Interactions

Reacties 1

  1. AvatarRené van Slooten

    Bij beroepsziekten als de genoemde psychische aandoeningen moet altijd met een ademtester worden onderzocht of er soms sprake is van chronische vergiftiging door koolmonoxide, want dat is verreweg de meest voorkomende vergiftiging. In mijn artikel ‘Chronische koolmonoxidevergiftiging is een onderschat gevaar’ (‘Medisch Contact’, 19 februari van dit jaar) heb ik ervoor gepleit dat ieder arts zo’n handig diagnostisch hulpmiddel op zijn bureau heeft liggen, naast de bloeddrukmeter en de stethoscoop, Zie https://www.medischcontact.nl/nieuws/laatste-nieuws/artikel/chronische-co-vergiftiging-is-onderschat-gevaar.htm Het is helaas een feit dat medische opleidingen nauwelijks nog aandacht besteden aan de sluipende gevaren van de vroeger zo gevreesde ‘kolendamp’, waardoor artsen de aspecifieke symptomen van koolmonoxidevergiftiging niet meer herkennen en dus verkeerd interpreteren.
    Overigens is inmiddels wel duidelijk dat covid-19 een typische ‘stookseizoenziekte’ is, net als griep en het RS virus bij baby’s. Dus ook daar komt koolmonoxide om de hoek kijken, omdat in vele duizenden woningen en werkplekken te hoge concentraties giftige verbrandingsgassen aanwezig zijn (CO, NOx en fijnstof), met name in het stookseizoen als de ventilatie minimaal is.
    Belgische onderzoekers hebben onlangs sterk verhoogde COHb waarden gevonden bij covid-19 patiënten op de IC, zie https://www.researchsquare.com/article/rs-68522/v1
    Deze verhoogde COHb is een gevolg van het endogene koolmonoxide dat het immuunsysteem in de longen aanmaakt om de infectie te bestrijden. Maar de vraag rijst in hoeverre deze ernstig zieke patiënten al een koolmonoxidevergiftiging hadden, en daardoor veel vatbaarder waren voor infecties?