ACTUEEL

'Gemeenten moeten proces participatie ondersteunen'

Gemeenten moeten cliënten ondersteunen in hun proces om te participeren in de samenleving. Het gebruik maken van sociale netwerken blijkt in de praktijk namelijk moeilijk voor cliënten. Dat blijkt uit een raadpleging onder bijna 6000 mensen met een beperking en mantelzorgers die met de transitie van de AWBZ naar Wmo te maken krijgen, schrijft Jacques Loomans, Directeur Zorgbelang Noord-Holland, in zijn blog op Skipr.

“Voor eigen regie is het nodig dat mensen keuzemogelijkheid hebben. Slechts 40 procent ervaart die mogelijkheid”, aldus Loomans. Onder het motto Aandacht voor Iedereen is Zorgbelang Noord-Holland regionaal actief om belangenbehartigers toe te rusten voor de transitie van de AWBZ. “Er moeten nog heel wat stappen gezet worden om het cliëntperspectief bij de transitie recht te doen”, aldus Loomans. Uit het onderzoek onder cliënten en mantelzorgers blijkt dat maar 57 procent van de deelnemers aan het onderzoek het ‘een beetje’ eens is met de stelling “Ik durf aan familie te vragen als ik hulp nodig heb”. Hulp aan de buren vragen durft slechts 35 procent en voor extra kwetsbare burgers zijn deze percentages nog lager; mensen met een verstandelijke beperking scoren 56 procent respectievelijk 25 procent en mensen met psychische/psychiatrische problematiek scoren 49 procent en 21 procent.

Ondersteuningsvraag

De stelling “Ik heb het gevoel dat ik meetel in de maatschappij” onderschrijft slechts 38 procent een beetje. Van de mensen met een verstandelijke beperking en mensen met psychische/psychiatrische problematiek onderschrijven nog geen een op de drie deze stelling ‘een beetje’. Zo’n 44 procent van de deelnemers voelt zich serieus genomen als ze ondersteuning vragen bij het gemeenteloket. Slechts een derde van de mensen met een verstandelijke beperking en mensen met psychische/psychiatrische problematiek onderschrijven (een beetje) deze stelling een beetje. “Hier is veel verbetering te realiseren, vinden wij als belangenbehartigers”, schrijft Loomans.

Transitie AWBZ

Een van de adviezen naar aanleiding van de monitor is dat gemeenten de cliënten de mogelijkheid moeten bieden zich te laten ondersteunen door een onafhankelijke cliëntenondersteuner. Daarbij is ook aandacht nodig voor de mantelzorger om te voorkomen dat deze niet overbelast raakt. Lees meer in Loomans blog Transitie AWBZ: de burger verdient een vol glas op Skipr.

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

13 februari 2014

Was minister Plasterk maar weggeschoffeld. Deze minister van BZ verklaart in een interview dat het de zaak van locale overheden is de veiligheid van wethouders te financieren. 1/3 van alle wethouders is al min of meer ernstig bedreigd volgens Nieuwsuur.
De overheid gaat maar door met verantwoordelijkheden van zich afschuiven. En ze weten dat het niet zal werken!

Men speculeert gewoon op 'ondernemers' die graag hun diensten aanbieden , lees uitzuigers die misbruik maken van de algehele verwarring en paniek op bestuursnivo.

Het resultaat kunnen we zien aan het niet te bevatten gebeuren rond Els Borst. Wees niet verbaast als deze aanslag gelinkt kan worden aan de promotors van het private veld uit de bank cq. bestuurselite.

Niet alleen voetbal is volgens sommigen 'oorlog' , gezondheiszorg is dat volgens sommige hoogleraren ook.
En over de zieke medemens hoor je vrijwel niemand meer buien dan de zachtmoedige Els Borst die er ook na haar gewelddadige dood in geschriften van zal blijven getuigen en het ook als edele arts praktizeerde.
De hoop is dat de politiele onderzoeken de onderste steen zullen bovenhalen. Dit moet worden opgelost want deze moord heeft een nog grotere impact als destijds op Theo van Gogh of Pim Fortuyn. Ook zeer bekende Nederlanders.

Ik reageer anoniem want ik zie Nederland verloederen juist in de academische kringen tot een Chicago nivo ten tijd van de drooglegging.

