BLOG

Dat mag dan weer wél van de NMa!

Dat mag dan weer wél van de NMa!

De Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) ziet er scherp op toe dat de concurrentie op de vrije markt niet in het geding komt. Diezelfde NMa brengt dit voorjaar opeens een rapport uit, waarin ze de cure-sector aanspoort om krachten te bundelen via inkoopcombinaties. Dat mag dan weer wél van de NMa!

Ongemakkelijk

Natuurlijk is hulp uit onverwachte hoek nooit weg. Maar ze kan ook wat ongemakkelijk aanvoelen. Want benadrukken de aanbevelingen van de NMa niet alleen maar dat we het behoorlijk beroerd aanpakken met elkaar? Dat we enorme kansen op kostenbesparing laten liggen?
De vraag stellen is hem beantwoorden. We hebben in de zorg nog ontzettend veel te winnen. De NMa baseert haar advies op de ‘Sectorstudie medische hulpmiddelen’ van Ecorys. Dat onderzoek telt verschillende conclusies, waarvan de bottom line steeds is: inkoopsamenwerking loont. Ja, dat vind ik natuurlijk ook. Het is zo´n beetje mijn werk die boodschap uit te dragen.

Hoger niveau

Bij mij rijst echter een prangende vraag. Van alle kanten – zelfs uit onverwachte hoek – neemt de druk op inkoopsamenwerking toe. Wat gebeurt er als wij daar als sector niet serieus op reageren? Ziekenhuizen bundelen de krachten wel, maar op een te versnipperde manier en een te kleine schaal, in allerlei sub-samenwerkingsverbanden. Als we als sector niet laten zien dat we écht serieus samenwerken, vrees ik dat we er uiteindelijk toe zullen worden gedwongen. Want zo´n rapport van de NMa komt natuurlijk niet uit de lucht vallen.

Toekomstscenario´s

Laat ik eens een poging doen om in de toekomst te kijken. Ik kom dan tot vijf mogelijke scenario’s.

  1. We gaan voort op de huidige manier, met kleine en middelgrote inkoopcombinaties.
  2. Het Ministerie van VWS en/of de zorgverzekeraars verplichten zorginstellingen in te kopen via een inkoopcombinatie.
  3. Het Ministerie van VWS en/of de zorgverzekeraars verplichten zorginstellingen in te kopen via een beperkt aantal inkoopcombinaties (om zo nog meer de versnippering tegen te gaan).
  4. Het Ministerie van VWS en/of de zorgverzekeraars realiseren samen met een beperkt aantal inkoopcombinaties de inkoopoplossingen. Ze oefenen invloed uit op het selecteren en contracteren van leveranciers.
  5. Zorgverzekeraars nemen de regie over, bepalen de maximum prijzen en selecteren de leveranciers. Zoals dat ook in de markt voor medicijnen gebeurd is.

Afnemende autonomie

Wat we voor ons zien is een gerede kans op afnemende autonomie. Waakhonden die nadrukkelijker over onze schouders meekijken. Een onwenselijk toekomstbeeld voor elke individuele organisatie. Want elke zorginstelling heeft haar eigen visie, identiteit en ideeën over kwaliteit.

Met enkele ziekenhuisbestuurders zijn we in gesprek over deze toekomstscenario’s. Ons streven: grootschalige samenwerking op de agenda krijgen en tegelijkertijd laten zien dat een zorginstelling daarbij nagenoeg niets van haar autonomie hoeft in te leveren. Twijfelt u of dat kan? Stuur een mail, dan maken we een afspraak.

Frank Kaptein,
Directeur/bestuurder Intrakoop

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Mitrasing, huisarts

16 juli 2012

U schets heel mooi een aantal bijzondere en bizarre paradoxen eigen aan de Nederlandse gezondheidszorg. De oplossing en de oorzaken liggen niet bij de NMa maar bij de Tweede en Eerste Kamer dit zorgstelsel in het leven riepen. In de Eerste Kamer was de Wmg een hamerstuk.
Als diezelfde Eerste Kamer nu zou moeten stemmen met de kennis van nu....

ANH Jansen

16 juli 2012

"Zorgverzekeraars nemen de regie over, bepalen de maximum prijzen en selecteren de leveranciers. Zoals dat ook in de markt voor medicijnen gebeurd is."

