De zogenaamde deeltijdfactor blijft in de sector steken op 0,7, wat neerkomt op een gemiddelde werkweek van 25,2 uur. Dit ligt aanzienlijk lager dan het landelijk gemiddelde van 0,8.
Uit berekeningen blijkt dat het tekort van tienduizenden vacatures in theorie oplosbaar is als zorgmedewerkers structureel iets meer uur per week extra zouden werken. Hoewel uit eerder onderzoek bleek dat een kwart van het zorgpersoneel meer uren wil werken, laten werkgevers deze kans vaak onbenut.
Binnen de sector bestaan grote verschillen. In universitaire medische centra maken medewerkers relatief veel uren (0,8), terwijl dit in de vvt het laagst is met een deeltijdfactor onder de 0,6.
Dat veel werkgevers in de zorg die extra mogelijke uren laten liggen is omdat er vanuit de Rijksoverheid en zorgverzekeraars gestuurd wordt op bezuinigingen, dus je kunt mensen wel meer laten werken maar als dat uiteindelijk niet uitbetaald wordt schiet je er niks mee op als werkgever.
Het is niet de werkgever die deze mogelijke extra uren laat liggen maar de Rijksoverheid en de zorgverzekeraars borgen de financiële kant niet.