BLOG

Keten geboortezorg moet beter samenwerken

Keten geboortezorg moet beter samenwerken

“Er is een scherpe grens tussen de eerste en tweede lijn als je ‘medisch’ wordt. ‘Dan ben je niet meer van ons’, zei mijn verloskundige.” Dit is één van de veelzeggende ervaringen van een zwangere vrouw in onze eerste Focusgroep Ervaringen Samenwerking Geboortezorg.

Als er iets is dat de deelnemers nog niet ervaren, dan is het integrale geboortezorg. Zorg die hen het vertrouwen geeft dat de verloskundige, de klinisch verloskundige, de gynaecoloog, de kinderarts en de kraamzorg naadloos samenwerken in hun belang. De zwangere vrouw is namelijk niet van de verloskundige én ook niet van de gynaecoloog. Ze wil gewoon dat haar kind gezond en goed op de wereld komt en verwacht daarvoor de beste geboortezorg.

Gezamenlijk advies

Dat laatste is helaas niet altijd het geval in ons welvarende land. Uit Europees onderzoek blijkt dat Nederland het op vijf na hoogste babysterftecijfer heeft. Jaarlijks sterven 1700 baby’s van de in het totaal 170.000 kinderen die worden geboren. Als je dan beseft dat een aantal baby’s onnodig overlijdt, is het onbegrijpelijk dat partijen in de geboortezorgketen niet doorpakken en eindelijk serieus gaan samenwerken.
De zwangere vrouw zal zich ook dan nog steeds bij de verloskundige melden. Maar deze werkt in een multidisciplinaire groep samen met de klinisch verloskundige, de gynaecoloog, de kinderarts en de kraamzorg. De gynaecoloog kijkt bijvoorbeeld digitaal mee naar echo’s, bevindingen en uitslagen. Als sprake is van een risico, zal hij/zij de vrouw ook onderzoeken. En als een zware bevalling wordt voorzien, krijgt de vrouw het eensluidende en gemotiveerde advies om in een geboortecentrum bij het ziekenhuis te bevallen. Een huiselijke omgeving, maar wel met alle ziekenhuiszorg binnen handbereik.

Wachten kan niet meer

Natuurlijk heeft de vrouw wensen over de bevalling en misschien wil ze graag thuis bevallen. Het is goed dat zorgverleners die wens willen honoreren, maar informeer haar volledig over risico’s, zodat ze een doordacht besluit kan nemen. Geef haar ook via een persoonlijk gezondheidsdossier inzicht in haar situatie en informatie op maat, zodat ze thuis nog eens rustig over haar keuze kan nadenken, samen met haar partner.  En breng haar vooral niet in verwarring met tegenstrijdige adviezen, zoals een andere deelnemer aan de focusgroep overkwam. “Ik kreeg diabetes. De verloskundige behandelde mij als patiënt, terwijl de gynaecoloog zei dat het geen probleem was. Verwarrend die tegenstrijdige signalen.”  
Het klinkt zo vanzelfsprekend. De plannen voor integrale geboortezorg liggen drie jaar klaar en zijn uitgebreid besproken. Dus waar wachten we op?

Informeer zwangere vrouwen

Maak in ieder geval nu al duidelijk aan zwangere vrouwen hoe de geboortezorg in hun regio is geregeld. Wie werken samen, wat valt onder de geboortezorg, hoe gaat het bij de bevalling, hoe wordt de kraamzorg geregeld en wat zijn mogelijkheden voor prenatale diagnostiek? En informeer hen vooral ook over resultaten; hoe hoog is het percentage gezonde baby’s en wat zijn ervaringen van andere ouders? Met dergelijke onafhankelijke informatie kan de klant zelf kiezen voor de beste geboortezorg. Aan reclame en concurrentie hebben zwangere vrouwen niets. Sterker nog ze worden nog te vaak slachtoffer.

