Tech

'Nederland zet stappen in kwaliteitsregistratie'

Nederland kan binnen een paar jaar een koploper worden in Europa op het gebied van kwaliteitsregistratie en transparantie in de zorg. Dat stelt Stefan Larsson, senior partner van de Boston Consulting Group en co-auteur van het rapport ‘Zorg voor waarde’ in een interview dat Skipr tijdens het Achmea congres 2013 over zorguitkomsten. “De ontwikkelingen gaan snel en het lijkt erop dat Nederland de juiste stappen zet,” aldus Larsson.

"Nederland heeft in korte tijd het vraagstuk van de kwaliteit omarmd," vervolgt Larsson. "Ik heb gehoord dat er op dit moment een hoop initiatieven plaatsvinden om de kwaliteitsregistraties te verbeteren in Nederland."

Vervolgstappen

Nederland heeft de eerste veelbelovende stappen gezet, maar er moeten nog wel een aantal dingen gebeuren, stelt Larsson. Zo moeten de registraties nu ingericht worden op een manier dat de informatie niet gefragmenteerd blijft. Er moeten ICT-toepassingen komen waar de doktoren de informatie makkelijker uit kunnen lezen. Daarnaast moeten er volgens Larsson nu nationale, of zelfs internationale standaarden komen voor kwaliteitsregistratie, zodat Nederland zich met andere landen kan gaan vergelijken.

Kwaliteit van zorg

Het registreren en publiceren van uitkomstindicatoren is volgens Larsson de manier om de kwaliteit van zorg te verbeteren. De uitkomst die geregistreerd moet worden is de gezondheid van de patiënt. Voor elke aandoening  moet bepaald worden wat er gemeten dient te worden. Door te de juiste indicatoren te meten en deze uitkomsten te publiceren, zullen er best practises ontstaan die gaan zorgen voor een continue verbetercyclus in de behandeling van aandoeningen.

Larsson sprak vorige week op het Achmea congres 2013 over zorguitkomsten. Bekijk hier het volledige video interview:

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

18 september 2013

Dhr. Larsson stelt een paar belangrijke voorwaarden voor een werkbaar en succesvol kwaliteitssysteem. De eerste is dat - vooral ook - de gezondheid van de patiënt gemeten moet worden. Ik zou dat ziektelast willen noemen c.q. de ziektelast willen meten omdat dat makkelijker en accurater is, maar basaal gezien komt dat op hetzelfde neer: waar mogelijk de - vele huidige - indirecte kwaliteitsindicatoren vervangen door eindpuntmeting, dus door patient-reported outcome measures (PROM's).

En met alleen ziektelastmeting kom je er niet, want ook de patiënttevredenheid en de sterftecijfers zijn belangrijk, plus dat voor sommige zaken die daarin niet (tijdig) tot uiting komen je nog steeds indirecte indicatoren nodig hebt. Maar dat zal dhr. Larsson ook inzien, zeker als hem dat uitgelegd wordt.

Een tweede belangrijke voorwaarde is dat de kwaliteitsregistratie ingericht wordt op een manier dat de informatie niet gefragmenteerd blijft. Er wordt nog wel eens voorgesteld om de (para)medische beroepsgroepen de kwaliteitsregistratie te laten doen, maar ik stel een centrale landelijke kwaliteitstregistratie voor, bij voorkeur door het Kwaliteitsinstituut.

En dan ben ik het ook op een derde punt eens met dhr. Larsson, en dat is dat Nederland de mogelijkheid heeft om, gegeven dat aan deze twee voorwaarden voldaan is, in enkele jaren tijd hierin de mondiale koploper kan worden.

Zie voor meer informatie http://www.gezondezorg.org/uitkomstassessment.

Jansen-Landheer

20 september 2013

Een goed verhaal en een mooie eerste reactie.
Het is echter goed te weten dat al op veel vlakken aan de realisatie van deze randvoorwaarden wordt gewerkt.
Met name in de oncologie bestaat al jarenlang een systeem waarbij voor alle patienten met kanker informatie over behandeling en deels uitkomsten(namelijk overleving) wordt gemeten. Ofwel de landelijke kwaliteitsregistratie waarover Frank Conijn spreekt is er al voor de oncologische zorg en heet de Nederlandse Kankerregistratie.
Het voeren van zo'n registratie kent vele uitdagingen.

Wat verzamel je? Hierin zien ook wij (IKNL) een tendens ontstaan richting uitkomstindicatoren. Welke dat moeten zijn, daarover bestaat uiteraard nog veel discussie.

Hoe verzamel je? Het is fantastisch te horen welke ICT-mogelijkheden er in het verschiet liggen en graag werken wij daarnaar toe. Tot nu toe liggen daar toch nog grote beperkingen omdat elk ZIS anders is opgebouwd: erin lukt vaak wel, data eruit krijgen is vaak complex. In de praktijk is het daarom nog steeds nodig gegevens handmatig te verzamelen - ten minste als het doel is over betrouwbare en volledige informatie te kunnen beschikken. Dat geldt voor het verzamelen van 'basale gegevens', maar helemaal wanneer ook uitkomsten in kaart worden gebracht.

Wat doe je met de data? Uiteindelijk is het doel de kwaliteit van zorg te verbeteren. Daarin is het belangrijk dat betrokkenen vertrouwen hebben in de gegevens en een impuls krijgen om te verbeteren. Dat laatste gebeurt het meest effectief als men zich met anderen kan vergelijken. IKNL en DICA zijn op dat vlak complementaire partijen en werken dus intensief samen. Ook het initiatief van het Radboudziekenhuis om transparant te zijn over de eigen resultaten- op basis van data van de NKR - is daarin een belangrijke stap. Beide onderscheiden zich van lijstjes van zorgverzekeraars of anderen, omdat zij gebruik maken van onafhankelijk verzamelde dan wel gevalideerde data.

Top