Uit de Monitor gemeentelijke zorginkoop van het Public Procurement Research Centre (PPRC) blijkt dat deze financieringsvorm in recente contracten fors is teruggelopen naar het niveau van 2020. In plaats daarvan is de inspanningsgerichte bekostiging populairder dan ooit.
P maal Q-model
Bij taakgerichte bekostiging ontvangen zorgaanbieders een vast vooraf bepaald budget voor een specifieke groep inwoners, ongeacht de daadwerkelijke ureninzet. Hoewel de Hervormingsagenda Jeugd recent nog voorstelde om de effectiviteit van deze methode te onderzoeken, daalt het gebruik ervan in de praktijk aanzienlijk.
De voorkeur van gemeenten verschuift duidelijk naar de inspanningsgerichte variant (ook wel het ‘P maal Q’-model genoemd). Hierbij betaalt de gemeente puur voor de daadwerkelijk geleverde inzet, zoals een uur begeleiding of een etmaal in een zorginstelling.
Een derde optie, outputgerichte bekostiging waarbij wordt afgerekend op een vooraf gedefinieerd resultaat (zoals een ‘schoon huis’), verloor de afgelopen jaren al structureel terrein. Deze daling werd ingezet na een rechterlijke uitspraak waarin werd geoordeeld dat resultaatgerichte indicaties cliënten onvoldoende rechtszekerheid bieden.