Wilna Wind
Directeur patiëntenvereniging NPCF

23 Reacties

om een reactie achter te laten

Oudshoorn

27 maart 2014

Over de onnodige baby sterfte is al te veel en ten onrechte gemeld. Gebruik svp geen emotie om een gelijk te willen halen. De perinatale audits laten zien dat we waar we ook werken in de wereld als professionals steken laten vallen. Daar bewust van zijn, kost tijd en energie. In NL nemen nu radicalere verloskundigen het voortouw voor betere en vrouw gerichte, echt persoonlijke (één op één) verloskundige zorg (caseloadverloskunde). Dit is zorg van vroeg in de zwangerschap tot en met het kraambed door max. 2 bekende verloskundigen. Dit werkt beter dan elke andere vorm van verloskundige zorg in zowel de 1ste als 2de lijn en zal veel onnodig leed doen voorkomen.

van Iersel

27 maart 2014

Wat jammer nou dat er in dit stuk zo nadrukkelijk wordt vermeld dat zwangeren moeten worden gewezen op de risico's van thuis bevallen en dat daarbij niet wordt genoemd dat het evengoed belangrijk is dat ze worden gewezen op de risico's van allerlei andere zaken rondom geboorte, zoals bij medische handelingen. Iets wat toch ook niet altijd goed gebeurd. Zo ontstaat toch wel weer een erg gekleurd beeld.
De schrijfster claimt dat zij belang hecht aan de keuzevrijheid van zwangeren, maar tegelijkertijd wordt hier een oordeel geveld over bepaalde keuzes.
Vertrouw nou eens werkelijk op de zwangere vrouwen en geef ze echt de keuze. Geef ze alle informatie zonder ze daarbij al in een bepaalde richting te duwen... zonder oordeel of veroordeel.
En tenslotte; om werkelijk een volledig beeld te geven moet je denk ik ook vertellen wat de voordelen zijn!

Visser

27 maart 2014

Beste Wilna,
Wat een gechargeerd verhaal! Wat erg dat je je hiervoor leent!
Ergens verheugt me het ook wel, want het maakt maar weer eens duidelijk dat de voorstanders van een geïntegreerd systeem eigenlijk heel weinig poot hebben om op te staan.
Wat je schrijft over scheiding tussen eerste en tweede lijn is al lang achterhaald, wat je schrijft over babysterfte is simpelweg niet waar en wat je schrijft over voorlichting over risico's is zwaar gekleurd. Dat kun je toch niet aan de Nederlandse zwangere verkopen??
Ik ben heel blij zoveel vrouwen te kennen die dit soort propagandapraat allang niet meer geloven, maar ondertussen vraag ik me wél af hoeveel je betaald hebt gekregen in ruil voor zo'n draak van een stuk.
En ik wil je hierbij van harte uitnodigen om aan te schuiven op de vele plekken in Nederland waar wél een eerlijke discussie plaatsvindt en waaruit glashelder blijkt dat het huidige systeem verbetering behoeft maar mét behoud van de basis!

Anoniem

27 maart 2014

De cijfers rondom geboortesterfte tussen verschillende landen zijn niet te vergelijken omdat er verschillende uitgangspunten zijn.
Daarnaast worden onder het mom van procollen en angsten bij de specialisten (zoals verloskundigen die niet uit hun ambt gezet willen worden) veel zwangeren de dingen als moeten opgedrongen. En dan lig je daar ineens, vastgesnoerd aan de CTG scans en een infuus op een ziekenhuis bed, de weenopwekkers zorgen voor een weeenstorm en urenlang sta je er alleen voor. Pas als je gaat gillen komt eens iemand kijken en wordt je terug vastgeduwd op bed.. Je mag nog niet persen want ze hebben nog geen tijd voor..en als je mag persen ben je uitgeput..iemand anders puft in je gezicht hoe je moet puffen..iemand anders dwingt je op je rug te blijven terwijl een derde je benen omhoog houd en je dwingt te puffen... bekijk het zeg denk je dan! Dan wordt er in paniek gebeld naar de gyn.. je moet blijven liggen want je baby zou het benauwd krijgen...uhm.. hoe benauwd krijg je het als zwangere vrouw hiervan?! Zo beperkt worden in je keuzevrijheid, telkens handen in je lichaam, het is ronduit verkrachting.. Op het nippertje komt de gyneacologe binnen, zet een spuit en een knip zonder mededelingen en met grof geweld wordt je kleintje uit je getrokken met een pomp.. een uur lig je na te trillen.. niemand helpt met de borstvoeding..door alle medicijnen is het natuurlijke verliefdsheidsgevoel weg waarom je je nog maandenlang schuldig zult voelen naar je baby.,. vervolgens wordt baby in een plastic bakje gelegd terwijl je bij ligt te komen.. je wordt gedwongen te gaan zitten.. Wil je naar huis? is de eerste vraag die eindelijk gesteld word. Ja natuurlijk! Ow blijf maar zitten dan kom ik zo helpen douchen..een halfuur later is het eindelijk zover.. en dan hup snel naar huis, wat een hel! Eenmaal thuis krijg je koorts...een blaasontsteking van de katethers die je ook weer ongevraagd kreeg, terwijl je verplicht urenlang op je rug moest liggen.. Kortom: NEE dit willen wij zwangeren niet!