Mauk van Heemstra - ZorgSteedsBeter

14 februari 2014

Beste Anoniem,
Hier ligt juist een geweldige kans!
Wij zijn immers gewend geraakt dat wij alles aan overheden en instellingen moesten overlaten om voor ons te regelen, zodat wij alleen maar hoefden te werken en vrije tijd te besteden.
Die tijd is voorbij. Maar wij zijn verleerd hoe waardevol het is en welke potentie er ligt in weer naar elkaar omzien.
Dus faciliteren dat wij dit met elkaar weer gaan oppakken is bij uitstek de gewenste transitie van een overheid waaraan wij dit hadden uitbesteed, naar een overheid die ons stimuleert en begeleidt naar participatie. Mét alle nieuwe hulpmiddelen die daarvoor inmiddels zijn, zoals apps en sites waarmee je elkaars spullen en diensten kunt uitruilen en boodschappen kunt doen voor huisgebondenen een straat verderop als je toch al in de winkel staat.

Anoniem

17 februari 2014

en 'de huis gebondenen ' moeten vooral huisgebonden blijven zodat de gezonde burger zich goed kan voelen..

huisgebonden.. hoe kom je ook op deze benaming? brrrrr

Zou er niet eerder sprake zijn van participatie als ' de huisgebondenen 'de mogelijkheid kreeg om zelf de boodschappen te gaan halen?



Nee participeren zou uit moeten gaan van de mensen om wie het gaat. Nu wordt er -over de hoofden van- beslist in plaats van- in gesprek met

Om te kunnen participeren zou men bijv. moeten beginnen met het openbaar vervoer toegankelijk te maken.
Zolang dat nog steeds anno 2014 bedroevend is.. waar hebben we het dan over? Wat is dit voor een schaamteloos land dat zo met mensen met beperkingen omgaat?
Uitsluiten
Stigmatiseren
Ontmoedigen

Dat zijn de woorden die in mij opkomen

En het pgb? Het ultieme middel om te kunnen participeren dat staat ook op de tocht? Hoe kan dit? Met een pgb koop je voor de helft van de prijs van zorg in natura, maatwerk zorg in! En dat in volledige eigen regie. Zelf aan het stuur zitten. Dus zelf de mensen aannemen waarvan jij weet dat zij jouw echt helpen. Hoe innovatief wil je het hebben?

Echter de zorgindustrie wil graag verdienen. Dus we gaan zeker niet voor de optie die de samenleving het minste kost. Nee we zetten het pgb in een kwaad daglicht! en roepen dat de buren wel even kunnen helpen. dat terwijl de fraude bij zorg in natura vele malen groter is.

Ik zie al 15 jaar met lede ogen aan hoeveel
( gemeenschaps ) geld er over mijn zieke rug verdiend word daar waar ik de juiste zorg en voorzieningen had kunnen genieten.


Er is ook geen sprake van vraagverlegenheid. Er is sprake van hulpschuwheid. Vrijblijvend structureel (?) mensen helpen met een langdurige zorgvraag .. De mensen staan ook echt niet in de rij. Mensen hebben hun eigen leven.

Het enige waar het hierover gaat zijn ordinaire bezuinigingsmaatregelen.

En als ik naar de cv kijk van de mijnheer hierboven, dan begrijp ik zijn reactie wel.

Als ik weg kon uit dit rotland dan ging ik gister nog. Van beschaving is geen sprake meer.

Mauk van Heemstra - ZorgSteedsBeter

19 februari 2014

Beste Anoniem (17/2),

Uw teleurstelling en verdriet spreekt boekdelen.

Het verbaast u misschien dat ik uw voorstellen deel, dus
dat wij het inhoudelijk denk ik zelfs eens zijn.

Alleen heb ik het nog niet opgegeven dat wij dat in dit land kunt juist wel voor elkaar kunnen krijgen en dat dat in heel veel landen veel slechter is gesteld. Dus ik zou niet willen vertrekken als ik u was.

Anoniem

21 februari 2014

' en dat, dat in heel veel landen veel slechter is gesteld. '

Dit is de manier om mensen die zelf afhankelijk zijn van ons zorgsysteem monddood te maken.

We leven hier. En in ons land is van alles mis. Wat helpt het mensen als ze steeds moeten kijken naar hoe veel slechter het ergens anders is?
Hiermee stelt u dat ik dus maar tevreden moet zijn?

U weet niet wat ik allemaal heb meegemaakt aan misstanden en dat ik GEEN leven meer heb maar geleefd word.


Het komt hier niet meer goed. De zorg is ongeneselijk ziek en mensen als ik worden niet serieus genomen.

U heeft het nog niet opgegeven maar u bent niet ongeneeslijk ziek ( of wel? )
mijn ziekte is progressief. Ik heb niet zoveel tijd en zeker geen keuzemogelijkheden.
Ik kan dus niet weg uit dit rot land.

Als ik er morgen niet meer ben vind ik het ook goed. Toekomst zie ik niet meer en ik ben alleen maar bang voor hoe anderen over mijn leven gaan beslissen. Ik heb geen stem of rechten.

Top