ACTUEEL

Schippers puzzelt op beheersinstrument

Schippers puzzelt op beheersinstrument

Minister Schippers van Volksgezondheid houdt de deur naar een gedifferentieerd macrobeheersinstrument (mbi) op een kier. In een brief aan de Tweede Kamer laat de minister weten dat ze samen met veldpartijen en experts nog altijd op zoek is naar een instrument op maat als alternatief voor een generieke korting.

Schippers geeft hiermee gehoor aan het advies dat de commissie Baarsma vorig jaar uitbracht. Die adviseerde om ziekenhuizen niet generiek te korten wanneer de sector meer uitgeeft dan in het Budgettair Kader Zorg (BKZ) is vastgelegd. Ook de ziekenhuizen zijn fel gekant tegen een dergelijk generiek instrument, omdat zo ook ziekenhuizen die keurig onder het maximale groeiplafond van 1,5 procent blijven gestraft worden.

Volgens de critici bevat een generiek kortingsinstrument allerlei perverse prikkels. Zo zou het ziekenhuize aanzetten tot het vergroten van hun productie omdat ziekenhuizen die fors groeien na de korting een netto omzetgroei behouden. Ook zou het ziekenhuizen aanzetten tot fusie. 

Totaaloordeel

Bij de invoering van een gedifferentieerd mbi zouden volgens het beginsel van ‘de vervuiler betaalt’ alleen de ziekenhuizen die boven het groeiplafond worden gekort. Schippers zegt momenteel nog geen “totaaloordeel”  te kunnen geven over een eventueel gedifferentieerd mbi.

Contractering

In de variant die nu onderzocht wordt, wil Schippers aansluiten bij de contractering van de zorgverzekeraars. Zolang een ziekenhuis binnen het gesloten contract blijft, krijgt dit ziekenhuis ook geen mbi-afrekening. Daarmee behouden de zorgverzekeraars voldoende armslag om selectief te kunnen inkopen. Aanbieders die efficiënt werken kunnen zodoende nog steeds boven het groeiplafond uitkomen zonder daarvoor gestraft te worden.  

Mededingingswet

Hier staat tegenover dat een dergelijke systematiek gepaard gaat met ingewikkelde rekensommen, die vragen om het uitwisselen van concurrentiegevoelige informatie. Daarmee staat deze oplossing ook al snel op gespannen voet staat met de mededingingswet. Bovendien is niet helder wat de positie van niet-gecontracteerde aanbieders is binnen een dergelijke opzet. “Voorkomen moet worden dat overschrijding van vastgestelde grenzen door zorgaanbieders die daarover een overeenkomst hebben gesloten met zorgverzekeraars, wordt afgewenteld op de zorgaanbieders die geen overeenkomst(en) hebben gesloten”, vat Schippers één van de bezwaren samen.

Gelet op de vele haken en ogen betitelt Schippers een gedifferentieerd mbi als “een lastige opgave”, maar ze wil deze opgave niet nu al kansloos noemen. “Ik heb met de partijen van de bestuurlijke akkoorden afgesproken dat de zoektocht naar een gedifferentieerd mbi wordt voortgezet”, aldus Schippers. “Ik kan op dit moment niet definitief concluderen of het opzetten van een gedifferentieerd mbi al dan niet mogelijk is.”

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Dikken

20 november 2013

Onderzoek het verleden eens! Kern van wat nu voorgesteld wordt is een budgetsystematiek voor ziekenhuizen en een overheid die daarop controleert. Dat kan werken mits geïnvesteerd wordt in kwaliteit. Systematiek staat op gespannen voet met marktwerking door de regulering door overheid. Het is een kwestie van keuze maken en de consequenties accepteren.

MBI heeft kenmerken van een hybride oplossing (geen keuze maken). MBI is uit te werken, immers er zijn genoeg hoog opgeleiden die een dergelijk systeem kunnen opschrijven en rekenkundig kunnen verwerken. Werkt het is de vraag! Voorts ontstaat een stapeling van maatregelen (contractering zorgverzekeraars, DOT/DBC systematiek en allerlei overgangsmaatregelen). Hoeveel maatregelen moeten bedacht en uitgewerkt worden voordat de grondslagen van de systematiek beoordeeld wordt?

Top