Weijers

27 maart 2014

Ik ben ruim een jaar geleden bevallen van mijn 1e zoontje, en ik volg deze ontwikkelingen met argusogen. 'Met argusogen?' hoor ik u denken! Jazeker! Want op het 1e oog klinkt het natuurlijk prachtig dat iedereen goed samenwerkt om je de beste zorg te geven! Maar als ik wat verder kijk naar wat precies de plannen zijn voelt dat als een mooie verpakking dat om een plan heen zit waar ik als jonge mamma helemaal niet op zit te wachten.

Laat me even vooropstellen dat het natuurlijk voor zich spreekt dat een goede samenwerking belangrijk is en dat geen enkele vrouw gebaat is bij getouwtrek over onder wiens zorg ze nu eigenlijk moet vallen. Helaas is dit wel precies wat er op dit moment gebeurd, maar dan op grote schaal. Ik hoor gynaecologen, ik hoor verloskundigen, ik hoor experts. Maar ik hoor de moeders niet. Ja, ik heb zelf een mening over wat ik graag wil en wat niet, maar ik heb niet het idee dat ik gehóórd word.

Voor dat ik daar verder op in kan gaan wil ik graag even terug gaan naar hoe het geregeld was toen ik van mijn zoontje ging bevallen. Het begint al als ik zwanger ben: Er word grote druk op mij uitgeoefend om niet thuis te bevallen om de meest uiteenlopende redenen, tot en met wat de brandweer er van vind aan toe. Zwangeren moeten wat mij betreft niet alleen voorgelicht worden over de risicos van thuisbevallen, maar moeten objectief geïnformeerd worden over de voor en nadelen van elke beslissing die ze moeten nemen.

Vervolgens komt het aan op de bevalling zelf. Ik heb een grote groep vriendinnen die allemaal in de jonge kinderen zitten, en daar is bevallen natuurlijk een hot issue. Wat krijg je vervolgens te horen? Het ene na het andere verhaal wat begint met "Ik moest ingeleid worden!" Ook als je op fora kijkt lees je dat te pas en te onpas. Ik vind het heel erg fijn om te weten dat dat soort dingen mogelijk zijn als het nodig is, maar ik heb ernstig mijn twijfels bij de grote schaal waarop dat nu gebeurd.

Ook bij mijn bevalling liep dat zo. Het duurde lang, te lang volgens de boekjes. En dat is iets waar ik telkens tegenaan loop. We hebben met zijn allen bedacht hoe lang iets mag duren en hoe iets moet gaan, en in dat corset moet dan elke zwangere vrouw zo goed mogelijk passen. Ik pas daar blijkbaar niet in, en dus kreeg ik medische indicatie aan mijn broeken een infuus aan mijn arm, terwijl het met mijn baby prima ging en ik het liefst nog had willen afwachten. Ik kan gissen naar de oorzaak wáárom het zo lang duurde, misschien ben ik wel iemand die langzaam bevalt, of misschien lag het aan het feit dat ik niet thuis 'mocht' bevallen, maar het komt er wel op neer dat ik dus medische ingrepen heb gehad puur omdat ik niet in een bepaald schema pas en ik kan dat niet rijmen met het woord noodzaak.

De huidige tendens is om overal meteen preventief zware maatregelen op te treffen, zoals inleiden voor elke spreekwoordelijke scheet die dwars zit. Of een keizersnede alleen omdat de baby niet in de meestvoorkomende houding ligt, met als gevolg dat de noodzakelijke kennis over natuurlijke bevallingen in de mindervoorkomende houdingen verloren gaat, waarna het advies een keizersnede word omdat niemand het aandurft daar bij te zijn. Op die manier is het kringetje rond, en komen we in een situatie terecht waar we niet moeten willen zijn.

