HRM

De toekomst van medisch onderwijs

Kort geleden mocht ik les geven aan studenten geneeskunde van de Radboud Universiteit. En niet alleen aan studenten, ook aan patiënten. In dezelfde groep dus. Dit was onderdeel van het promotieonderzoek van Thomas Vijn binnen IQ Healthcare, een onderzoekscentrum van de universiteit.

Het revolutionaire en toch zo eenvoudige idee is om studenten en patiënten gezamenlijk op te leiden. De hypothese is dat je hierdoor betere artsen én betere patiënten krijgt. En dus betere zorg.

De sfeer tijdens de twee uur durende sessie was heel bijzonder. Er was duidelijk sprake van gelijkwaardigheid tussen de artsen in spe en de patiënten. Bovendien waren zij zich steeds ook bewust van het perspectief van de ander, wat duidelijk bleek uit de vragen die werden gesteld en tijdens de rollenspellen. Die verliepen in grote lijnen hetzelfde als een 'normaal' consult, maar tegelijkertijd waren ze compleet anders, juist door die andere sfeer.

Op deze manier creëer je geen kloof tussen artsen en patiënten, dus hoef je hem later ook niet te dichten. Dat voorkomt veel problemen. Verder was het mooi dat zowel de patiënten als de artsen in spe zich erg prettig voelden tijdens de rollenspellen. Een van de patiënten benoemde het zo: "Voor het eerst sinds jaren voel ik me geen patiënt als ik met een arts spreek." Ook de studenten geneeskunde gaven aan dat juist deze manier van samenwerken en belangrijke reden voor hen was om te kiezen voor geneeskunde.

Vervolgafspraak

Ook bleek dat het één leidt tot het ander. In de rollenspellen kwam onder andere het maken van een vervolgafspraak een bod. De standaard in dit scenario is dat de patiënt over drie maanden terugkomt voor controle. Drie maanden is echter voor geen enkele patiënt de juiste termijn. Met sommige patiënten is er eerder iets aan de hand. Drie maanden is voor hen te laat. Met andere patiënten loopt alles prima, langskomen na drie maanden is voor hen niet nodig, met no-shows dan wel nutteloze gesprekken tot gevolg.

Uit onderzoek blijkt dat het beter werkt om af te spreken dat de patiënt contact opneemt op het moment dat hij dat wil. Een van de artsen in spe gaf echter aan dat dat niet mogelijk is. Als je belt voor een afspraak ben je op zijn vroegst over een maand aan de beurt. Dat klopt helemaal en dat is het geval omdat we het zo georganiseerd hebben. Als we willen, kunnen we het anders organiseren. Beter en slimmer.

Als bedrijfskundige word ik hier heel blij van. Als artsen iets willen veranderen, wordt het namelijk veel gemakkelijker de werkwijzen in het ziekenhuis aan te passen. En zo komen we weer een stap dichter bij de beste zorg. Een mooi spin-off effect van dit onderzoek

Pilots

Dit was overigens nog maar de eerste pilot uit het promotieonderzoek, met een kleine groep reumapatiënten en een gelijk aantal studenten. Er volgen meer pilots met grotere groepen en met andere (chronische) aandoeningen. In de planning staan onder andere diabetes en borstkanker.

Uiteindelijke doel is te ontdekken wat het beste werkt en dit op te nemen in het standaard curriculum voor geneeskunde studenten. Misschien kun je een dergelijke opleiding ook verplicht stellen voor (langdurige) patiënten? Of het hen in ieder geval sterk aanraden? Dat zou mij geen slecht idee lijken.

Wil Konings

Samen voor betere zorg

Wil Konings_311

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Veronica van Nederveen

19 maart 2017

Wat een bemoedigende aanpak.
De stem van de patiënt wordt echt gehoord. En als gelijkwaardige gesprekspartner, lijkt het. Ben benieuwd naar het vervolg. Wat is bv nodig om de patiënt die gelijkwaardige positie als vanzelfsprekend in te nemen. Informatie, educatie? Van de patiënt en/of van de arts?
Veronica van Nederveen
www.patiëntenstem.nu
voorzitter

Top