BLOG

Dementie krijgt gezicht in Europa

Het Nederlands voorzitterschap van de EU is een feit. Dit betekent dat het Nederlandse dementiebeleid een Europees tintje krijgt.

In mei van dit jaar staat een tweedaagse Europese conferentie gepland met als inzet de best practices in Europa te delen én kennis en inzichten op het terrein van dementie te versterken. Het Europees agenderen van dementie is het initiatief van staatssecretaris Van Rijn. Hij wil hiermee het signaal afgeven dat het sterk stijgende aantal dementiepatiënten niet langer een Nederlands probleem is, maar steeds meer vraagt om een pan-Europese strategie.

Ambitie

Nu ben ik het direct met elke criticaster eens dat een Europese conferentie in Nederland niet direct zal leiden tot minder dementiepatiënten. Maar ik deel wel de ambitie van de staatssecretaris om samen te werken met kennisinstellingen in Europa, om een oplossing te vinden voor de ziekte dementie en om de zorg voor dementiepatiënten en hun mantelzorgers te optimaliseren. De inzet op meer ‘open science’ tijdens het Nederlands voorzitterschap versterkt dit. Onderzoeksresultaten moeten voor iedereen gemakkelijk, gratis en snel toegankelijk zijn. Ook voor mensen die Alzheimer Nederland financieel steunen. Want we moeten wel blijven investeren in onderzoek. Immers onderzoek nu is de sleutel naar oplossingen voor de toekomst. Binnen het Deltaplan Dementie betekent dit dat Memorabel II een feit moet worden.

Dementievrienden

Dat Van Rijn goed rondkijkt in Europa blijkt wel uit zijn voorstel ‘Dementievrienden’, naar Engels voorbeeld. Vele extra oren en ogen die doorhebben wat er aan de hand is als iemand het even niet meer weet in de supermarkt of zonder bestemming de bus instapt. Alzheimer Nederland is druk bezig met de voorbereidingen en zal de campagne opstarten in 2016. Op naar een miljoen mensen die met hart en handen mensen met dementie eigenwaarde kunnen geven en ervoor zorgen dat zij kunnen blijven meedoen in onze maatschappij. Naar Europees voorbeeld. Het kan niet mooier dan dit het komende jaar te realiseren.

Als we echt geloven in Europa en in de samenwerking in Europa, moeten we met elkaar gericht durven nadenken over een grensoverschrijdende oplossingsgerichte benadering van dementie. Echter daar schuilt ook een gevaar. Maak het breed en er gebeurt niks. Breed denken is nodig om in het klein de juiste stappen te zetten. Kort gezegd: een visie met een actieplan. Niet alleen in Nederland maar juist ook in Europa.

Voorbeeldland

Willen we een voorbeeldland zijn in Europa, dan moeten we zeker niet de ogen sluiten voor de dagelijkse drempels waar dementiepatiënten en hun mantelzorgers in Nederland mee te maken hebben: casemanagers die niet beschikbaar zijn, hoge eigen bijdragen voor vervoer naar dagbesteding, dagbesteding die niet passend is, onvoldoende gekwalificeerd personeel in verpleeghuizen, de grote inzet van psychofarmaca… Het is maar een greep.

Europese aandacht is prima, maar ook nationale politici en beleidsmakers hebben in 2016 nog voldoende op hun agenda staan. Met visie en een actieplan moeten we de mensen met dementie en hun mantelzorgers optimaal support geven. In 2016 zetten wij ons met alle partners weer met passie en tomeloze energie voor hen in.

Gea Broekema-Procházka
Algemeen directeur van Stichting Alzheimer Nederland

Gea Broekema_311

               

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Dr. Jan C Molenaar, em.hgl. kinderchirurgie, Erasmus MC Rotterdam

12 januari 2016

Als "Dementie krijgt gezicht in Europa" het effect zou zijn van het initiatief van staatssecretaris van Rijn om dementie Europees te agenderen en als dit dan bovendien zou betekenen dat meer de mens met dementie en niet slechts de ziekte, meer zichtbaar wordt, dan zou dat een pan-Europese omslag in de benadering van dementie kunnen worden. Met niet zozeer de biomedische benadering, die nu dominant is en als doel heeft de ziekte uit te bannen, wat pas op de zeer lange termijn effect zal sorteren. Maar vooral met de sociaal-geneeskundige benadering waarin zolang de ziekte niet behandelbaar is, het welzijn van de demente mens prioriteit heeft. Want hierom is het in de geneeskunst vanouds altijd primair te doen geweest : het welzijn van de zieke.

En als van Rijn zijn voorstel voor een dementievriendelijke samenleving Europees wil uitrollen, dan kan dat niet zonder de vrienden van de medemens met dementie, de mantelzorgers, hierin te betrekken en een gezicht te geven. Nu is de mantelzorger in de bureaucratie van de zorg rond dementie een anonieme persoon, wiens naam niet voorkomt in de ambtelijke dossiers. De mantelzorger, en vaak is dat de partner, is echter iemand die een cruciale rol speelt in het behoud en de betaalbaarheid van de kwaliteit van de zorg die als gevolg van de noodzakelijke bezuinigingen zo onder druk is komen te staan. Geef die mantelzorger identiteit en ondersteuning zodat deze zijn dagelijks werk voor de demente medemens kan blijven doen, elke dag opnieuw………………….?
Jan C Molenaar, Kastanjeplein 105, 3053 CB Rotterdam

Top