Tel daar bij op dat als je het als kritische consument, ik ben namelijk een cliënt en geen patiënt, niet eens bent met de voorgestelde maatregelen, dat je het heel lastig hebt om een zorgverlener te vinden die jou dan wil begeleiden op een manier die jij prettig vind. Je kan dan uiteenlopende reacties krijgen van "Dat durf ik niet aan" tot "Daar werken wij niet aan mee" en als je pech hebt tref je een zorgverlener die puur alleen omdat je het protocol niet klakkeloos wil aannemen het AMK inschakelt. Dat klinkt overdreven maar het gebeurd helaas echt!

Daarbij komen we terug bij de oproep om een integrale geboortezorg te creëren waarbij de gynaecoloog, 1e en 2e lijn en kraamzorg naadloos samenwerken. Dat klinkt als een goed idee voor de zwangeren waarbij dat nodig is, maar toch zeker niet voor elke zwangere. Een zwangere is niet ziek! Zwangerschap is een normale lichaamsfunctie, en zowel zwangerschap als bevallen komt al voor zolang wij als mensheid bestaan. Daarbij wil ik nogmaals benadrukken dat het heel prettig is om te weten dat de medische zorg er is als het nodig is, maar om dat om elke zwangerschap heen te bouwen vind ik gelijk staan aan het schieten met een kanon op een mug.

En dan hebben we het nog niet eens over hoeveel geld dat allemaal wel moet gaan kosten, in een tijd dat iedereen de mond vol heeft over bezuinigingen in de zorg! Het geld waarvoor iedere gynaecoloog dalijk elke gezonde zwangere moet gaan bespreken of zien, en de echo's moet bestuderen (terwijl de echoscopisten daar ook voor opgeleid zijn) dat kunnen we zoveel beter besteden.

Dan tot slot uw oproep om de zwangere goed te informeren over hoe de zorg in haar regio geregeld is. Prima oproep in de basis, maar laat er dan wel écht iets te kiezen zijn. Met de huidige tendens richting integrale geboortezorg klinkt dit meer als een intake waarbij je te horen krijgt hoe 'we' het gaan doen, dan een situatie waarin de consument kan vergelijken en kiezen wat het beste bij haar past. Dat moeten we beslist niet willen!

Ik zou graag naar een goed samenwerkende geboortezorg toe willen, maar dan wel een waarbij ik als zwangere écht centraal sta. Ik ben degene die straks moet bevallen, Ik ben degene die beslist hoe waar en met wie. Die beslissingen kan ik alleen nemen als ik echt objectief geïnformeerd word, en niet alleen de voordelen van wat de zorgverlener het beste vind en de nadelen van wat de zorgverlener liever niet wil te horen krijg. Of zoals ook vaak gebeurd gewoon voor een voldongen feit word gezet, of onder druk word gezet om het voorgestelde beleid te accepteren. Nee, de kapitein op het schip dat is niet de verloskundige of de gynaecoloog. De kapitein op het schip is de zwangere!

Romijn

27 maart 2014

Natuurlijk hoef ik al niet meer te zeggen dat het onzin is om met een hoog babysterftecijfer op de proppen te komen......wat ik nog wel even kwijt wil is dat ik het ook erg vreemd vind dat er gesproken wordt over de zwangere goed informeren over de risico's van thuis bevallen. Naast het feit dat ik ervan overtuigd ben dat het wel een bijzondere complicatie moet zijn wil een vrouw die graag thuis bevalt meer risico lopen in haar eigen huis, vind ik het ook verbazend dat dit meer zou moeten gebeuren volgens dit stuk. Aangezien ik in mijn tweede zwangerschap inmiddels alleen maar geconfronteerd word met risico's hier en risico's daar. Zou het nou geen geweldige geboortezorg zijn als ik aandacht krijg voor mijn persoonlijke proces, wensen en visie? En dat ik bekrachtigd word in mijn vertrouwen? Dat mij uitgelegd wordt hoe een gezonde baring werkt en wat de voordelen zijn van NIET medisch ingrijpen? Hier moest ik blijkbaar zelf naar op zoek, geen vk of gyn om mij heen die mij dat uit haarzelf vertelde. Wat voor geboortezorg is dat? Dat wordt echt niet beter wanneer er meer mensen om mij heen komen te staan. De cliënt centraal gaat niet over de kring om haar heen groter maken, het gaat er om dat ik een bekende van mijn zorgverlener word.

