In 2025 keurde de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) 220 fusies en overnames in de zorg goedgekeurd. Dit is een lichte stijging in vergelijking met 2024. Toen waren het er 214. De meeste fusies en overnames vinden plaats in de mondzorg. Daarna volgen de langdurige zorg en de farmacie. De NZa heeft in 2025 geen van de voorgenomen overnames of fusies afgekeurd.
Het aantal overnames en fusies stijgt al jaren.
Veruit de meeste aanvragen, iets minder dan de helft, komen van middelgrote organisaties die kleine organisaties overnemen. Slechts drie keer fuseerden twee grote zorgorganisaties in 2025. Een organisatie is ‘groot’ bij meer dan 500 zorgverleners. Zeven keer gingen twee middelgrote zorgorganisaties samen. Organisaties met 51 tot 500 zorgverleners zijn middelgroot.
Private equity-deelname schommelt
Het aandeel fusies en overnames waarin private equity-partijen betrokken is, groeit. In 2025 was bij 54 procent van de fusies en overnames een private equity-partij betrokken. Dat is meer dan het jaar daarvoor, namelijk 46 procent in 2024. Dat jaar was het lager dan de laatste jaren. De NZa schrijft: “Wanneer verder teruggegaan wordt in de tijd, zien we dat het aantal schommelt rond de 50 procent. Dan gaat het om de betrokkenheid van private equity-partijen bij de concentratieaanvragen in het kader van de zorgspecifieke concentratietoets. In de periode van juli 2022 tot en met december 2023 was bij 59 procent van de goedgekeurde concentraties een private equity-partij betrokken. In de periode daarvoor lag dit aantal op ongeveer 50 procent.”
Buitenlandse partij
Bij een derde van de fusies en overnames kreeg een buitenlandse partij (deel)zeggenschap over de zorgorganisatie. Dat is iets meer dan in 2024. Toen gold dat voor 20 procent van de fusies en overnames. Dit percentage schommelt de afgelopen jaren tussen de 20 en 32 procent.
Informatiekaart concentraties
De NZa moet fusies en overnames van zorgorganisaties met meer dan vijftig medewerkers goedkeuren. Ze toetst of de procedures goed zijn voorbereid en doorlopen en of er aandacht is besteed aan de gevolgen en risico’s voor de kwaliteit en toegankelijkheid van de zorg.
Jaarlijks publiceert de autoriteit over de zorgconcentraties, in de Informatiekaart Concentraties in de zorg. Kleinere organisaties zijn dus niet meegenomen in deze cijfers.
Deze fusies zijn nodig om tegenmacht te organiseren tov de mega-verzekeraars en is uitgelokt door het overheidsbeleid (2006) om marktwerking als basis te kiezen voor professionele zorg aan individuele hulpvragers. Daarmee is de basis van humane waardetoevoeging als compassie verzwakt. In de behoeften hiërarchie staat naast veiligheid, voeding en onderdak „zorg voor gezondheid“ op hoog peil. Maar de langjarig relatief gelijke post in ons BNP wordt nu verlaagd en zoals we hier lezen zijn er nu ook aandeelhouders die hierin toch een verdienmodel zien. Naar mijn mening behoort deze zorg een publieke functie te zijn en tot de basis te behoren van onze beschaving, toch?