En dat is dus niet het geval! Verzekeraars hebben de prijzen bevroren op prijspeil oktober 2011 en prijsdalingen komen ten gunste van de verzekeraars, maar prijsstijgingen mogen de apotheekhoudenen/groothandelaren compenseren!

De Overheid middelt de prijzen van 4 omliggende landen, na een correctie voor prijsberekeningen aldaar, en het gemiddelde van de twee goedkoopste landen is de van overheidswege maximum prijs.

De apotheekhoudenden hebben daar totaal geen invloed op. Ook de groothandelaren hebben het nakijken.

Verzekeraars hebben zo ieder risico uitgesloten en afgewenteld op de zorgverleners.

Het is alsof je gaat winkelen bij Albert Heijn en zegt dat het brood voortaan 1 euro kost en al het meerdere moet AH maar betalen uit eigen zak.

Idem bij een auto kopen: Mercedes Benz zie je al aankomen: doe mij maar een E350 voor de prijs van 45.000 euro voor x uitvoering. Dat is mijn maximumprijs en als de marktprijs hoger is dan is dat niet mijn probleem!

Krankzinnige situatie. NZa zegt dat prijsvorming een zaak is van VWS en Verzekeraars en dat apotheekhoudenden geen nadeel mogen ondervinden en verwijst klachten door naar GMT VWS alwaar Hugo Hurts zeer druk is met de papierversnipperaar.

En de koepels LHV en KNMP geven niet thuis. Zitten met samengeknepen billen aan tafel bij VWS en ZN en NZa: macro budget is heilig.

Enige oplossing is de politieke: terugval optie van Hans Hoogervorst benutten voordat het te laat is: 2016 is uiterste termijn en de verzekeraars doen er alles aan om tijd te rekken: CZ en VGZ zeggen nu toe dat zij in 2013 wel gaan kijken naar kwaliteit bij zorginkoop.

Dan weet je als politicus genoeg: schrappen die verzekeraars en laat de opgepotte 12 miljard ziekenfondspremies terugvloeien naar de Schatkist en vandaar terug naar de burgers.

Lente Akkoord/Kunduz akkoord kan direct van tafel. Alle lastenverzwaringen gaan niet door. Wat een stimulans voor de economie van dit land.

Kars Sterenborg

17 juli 2012

Volledig eens met de inhoud van het artikel. Vreemd dat we iedere keer weer opnieuw het wiel proberen uit te vinden in Nederland. Neem een voorbeeld aan Duitsland, waar de prijzen gemiddeld 30% lager liggen. We zullen in Nederland ook toe moeten (dus niet kunnen) naar echte inkoopsamenwerking. En ja, dan is er geen plaats voor tig verschillende partijen. Om een parallel met de politiek te trekken, door die versnippering worden het meestal zwakke compromissen waar uiteindelijk niemand gelukkig van wordt.

tjark reininga

17 juli 2012

het enige wat volstrekt helder is, is dat de patiënt in het systeem geen enkele zeggenschap heeft, ondanks de steeds weer benadrukte regie over zijn eigen situatie. het probleem zal altijd zijn dat het ultieme doel, goede en adequate zorg, geen eenduidige en objectief meetbare grootheid is. beleidmakers kunnen daar slecht mee omgaan en vallen terug op kwantificeerbare elementen, die op een soort markt verhandeld worden. en een deel van die markten wordt door commerciële partijen gecontroleerd, voor wie de kwaliteit van de zorg niet de ultieme doelstelling is.

en daarbij worden die markten in het liberale kapitalisme gereguleerd door economische principes die geen onderscheid maken in het soort goederen, dat op de markt verhandeld worden. en vooral ook niet kunnen omgaan met starre vraag- en aanbodelasticiteiten. de vraag naar gezondheid is oneindig en daarmee de vraag naar zorg, en dus is de prijselasticiteit bij benadering nul. d.w.z. dat de zorgvrager in uiterste instantie alle zorg zal afnemen die hij 'nodig' heeft, zonder op de kosten te letten. en de zorgprofessionals zijn traditioneel geconditioneerd om die zorg te bieden.

moeten we echt de discussie voeren of we dat zo willen houden?

Top