Minke Boxma

27 maart 2014

Belabberd stuk; toffe reacties!

Margaretha Tosi Lesman

27 maart 2014

Dit stuk had ronduit niet gepubliceerd hoeven te worden. Hoofdredacteur, waar zat je met je hoofd.
Daarnaast, de medische wereld zet al jaren de patient/client niet centraal. En al helemaal de zwangere vrouw niet.
Zij heeft constant te maken met zogenaamde professionals die haar benaderen vanuit angst en risico's. Geen wonder dat een zwangere vrouw kiest voor de zogenaamde 'veiligheid van het ziekenhuis'. Terwijl de protocollen in het ziekenhuis nergens, maar dan ook nergens op slaan in het kader van bevallen.

Protocol: Bevalling duurt te lang > hoezo en wie bepaalt dat?

Wanneer er een hoop mensen aan je zitten, druk lopen uit te oefenen en risico's benoemen..... Welke vrouw kan dan nog ontspannen ???? Want dat is de KEY bij bevallingen.
Heel medisch nederland (en andere landen) snappen nog steeds niet hoe de mens écht werkt. Dat het lichaam een combinatie is tussen lichaam, geest en emoties. En dat noemt zich zorgprofessionals.

Blij te zeggen dat ik thuis beval, in mijn eigen ontspannen omgeving, geen gepor en gedoe met onnodige metingen en mijn kindje de start geven die hij/zij verdient.

De medische wereld heeft nog een lange lange lange weg te gaan.

Anoniem

27 maart 2014

Het meest zinnige wat ik hier lees zijn de reacties van de dames (en heren?) boven mij en zeer zeker niet het stuk tekst. Zwangerschap is geen ziekte, geboorte evenmin en het zou fijn zijn als dat ook eens door zou dringen bij de dames en heren zorgverleners. Wij vrouwen/moeders/zwangeren zijn prima in staat aan te geven welke zorg wij als betalende klant wensen, als er ook maar eens geluisterd werd naar ALLE cliënten en dus niet alleen de dames die napraten wat 'jullie' willen horen.

Middelburg

27 maart 2014

De nieuwe babysterftecijfers uit 2012 laten zien dat de verbeterde samenwerking loont. Het sterftecijfer daalt naar 1491 kinderen, een daling van 28% tov 2001. Ook op europees niveau laten we een enorme daling zien.
Zie nieuws Skipr van vandaag!!

Volgens mij zijn verloskundigen en gynaecologen samen op de goede weg. Laten we daarmee doorgaan en vooral daarin de stem van de zwangere horen!

Meester

28 maart 2014

Wilna, Wilna, ik weet werkelijk waar niet of ik nu heel hard moet lachen of huilen. Wat een aanfluiting. Het NPCF vertegenwoordigt de zwangeren van Nederland?! Ik dacht, laat ik eens kijken welke lidorganisaties van het NPCF mij als moeder dan vertegenwoordigen. Geen enkele! Vandaar die focusgroep, in je eigen achterban is immers geen zwangere te vinden. Een focusgroep van maar liefst 7 zwangeren... dat is de stem die 170.000 zwangeren per jaar moet vertegenwoordigen. Ik mag hopen dat je niet van mij verwacht dat ik dit serieus neem.

Je hebt gelijk hoor, als moeder verwacht ik dat mijn kind gezond en goed op de wereld komt en ik verwacht daarvoor de beste geboortezorg. Niet alleen voor mijn baby overigens, ik vind dat voor mijzelf ook wel een prettig idee. Dat jij, namens mij, inzet op een een multidisciplinair team stelt me daarom diep teleur. Je maakt je hard voor het volledig informeren over risico's. Ik ga er daarom maar van uit dat elke zwangere voortaan informatie krijgt over de risico's van dat multidisciplinaire team. En dat ik, na het kennen van deze risico's de beslissing kan nemen dat ik zo'n team maar beter niet voor mij en mijn baby kan laten zorgen. Risico's op ingrepen die niet nodig zijn laat ik graag aan mij voorbij gaan.

Hoe ik met onafhankelijke informatie zelf nog kan kiezen voor de beste geboortezorg, na een eensluidend en gemotiveerd advies om in een geboortehotel te bevallen, ik heb geen idee. Misschien wil ik wel gewoon in het ziekenhuis bevallen. Of joh, doe eens gek, wil ik thuis blijven. Dat moet dan maar zonder medische begeleiding vrees ik, want de verloskundige durft na zo'n eensluidend advies niet af te wijken van de richtlijn die dat voorschrijft.

