De zogenoemde GLP-1-prikspuiten remmen het hongergevoel, met gewichtsverlies als gevolg. “Riskant is dat deze middelen in reclames en de samenleving worden genormaliseerd als manier om af te vallen”, zegt Mignon van Bruggen, behandelaar en coördinator eetstoornissen bij Novarum van ggz-instelling Arkin. Vaak hebben patiënten die medicatie zelf gekocht via internet.
Spuitprotocol
De behandelcentra stellen daarom protocollen op over het gebruik van afslankmedicatie voor hun patiënten. Voor patiënten met een normaal of laag gewicht hanteren de klinieken de lijn: direct stoppen met afslankmedicijnen. “Anders komen ze ook niet in aanmerking voor verdere behandeling. Voor hen is medicatie duidelijk een onderdeel van hun eetstoornis”, zegt Van Bruggen tegen Trouw.
Obesitas
Patiënten met ernstig overgewicht door een eetbuistoornis kunnen soms wel de medicijnen gebruiken naast een behandeling. “We zijn dan niet mordicus tegen”, zegt hoogleraar eetstoornissen Annemarie van Elburg, verbonden aan behandelcentrum Co-eur. “De medicatie dempt de food noise, die kan bijdragen aan obesitas.” Gewicht verliezen is dan medisch noodzakelijk en kan psychisch heilzaam zijn, zegt Van Elburg.
Essentieel voor de behandeling van de eetstoornis is dat iemand de drang naar eetbuien nog moet blijven voelen als die persoon medicatie gebruikt. Blokkeert de medicatie dit volledig, dan staat het de behandeling van de eetstoornis in de weg en dan moet de patiënt (tijdelijk) stoppen.
Wie net begonnen is of op eigen houtje experimenteert, krijgt bij Co-eur sowieso het verzoek de prikspuit weg te laten, tot de behandeling van de eetstoornis afgerond is.
