BLOG

Halfdelijnszorg moet houdbaarheid zorg vergroten

Halfdelijnszorg moet houdbaarheid zorg vergroten

De oplossing voor de houdbaarheid van de zorg ligt buiten de zorg. En wel in het ontwikkelen van nieuwe vormen van zorg en hulp in de samenleving. Ook aandacht voor wonen, leefstijl, voeding en vervoer is daarbij belangrijk.

De Nederlandse ouderenzorg is bijzonder uitgebreid in vergelijking met andere Westerse landen. Bovendien zijn de zorgkosten het hoogste, terwijl Nederland een betrekkelijk jong land is. Nederlanders betalen weinig uit eigen zak, maar brengen wel hoge premies op. Ze financieren in vergelijking met andere landen ook weinig zorg via persoonsgebonden budgetten.

Veel geld voor ouderenzorg

Gaan we op de huidige voet door, dan zullen we in 2050 zo'n 8,2 procent van ons Bruto Binnenlands Product aan langdurende zorg (o.a. ouderenzorg, gehandicaptenzorg) besteden. Ter vergelijking: in Zweden zal dat 5,5 procent zijn, in Noorwegen 4,5 procent en in andere landen zal het nog veel minder zijn. Nederland loopt daarom, internationaal gezien, erg uit de pas. Het is daarom begrijpelijk dat het nieuwe kabinet Rutte inzet op een radicale verandering van de zorg aan ouderen.

Radicale verandering is nodig

Die verandering gaat niet vanzelf goed. Het overhevelen van taken en budgetten van de ene naar de andere overheid biedt op zich geen structurele oplossing. Ook kan er niet veel meer gevraagd worden van mantelzorgers.

Nieuwe vormen van zorg en hulp in de samenleving die tussen professioneel en informeel inzitten, kunnen uitkomst bieden. Dit kun je halfdelijnszorg´ noemen. Voorbeelden zijn initiatieven van burgers die zelf de zorg organiseren en contracteren, zorgruilafspraken tussen mensen in de buurt, de inzet van betaalde krachten die geen zorgachtergrond hebben. Niet alle zorg hoeft van professionele zorgverleners te komen. Deze zijn wel nodig om te zorgen dat oude mensen zichzelf beter kunnen redden, hun chronische ziekten leren reguleren en om de hulp aan huis te organiseren met de mantelzorgers en de mensen in de buurt.

Ondersteunen gezond wonen en leven

Ook is het belangrijk dat kwetsbare oudere mensen goed wonen in een geschikte woning in een aangepaste omgeving, dat ze een goed voedingspatroon en een gezonde leefstijl hebben, over vervoer beschikken en dat ze voldoende inkomen hebben. Wat buiten de zorg ligt, is van wezenlijk belang voor een goede ouderdom. De overheveling van taken naar gemeenten kan goed uitpakken. Veel verantwoordelijkheden buiten de zorg liggen immers bij gemeenten. Zij kunnen voorwaarden scheppen voor een duurzame ouderenzorg. Ze zouden wel - net als hun Scandinavische collega´s - belastingen moeten kunnen heffen. Meer beleidsruimte en experimenten zijn nodig, willen de radicale veranderingen die het kabinet voorstaat, haalbaar zijn.

Henk Nies
Voorzitter raad van bestuur van Vilans, kenniscentrum voor langdurende zorg

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Bart Bruijn, huisarts

26 november 2012

De oplossing voor de houdbaarheid van de zorg ligt buiten de zorg. Klopt. En wel bij het afschaffen van het huidige systeem, waar teveel parasieten mee-eten uit de zorgruif en heel veel geld kosten voor advies over weer nieuwe zorgsysteempjes en oplossinkjes waar ze zelf niet in hoeven werken en zelf geen verantwoordelijkheid voor dragen. Parasieten die arrogant en ontwetend zich wentelen in 'kwaliteit' en 'systemen' en 'paradigma's' zonder er ook maar één enkele seconde bij stil te staan dat ze met al hun papierhonger en informatiegeilheid voorkomen dat de mensen die het echte werk moeten doen en die echt verstand van zaken hebben, tijd hebben om dat ook te doen.

De zorg is niet duur, het zorgsysteem is duur! Begin daar eens!

De oplossing ligt bij de politiek, maar omdat die bijna unaniem het huidig systeem goedgekeurd heeft, ondanks protesten van de huisartsen, zal deze niet snel toegeven dat die huisartsen GELIJK HADDEN!

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

26 november 2012

Een aantal opmerkingen bij het blog van dhr. Nies:

* Als je landen wilt vergelijken moet je eerst aantonen dat je appels met appels vergelijkt. Anders kan het makkelijk zo zijn dat de ene voorziening in het ene land wel wordt meegerekend en in het andere niet.