Beste Wilna, ik ben eruit. Ik huil. Is dit het beste wat je in huis had? Aan reclame en concurrentie hebben zwangere vrouwen niets. Aan het NPCF ook niet. Sterker nog ze, ze worden nog vaker slachtoffer....

Inmiddels staan hier al meer reacties van moeders dan de 7 uit je focusgroep. Ik zeg: doe er je voordeel mee.

Cyriel Rademacher

28 maart 2014

Ik zou zeggen, kom eens langs bij ZorgSaam Zeeuws-Vlaanderen om een mooi voorbeeld van een geïntegreerde samenwerking tussen de eerste en tweede lijn in de praktijk te zien! Huiselijke kraamsuites, eerste lijns bevallingen, maar indien nodig directe omschakeling naar de tweede lijn.

Anoniem

28 maart 2014

Ik vind dit stuk een belediging voor alle professionals, zowel eerste als tweede lijn, die al jaren hun uiterste best doen om een goede, laagdrempelige en regionale samenwerking te bewerkstelligen, MET behoud van en waardering/respect voor elkaars expertise.

Bevallen is een heel normaal fysiologisch proces, dat uiteraard wel goed begeleid en gemonitord moet worden. Blijkt dat er iets niet goed gaat, dan is het fantastisch dat het ziekenhuis er is. Als we de bevalling als een medische aandoening gaan zien, dan krijgen we straks Amerikaanse toestanden: de keizersnede als norm, met vrouwen die bij de eerste wee al doodsbenauwd worden voor wat er komen gaat. Angst kan naast een heftiger pijnbeleving, leiden tot een stagnerende bevalling, wat dan weer leidt tot medische ingrepen. Wie moet dus centraal staan? De zwangere en wat haar rust en vertrouwen geeft! Als iemand bang is om thuis te bevallen? Ga naar het ziekenhuis en doe het daar! Vindt een zwangere het ziekenhuis niks? Ga lekker thuis bevallen!

van veen

28 maart 2014

Toen ik zwanger was moest ik doorvragen over wat de voor en- nadelen waren van bevallen thuis en in het ziekenhuis. Ik wilde dat wel zelf uitmaken. maar wist niet wat nou verstandiger was. Waarom is het zo raar om vrouwen goed voor te lichten? HEt gaat hier toch niet om de belangen van degene die de zorg wil leveren?
Ik snap die reacties niet en ben het eens met de reactie van degene die zegt dat je moet vertrouwen op de zwangere vrouwen en geef ze een keuze

Meester

28 maart 2014

@Cyriel #12 Thuisbevallen is niet overal in Zeeuws Vlaanderen mogelijk. Leuk hoor, goede samenwerking en zo'n huiselijke suite, maar ondertussen is het nog steeds niet thuis. Welke keus heb je dan als zwangere? Geen! Is de zorg dan aangepast aan mijn wensen, of moet ik me maar aanpassen aan de wensen van de zorg?

Anoniem

28 maart 2014

Jeh

Anoniem

28 maart 2014

Wat een rare reacties! Mij dunkt dat de beroepsgroep zich tekort gedaan voelt en dat in het algemeen weinig bekend is over de risico's van het thuisbevallen. Wat mij betreft: geen thuisbevallingen meer, geen onnodige risico's.

Van dichtbij in familie meegemaakt dat risico's vooraf niet altijd zijn in te schatten. Resultaat was een dood kind. En dat had niet gehoeven. Wilna, ga door!

Anoniem

28 maart 2014

Ik snap al die felle reacties echt niet. Juist door die felle reacties krijg je het idee dat er nog absoluut niet samengewerkt wordt en iedereen weer zijn eigen belangen heeft. En de vrouwen die een kindje krijgen, hier de dupe van worden.

Ik heb 3 vriendinnen om me heen gehad met een onplezierige ervaring. Zij wilden alle drie bevallen in het ziekenhuis. Omdat je daar een mogelijkheid hebt van verdoven.

