ACTUEEL

Extramuralisering kost aanbieders geld

Extramuralisering kost aanbieders geld

Zorgaanbieders krijgen de komende jaren te maken met een forse inkomstenderving als gevolg van extramuralisering. Meer dan een kwart van de aanbieders moet volgend jaar rekenen met een inkomstenverlies van 5 procent of meer, zo becijfert de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa).

De gevolgen kunnen volgens de NZa in 2014 nog ingrijpender zijn. Op een totaal van ruim 900 aanbieders kan in 2014 naar verwachting 68 procent meer dan 5 procent aan inkomsten verliezen. Gemiddeld komt dit neer op 7,5 miljoen euro per instelling. Ook de groep die zich geconfronteerd ziet met een inkomstenderving van meer dan 10 procent groeit. Zijn dit er in 2013 naar verwachting nog 19 volgens de NZa kunnen dit er in 2014 in totaal 306 zijn, oftewel meer dan een derde van alle zorgaanbieders in de AWBZ.

Besparing

De inkomstenderving is een rechtstreeks gevolg van de plannen om lichte zorgzwaartepakketten voortaan alleen extramuraal, dat wil zeggen buiten de instellingen te vergoeden. Demissionair staatssecretaris  Veldhuijzen van Zanten wil daarmee bevorderen dat cliënten langer zelfstandig blijven en minder snel in een intramurale setting belanden. De staatssecretaris verwacht dat aanbieders hun aandacht verleggen en werk maken van een gevarieerd extramuraal woon- en zorgaanbod. Een en ander moet daarnaast leiden tot besparingen van jaarlijks 400 miljoen euro.

Kwetsbaar

In haar onderzoek beperkt de NZa zich tot de vraag welk deel van de intramurale omzet wegvalt als gevolg van het niet langer intramuraal vergoeden van zzp’s 1 tot en met 3. Op grond van haar doorrekening constateert de NZa dat  “het niet is uitgesloten dat enkele bestaande aanbieders van intramurale zorg failliet kunnen gaan”. Met name kleine aanbieders van intramurale zorg zijn volgens de NZa kwetsbaar, aangezien ze relatief veel cliënten met een lichte zzp hebben en weinig mogelijkheden om alternatieve vormen van zorg aan te bieden en daarmee alternatieve inkomsten te genereren.

Verschillen

Ook zijn er opvallende verschillen tussen de verschillende zorgkantoorregio’s. De NZa telt twee regio’s waar een vijfde tot een kwart van de aanbieders te maken krijgt met een inkomstenderving van 7,5 procent of meer. Van de 32 zorgkantoorregio’s zijn er 11 waar het gemiddelde inkomstenverlies boven de 10 procent uitkomt. De NZa merkt wel op dat in de doorrekening geen rekening is gehouden met compenserende alternatieve inkomsten.

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

2 oktober 2012

De grootste kostenpost in de zorg is het personeel (ca. 65%). Het vastgoed bedraagt ca. 10%. Door extramuralisering zal het personeel meer reistijd hebben en dus minder efficiënt ingezet worden en dit terwijl op termijn er een tekort aan personeel ontstaat. Hoe komt het dat de overheid toch kiest voor extramuralisering?

tjark reininga

2 oktober 2012

kern van het probleem is de verabsolutering van het begrip 'extramuralisering' tot het 'terug naar huis' sturen van bewoners. voor een groot aantal van hen zal dit in fysieke zin namelijk geen optie zijn, omdat hun thuissituatie zich anders heeft ontwikkeld.

het ligt daarom voor de hand dat hun huidige zorgaanbieder de 'normale' kosten van huisvesting afsplitst van de kosten van de geleverde zorg en apart bij de cliënt in rekening brengt. dit zijn immers de kosten die deze ook bij uitplaatsing op moet brengen. en het is immers nauwelijks redelijk dat iemand die thuis zorg ontvangt zelf voor de kosten van huisvesting opdraait, terwijl iemand die dezelfde zorg in een zorginstelling geniet, ook voor zijn huisvesting subsidie ontvangt.

het wordt tijd echt werk te maken van het financieel scheiden van wonen en zorg.

TvZ

2 oktober 2012

Allereerst een misverstand recht zetten. Er is geen sprake van 'terug naar huis sturen'. Wie al een indicatie heeft voor een verzorgingshuis behoudt het recht op intramurale zorg. Verhuizen naar een ander verzorgingshuis kan wel aan de orde komen als een deel van de huizen moet sluiten door de verminderde instroom van nieuwe bewoners.
Het wijd verspreide idee dat intramurale bewoners niet betalen voor hun kamer en voeding is formeel juist, maar de werkelijkheid is dat de hoge intramurale eigen bijdrage veel hoger is dan de eigen bijdrage bij zorg thuis. Dat verschil loopt op met het inkomen. Bij een inkomen van 20.000 al een verschil van € 660,-, oplopend tot € 1400 bij een inkomen van 50.000. Dat is een fiks bedrag voor kost en inwoning in een verzorgingshuis. Hier ligt ook gelijk een van de belangrijkste pijnpunten van het scheiden van wonen en zorg. Het bedrag voor 'verblijf' is niet meer inkomensafhankelijk. Voor ouderen met een flink pensioen is het financieel aantrekkelijk, terwijl het heel veel slechter uitpakt voor een oudere met alleen AOW.

Kees Marges

3 oktober 2012

Merkwaardig dat sommige mensen nu pas in de gaten hebben dat extramuralisering van zorg betekent dat zorginstellingen die dagverzorging bieden op basis van awbz financiering, die inkomsten gaan kwijt raken, tenzij ze 1op1 vervangen worden door financiering uit de wmo, dus door de gemeente. Dat effect gaat nl. al optreden als bestaande extramurale zorgvragers, die begeleiding krijgen op hun dagverblijf, de awbz uitgegooid worden als gevolg van de decentralisatie operatie en het niet goed doordachte dogma dat zorg dichtbij voor iedereen beter is. Toen dat effect ging dreigen, hoorde ik niemand om daar aandacht voor te vragen, maar nu het om zzp-ers gaat lees ik ineens wel berichten zoals in dit artikel van zorgvisie. Waar waren jullie toen het nog alleen ging om de decentralisatie van zwaar verstandelijk beperkte mensen die al extramurale zorg ontvingen op een dagverblijf, maar door hun ouders thuis worden verzorgd en niet naar een instelling met wonen worden weggebracht cq. door omstandigheden weg gebracht moesten worden. Ook toen speelde al dat sommige dagverblijven meer dan de helft van hun inkomsten zouden gaan missen.

Top