Finance

Groei zorgkosten 'ademt mee' met economie

Groei zorgkosten 'ademt mee' met economie

De afvlakkende groei van zorgkosten hangt nauw samen met de economie. “Dit gegeven heeft aanzienlijke implicaties voor het zorgkostenbeleid en de verwachte groei van de zorgkosten van de komende jaren”, stelt Gerhard Wullink van Gupta Strategists op basis van een onderzoeksrapport.

Zo'n 80 procent van de zorgkostengroei wordt verklaard door de groei van het Bruto Binnenlands Product (BBP) en de inflatie. Dit blijkt uit een analyse door Gupta van de cijferreeksen van het BBP, de inflatie en de zorgkosten over de afgelopen 35 jaar. Het BBP is met 50 procent de grootste factor. De inflatie verklaart 30 procent van de zorgkostengroei.

Zorgbeleid

De maximale impact van het beleid van de afgelopen dertig jaar is geweest dat de zorgkosten mee hebben ‘geademd’ met de economie. De groei van de zorgkosten is sinds twee jaar historisch laag. Alleen in de tachtiger jaren was er een vergelijkbaar lage groei. “We willen hier echter niet betogen dat de economie de belangrijkste determinant is voor zorgkostenontwikkeling. De onderliggende oorzaken van zorgkosten hangen immers op hun beurt weer sterk samen met de economie” stellen de Gupta-analisten. “Wel is de studie een pleidooi om beleid mede te baseren op zorgkostenmodellen die zijn geënt op de economie, naast de bestaande verfijnde bottom-up modellen. Dit brengt economische realiteit in het beleid om de zorgkosten te beheersen.”

Vertraging

Economische ontwikkelingen werken met vertraging door in de zorgkostengroei. Veranderingen van het BBP werken tot zes jaar later door en inflatie tot twee jaar. Het tempo van politieke besluitvorming is volgens Gupta een mogelijke oorzaak van de vertraging. “Het politiek debat dat voorafgaat aan het zorgvuldig nemen van maatregelen neemt tijd in beslag. Vaak gaan er jaren overheen voor maatregelen met substantiële invloed op de kostenontwikkeling kunnen worden genomen.” Andere oorzaken van de vertraging worden toegeschreven aan investeringscycli bij aanbieders, consumentengedrag en de inkooprealiteit bij verzekeraars.

Komende jaren gematigde groei

Op basis van deze wetenschap noemt Gupta een gematigde nominale groei van de zorgkosten met 1 tot 3 procent per jaar het meest waarschijnlijke scenario voor de komende vijf jaar. Hogere groeicijfers van 5 tot 6 procent zijn volgens Gupta “alleen waarschijnlijk bij acuut en structureel fors aantrekken van de economie”, een reële groei van 3 procent of meer. “Een dergelijke economische rebound lijkt onwaarschijnlijk.”

Deze opvallende samenhang bestaat niet alleen in Nederland, maar ook in de VS. “Dat de dynamiek en de uitgangspositie in Nederland volledig anders zijn dan in de VS mag geen nieuws zijn. Samenhang tussen economie en zorgkosten zijn blijkbaar wel vergelijkbaar”, stellen de Gupta-analisten in het rapport.

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Schooleman

13 september 2013

Wat n open deur, in slechte tijden wordt gelukkig overal gekeken waar geld bespaard kan worden en verkwistingen weggestreept en fraude aangepakt. Lijkt me nuttiger om het probleem in de zorg structureel op te lossen en ook in betere tijden met een kritische blik te blijven kijken !

Vergelijking met de US is niet relevant.

Peter Koopman

15 september 2013

Door steeds over kosten van zorg te schrijven voeden we de opvatting dat conjuncturele beleidsvorming wenselijk is. Omdat we inmiddels macro kunnen inschatten wat de zorgbehoefte per persoon in een mensenleven kan zijn, kan vanaf ieders geboorte deze "nullast" geraamd worden. Slechts de innovaties "verstoren" een dergelijke raming. Die hangen samen met opleidingspeil en budgetten voor onderzoek. Als we hierop vooral beknibbelen wordt het berekenen van benodigde zorgbudgetten een stuk eenvoudiger. Resteren onvoorspelbare "rampen" grote werkloosheid en oorlogen. Bekend is echter dat deze een forse stijging van zorgbehoeften veroorzaken. Conjuncturele fluctuatie is een bestuurskundige aanname: bij depressie is de behoefte aan behandeling veel groter dan de vraag en/of budget.

Anoniem

15 september 2013

Welk deel van de zorgkosten zou meebewegen met de ontwikkeling van de loonkosten? En - als dat een groot deel is - is het dan niet logisch dat de zorgkosten "meeademen"?

Zoals Peter hiervoor eigenlijk al suggereerd is deze focus op kosten niet zo spannend. Vraag is hoe de zorgvraag ontwikkelt (ondanks de economie)? En als de economie ooit mogelijk weer gaat aantrekken, en dus de lonen weer enthousiast mee gaan groeien, hoe staat de wereld er dan voor? Zeker als in de tussentijd de zorgvraag stiekem is blijven stijgen (lees: de vergrijzing ademt niet mee met de economie!).

Rocket science? Don't think so...

van den oever

15 september 2013

Doet me denken aan de statistische waarheid dat in gebieden met meer ooievaars ook altijd meer kinderen worden geboren. Er kunnen dus andere factoren in het spel zijn. Bijvoorbeeld dat in tijden van lage of negatieve groei bbp de overheid moet bezuinigen, eigen bijdragen invoert en zo de vraag wordt afgeremd.

Top