Als eerste kregen ze ermee te maken, dat niet iedereen deze wens serieus nam 'vrouwen hebben dit altijd al zonder gedaan, dus stel je niet aan'. Het feit dat ze dit als optie open wilden houden, en dit hen rust gaf om dit op het moment zelf nog te kunnen beslissen, werd weggewuifd.

Schokkend vond ik om te horen dat 2 van deze drie vriendinnen uiteindelijk niet of (te) laat in het ziekenhuis zijn aangekomen. Het duurde erg lang voordat ze de verwijzing kregen dat ze naar het ziekenhuis mochten. Voor 1 was het echt te laat en is uiteindelijk thuis bevallen, de andere is een half uur na aankomst in het ziekenhuis bevallen. Er was geen mogelijkheid meer om zelf te beslissing om wel of niet verdoofd te worden. Dit kon gewoon niet meer, te laat. Pech gehad.

Natuurlijk kan je een bevalling niet in de detail plannen. Maar ik denk dat je als zorgverlener heel goed moet kijken naar de wens van de moeder en haar partner. En dat er dan goed overleg en afstemming nodig is tussen de verloskundige, gynaecoloog en vrouw/gezin/partner (alleen overleg tussen verloskunde en gynaecoloog lijkt me dan niet gewenst, juist de wens van de vrouw moet centraal staan). Met als uitkomst een multidisciplinair geboorteplan. Dan weet iedereen tenminste wat het meest belangrijk is voor de vrouw en partner en hoe zij beide kunnen bijdragen om dit zo goed mogelijk in te vullen, ook als het niet zo gaat als gewenst. En dan nog het belangrijkste, daar ook naar handelen! Ongeacht wat je 'eigen' belang is als zorgverlener of wat je eigen voorkeuren zijn.

Maartje

28 maart 2014

Het is al weer duidelijk dat er veel verschillende meningen zijn over 'de beste manier van bevallen'. De ene persoon wil graag zeer medisch bevallen, liefst met pijnbestrijding, de andere het liefste interventieloos. Ondanks dat ik zelf liever interventieloos beval dan met veel medische poes-pas, sluit ik me wel volledig aan bij de laatste alinea van voorgaande schrijver (#18), dat de wens van de vrouw centraal dient te staan!
Zo kan ik me ook volledig aansluiten bij de laatste alinea van Wilna: Het gaat erom dat de vrouw volledig geïnformeerd wordt, zodat ze na het verkrijgen van onafhankelijke informatie zelf een keuze kan maken.
Echter, datgene wat Wilna voor deze alinea schrijft is alles behalve volledige en onafhankelijke informatie... Een gemiste kans, jammer Wilna!
Ik hoop dat er een wat genuanceerder, onafhankelijk en volldig artikel gaat volgen. Ik wacht af....

bezorgde moeder

29 maart 2014

Keuzevrijheid en volledige informatie, daar draait het allemaal. Steun je dat? Teken dan onze petitie

Kim

29 maart 2014

Vol verwondering heb ik de reacties gelezen.
Er wordt gesproken over dat wat moeders het liefste willen. Natuurlijk is dat een ongecompliceerde bevalling en gezonde baby. Daar kan een verloskundige haar professioneel in bijstaan. Helaas is medische zorg soms noodzakelijk, het kan namelijk ook misgaan. Ik verwacht dat bovenstaande reacties het met mij eens zijn dat de medische zorg voor moeder en kind dan binnen handbereik moeten zijn.

Ik ben voorstander van keuzevrijheid, maar dat door verbeterde samenwerking in de geboortezorg het babysterfte cijfer verminderd kan worden en dat de gezondheid voor de baby en moeder voorop staat lijkt mij het grootste belang.
Dit is volgens mij wat Wilna Wind bedoeld met haar Blog.

Keuze waar het kan en medische zorg wanneer nodig of gewenst.

Cindy

30 maart 2014

Iedere moeder heeft zo haar eigen ervaring met bevalling(en). Zelf heb ik twee zoontjes en beide zijn in het ziekenhuis geboren. Bij de bevalling van mijn oudste zoon was ik helemaal niet blij met de behandeling, die ik in het ziekenhuis kreeg. Alleen heb ik eigenlijk nooit het idee gehad dat de samenwerking tussen de verschillende zorgverleners niet goed verliep. Dat zat prima in orde.