* Ik mis het verhaal over het kosteneffectiever maken van de curatieve zorg, ook in het kabinetsbeleid. De grote praktijkvariatie tussen ziekenhuizen is aangetoond door het onderzoek van ZN, en de regelmatig opduikende perikelen rond specialisten (nu weer de cardiologen in Spijkenisse) bevestigen dat we er niet van mogen uitgaan dat de tweedelijns curatieve zorg overal kosteneffectief is. Verder heeft het onderzoek van Agis aangetoond dat er ook tussen huisartsen grote verschillen zijn.

* Alle zorg hoeft inderdaad niet van professionele zorgverleners te komen, maar het mag niet zo zijn dat men afhankelijk wordt van vrijwilligers of mantelzorgers.

* Dhr. Nuis stelt: "Ook is het belangrijk dat kwetsbare oudere mensen goed wonen in een geschikte woning in een aangepaste omgeving, dat ze een goed voedingspatroon en een gezonde leefstijl hebben".

Daar ben ik het helemaal mee eens, maar met de bezuinigingen op de thuiszorg, de overheveling naar de WMO terwijl het budget beperkt wordt, en minister Schippers die niets lijkt te voelen voor een systeem van premiekorting bij een gezonde levensstijl (i.c. voedings- en beweegpatroon, af te lezen aan biomarkers) lijkt me dat heel moeilijk te realiseren.

Visee

26 november 2012

het is gemakkelijk de verantwoording bij anderen te leggen. Mijn ervaringen met huisartsen (ad eerste reactie) is niet per sé positief. daaraan ligt het ook niet. De politiek de verantwoording toe te schuiven is een wel heel gemakkelijke. (Mijn vraag is dan; en wie kiest die politiek dan?) Mantelzorgers kunnen we niet verplichten de zorg voor anderen op zich te nemen, ondanks dat dat een zeer goedkope oplossing kan zijn. De generatie, die dat dan doen moet, is ook de generatie die voorzichzelf en voor ons de pensioenen moet verdienen in een tijd van economische crisis. Het is dus geen oplossing. Wat blijft is het systeem te veranderen, en dat gaat langzaam en kan eigenlijk alleen van binnenuit. Kleinschaligheid en individueel toegesneden zorg is, denk ik, een van de betere mogelijkheden te roeien met de riemen die we hebben. Los daarvan is het belangrijk de macht-structuren te verkleinen en ervoor te zorgen, dat goed beleid beloond, en slecht beleid bestraft wordt. Besparen ja, maar niet over de rug van de patiënten. Onze noordelijke buren doen het ons voor (en dat heeft niets met appels en peren van doen)

Frank Conijn

26 november 2012

@ Visee:
U schrijft: "Wat blijft is het systeem te veranderen, en dat gaat langzaam en kan eigenlijk alleen van binnenuit." Er moeten ook m.i. een aantal systeemzaken in Nederland veranderen, maar dat kan ook, moet vaak zelfs, van bovenaf.

Ik nodig u graag uit mijn site door te nemen. Daar staan de gewenste systeemveranderingen per onderwerp gerangschikt. Ook bevat het een samenvatting:www.gezondezorg.org/samenvatting.php.

Bollen

27 november 2012

Dat het e.e.a. nadere uitwerking behoeft en niet alles (meteen) lukt, laat onverlet dat ik het eens ben met Henk Nies dat bepaalde "zorg" niet thuishoort in het zorgdomein

Bollen

27 november 2012

Dat het e.e.a. nadere uitwerking behoeft en niet alles (meteen) lukt, laat onverlet dat ik het eens ben met Henk Nies dat bepaalde "zorg" niet thuishoort in het zorgdomein

Hooijmans

11 december 2012

Ondanks protesten, al dan niet terechte bezorgdheid en weerstand gaat het mes nu echt in de zorguitgaven. De wal keert het schip. Zorgorganisaties zijn jarenlang gericht geweest op groei: uitbreiding van expertise, uitbreiding van aanbod, uitbreiding van het klantenbestand. Nu de WMO behalve de huishoudelijke hulp ook de jeugdzorg, de begeleiding en wellicht ook de verzorging gaat omvatten zullen de zorgorganisaties zich moeten instellen op krimp. Omwille van de klanten, de medewerkers en niet te vergeten de Nederlandse begroting zouden zij daar constructief aan moeten gaan bijdragen. Anders kunnen ze wel eens tussen wal en schip vallen.
Gemeenten hebben met de WMO een geweldige kans de zorg anders, goedkoper en eenvoudiger te organiseren. Niet vanuit een 'zorgperspectief' noch vanuit het aanbod-perspectief van de zorgorganisatie, maar vanuit de wens en behoefte van de zorgvrager.

Top