Toen ik net zwanger was van mijn tweede zoontje ging er in het begin iets mis waardoor ik meteen onder behandeling van de gynaecoloog liep. Op een gegeven moment ging het weer goed en ben ik tussendoor maandenlang bij de verloskundige geweest. En op het eind van de zwangerschap ging ik weer naar de gynaecoloog en dit verliep allemaal prima eigenlijk. Mijn dossier werd netjes heen en weer gestuurd en dat was allemaal geen enkel probleem. De communicatie verliep heel soepel en ik had niet het idee dat ik verschillende verhalen te horen krijg. Wel was de gynaecoloog heel rustig en hij kon mij altijd enorm gerust stellen. Dat vond ik alleen maar fijn.

Alleen merkte ik wel een paar keer dat de verloskundige en de gynaecoloog het niet helemaal met elkaar eens waren, maar gelukkig werd hier ook goed mee om gegaan en had dit voor mij verder geen consequenties.

Ik realiseer me ook dat niet iedereen een goede ervaring hiermee heeft en dat het een goede zaak is als dat verbeterd zal worden. Zodat iedere zwangere dezelfde goede zorg kan krijgen.

Jansen

31 maart 2014

Zoals in eerdere reacties aangegeven zijn de afgelopen jaren al veel stappen gezet ter verbetering van de samenwerking rondom zwangerschap en geboorte. Goede ontwikkelingen die de kwaliteit van zorg verbeteren! Maar we zijn er nog niet… de samenwerking zal nóg meer moeten verbeteren om de zorg rondom de zwangere en haar kind vloeiend te laten verlopen, waarbij zoveel mogelijk ingespeeld wordt op de wens van de zwangere vrouw. De zwangere staat immers centraal!

Om de zorg voor moeder en kind zo optimaal mogelijk in te richten en vertrouwen te geven in deze zorg, zijn een aantal veranderingen en verbeteringen nodig:
- De geboortezorg zal meer en langer bij de verloskundige (1e lijn) gehouden worden. Dit kan georganiseerd worden door een andere en betere manier van samenwerken (denk aan een digitaal meekijkconsult van de gynaecoloog i.p.v. verwijzing naar het ziekenhuis). Een zwangere wordt alleen doorgestuurd naar de gynaecoloog (2e lijn) als dit medisch noodzakelijk is. Zoals hierboven meerdere malen aangegeven, is een zwangerschap geen ziekte maar een natuurlijk proces. Uitgangspunt moet dan ook niet zijn om een zwangere te snel door te sturen naar het ziekenhuis, maar zolang mogelijk bij de verloskundige te houden.
- Multidisciplinaire teams (VSV’s) moeten ervoor zorgen dat de overdracht naar het ziekenhuis, mocht dit nodig zijn, eenvoudig verloopt en de zwangere hiervan geen hinder ondervindt. Om deze samenwerking te versoepelen, moeten de verschillende belangen van zorgverleners verdwijnen en zal de focus liggen op de zwangere vrouw.
- Ieder VSV werkt met een gezamenlijke intake, waarbij alle nieuwe zwangeren worden besproken door zowel de verloskundige als de gynaecoloog. Hierdoor is het al vroeg in de zwangerschap bekend of er een indicatie is om in het ziekenhuis te moeten bevallen (wegens medische noodzakelijkheid), waarin de wensen van de zwangere door de verloskundige meegenomen worden. Na de gezamenlijke intake wordt er een casemanager of hoofdbehandelaar aan de zwangere gekoppeld, waarmee wordt voorkomen dat de zwangere met veel verschillende zorgverleners te maken krijgt.
- Zoals al eerder is aangegeven moet de (aanstaande) zwangere kunnen kiezen waar zij bevalt, waardoor de bevalling zo ontspannen mogelijk kan verlopen met een vertrouwde en bekende zorgverlener aan haar zijde. Hiervoor is uniform voorlichtingsmateriaal (binnen een VSV of regio) van belang, met informatie over de verschillende mogelijkheden, voor- en nadelen.

Integrale geboortezorg kan er dus toe leiden dat grenzen vervagen, zwangeren meer regie krijgen over hun zorg (door het wegnemen van perverse prikkels bij zorgverleners) en een zwangere langer onder verantwoordelijkheid van de verloskundige blijft. Verschillende professionals zijn al goed op weg om tot integrale geboortezorg te komen, waarbij het perspectief van de zwangere steeds belangrijker wordt. Ga zo door en verzand niet in belangendiscussies!

Top